پرستاران قهرمانند
رهبر معظم انقلاب در پیامی که دیروز به مناسبت روز پرستار صادر فرمودند، ارتقای انگیزه و کرامت پرستاران را اولویت مسئولان عرصه سلامت عنوان کردند.
امین حسنلو - معاون سازمان نظام پرستاری
نکته‌ای که حضرت آیت‌الله‌العظمی حسینی خامنه‌ای در این پیام مورد تاکید قرار دادند، موضوعی است که پیش از این هم بارها مورد تاکید قرار گرفته اما در مواقعی از آن غفلت شده است.
بر همین اساس باید فراتر از تقدیر و تجلیل‌های مناسبتی، گامی جدی برای شنیدن و پاسخ به مطالبات انباشته‌شده آنها برداشت. ماهیت حساس حرفه پرستاری به‌گونه‌ای است که مراقبت از بیمار هیچ‌گاه تعطیل‌بردار نیست و برخلاف بسیاری از مشاغل که می‌توانند از مزایای دورکاری یا تسهیلات مشابه بهره‌مند شوند، پرستاران ناگزیرند حتی در بحرانی‌ترین شرایط در خط مقدم درمان حضور داشته باشند. این حضور اجتناب‌ناپذیر در محیط‌های درمانی، ضرورت تعریف حمایت‌های جایگزین و متناسب با سختی کار را دوچندان می‌کند تا این گروه زحمتکش به بهانه عدم برخورداری از شرایط دورکاری، از حمایت‌های شغلی و رفاهی محروم نمانند. فشار خسته‌کننده شیفت‌های متوالی، کمبود مشهود نیروی انسانی و فرسودگی شغلی ناشی از این مسائل، تنها بخشی از دغدغه‌های روزمره کسانی است که جان خود را در کف دست می‌گذارند تا سلامت را به جامعه بازگردانند. در این میان، پرسش اساسی این است که مهم‌ترین مطالبه امروز پرستاران چیست و چه گام‌های عملیاتی برای بهبود شرایط جانفرسای کاری آنها می‌توان برداشت؟ حقیقت این است که توجه به جامعه پرستاری نباید به روزهای تقویم، تقدیرهای نمایشی و شعارهای مناسبتی محدود شود؛ بلکه این قدردانی باید در قالب تصمیمات کلان، حمایت‌های ملموس عملی و اصلاح ساختاری شرایط کاری نمود پیدا کند تا هم آرامش به زندگی این عزیزان بازگردد و هم سلامت نظام درمان کشور بیش از پیش تضمین شود.
بر همین اساس باید فراتر از تقدیر و تجلیل‌های مناسبتی، گامی جدی برای شنیدن و پاسخ به مطالبات انباشته‌شده آنها برداشت. ماهیت حساس حرفه پرستاری به‌گونه‌ای است که مراقبت از بیمار هیچ‌گاه تعطیل‌بردار نیست و برخلاف بسیاری از مشاغل که می‌توانند از مزایای دورکاری یا تسهیلات مشابه بهره‌مند شوند، پرستاران ناگزیرند حتی در بحرانی‌ترین شرایط در خط مقدم درمان حضور داشته باشند. این حضور اجتناب‌ناپذیر در محیط‌های درمانی، ضرورت تعریف حمایت‌های جایگزین و متناسب با سختی کار را دوچندان می‌کند تا این گروه زحمتکش به بهانه عدم برخورداری از شرایط دورکاری، از حمایت‌های شغلی و رفاهی محروم نمانند. فشار خسته‌کننده شیفت‌های متوالی، کمبود مشهود نیروی انسانی و فرسودگی شغلی ناشی از این مسائل، تنها بخشی از دغدغه‌های روزمره کسانی است که جان خود را در کف دست می‌گذارند تا سلامت را به جامعه بازگردانند. در این میان، پرسش اساسی این است که مهم‌ترین مطالبه امروز پرستاران چیست و چه گام‌های عملیاتی برای بهبود شرایط جانفرسای کاری آنها می‌توان برداشت؟ حقیقت این است که توجه به جامعه پرستاری نباید به روزهای تقویم، تقدیرهای نمایشی و شعارهای مناسبتی محدود شود؛ بلکه این قدردانی باید در قالب تصمیمات کلان، حمایت‌های ملموس عملی و اصلاح ساختاری شرایط کاری نمود پیدا کند تا هم آرامش به زندگی این عزیزان بازگردد و هم سلامت نظام درمان کشور بیش از پیش تضمین شود.