کارنامه شکست خورده رژیم صهیونی از طوفان‌الاقصی تاکنون به محور اصلی کشمکش‌های انتخاباتی در سرزمین‌های اشغالی تبدیل شده است
انتخابات در اوج اختلافات
صندوق‌های رأی امروز در سرزمین‌های اشغالی در حالی گشوده می‌شوند که رژیم‌صهیونیستی دیگر حتی سایه‌ای از آن تصویر پرمدعای پیش از طوفان ۷ اکتبر نیست؛ تل‌آویو اکنون در محاصره شکست‌های اطلاعاتی، شورش ژنرال‌ها علیه سیاستمداران و اقتصادی است که زیر چکمه هزینه‌های جنگ در حال جان کندن است.
بنیامین نتانیاهو که سال‌ها بقای خود را در گرو شعله‌ور نگه داشتن آتش جنگ و بحران‌سازی می‌دید، این‌بار در محاصره خشم خیابانی، نفرت اجتماعی و شکاف عمیق در هسته سخت قدرت به پای صندوق‌هایی می‌رود که بیش از آن‌که نماد دموکراسی ادعایی باشند، صحنه تسویه‌حساب درونی بر سر میراث شوم شکست‌های او هستند. ساکنان سرزمین‌های اشغالی، امروز ۲۷ اکتبر، پس از سه سال جنگ‌افروزی بی‌پایان در غزه و لبنان و دو دور رویارویی سنگی و شکست خورده با ایران، در شرایطی پای صندوق‌ها می‌روند که بن‌بست امنیتی به اوج رسیده است. به گزارش آسوشیتدپرس، تقصیر مستقیم نتانیاهو در خفت‌بارترین شکست تاریخ این رژیم در ۷ اکتبر، ناکامی در پرونده اسرا، فرار حریدی‌ها از خدمت نظامی و کودتای قضایی کابینه، جامعه صهیونیستی را به انبار باروت تبدیل کرده است. درحالی که نتانیاهو بزدلانه از تشکیل کمیسیون تحقیق فرار می‌کند و می‌کوشد با پنهان‌شدن پشت جنایات جنگی، ورشکستگی امنیتی خود را لاپوشانی کند، سیلی ۷اکتبر همچنان به‌عنوان زخمی بر پیکره ادعایی «ارتش شکست‌ناپذیر» خودنمایی می‌کند.
شکاف در رأس قدرت بر سر ایران
بارزترین نشانه ازهم‌گسیختگی درونی، درز گزارش‌های رسانه‌های عبری درباره درگیری شدید نتانیاهو و ایال زامیر، رئیس ستاد کل ارتش، بر سر احتمال آغاز یک گستاخی نظامی تازه علیه ایران است. زامیر با درک فرسودگی مفرط ارتش، توانی برای حمله فوری به ایران پیش از انتخابات نمی‌دید؛ موضوعی که با پافشاری جنون‌آمیز نتانیاهو برای بهره‌برداری انتخاباتی از جنگ، به رویارویی مستقیم رده سیاسی و فرماندهی مستأصل نظامی انجامید. هرچند دفتر نخست‌وزیر و یسرائیل کاتس، وزیر جنگ، با دستپاچگی کوشیدند این رسوایی را خبر جعلی بخوانند اما گزارش‌های آسوشیتدپرس و فایننشال تایمز از وحشت درونی تل‌آویو و حتی مخالفت واشنگتن با قمار انتخاباتی نتانیاهو حکایت دارند. تقابل با ایران، برخلاف رجزخوانی‌های پوشالی، نتوانسته کابوس تکرار ضربات کمرشکن را از فضای سیاسی اسرائیل بزداید. اکنون جدال نخست‌وزیر و ژنرال‌های خسته بر سر ایران، نماد بن‌بست راهبردی رژیمی است که حتی با تکیه بر ماشین جنگی هم قادر به احیای بازدارندگی بربادرفته خود نیست.
هزینه جنگ و شکاف اجتماعی
در جبهه داخلی، فروپاشی اقتصادی گریبان رأی‌دهندگان را گرفته است. طبق گزارش بانک مرکزی این رژیم، قبض جنگ‌افروزی‌ها از اکتبر ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ به رقم سرسام‌آور ۳۵۰ میلیارد شِکِل رسیده است؛ آماری که حتی هزینه‌های سنگین عملیات نظامی اواخر فوریه ۲۰۲۶ علیه ایران را شامل نمی‌شود و نشان می‌دهد بار مالی واقعی دو جنگ با ایران، اقتصاد متزلزل اسرائیل را به ورطه سقوط کشانده است. همزمان، جهش بدهی عمومی به رکورد بحرانی 5/68 درصد تولید ناخالص داخلی، فراخوان‌های فرسایشی نیروهای ذخیره، فلج‌شدن بازار کار و گرانی کمرشکن، شریان‌های حیاتی اقتصاد را مسدود کرده است.
این تنگنای اقتصادی با نفرت اجتماعی ناشی از معافیت حریدی‌های افراطی از خدمت نظامی گره خورده است؛ جایی که ارتش از کمبود نیرو می‌نالد و سکولارها خشمگین هستند که چرا باید به‌تنهایی تاوان ماجراجویی‌های کابینه را بپردازند.
انتخابات امروز صرفا رقابتی برای تقسیم کرسی‌های کنست نیست، بلکه محکمه‌ای است که در آن رسوایی ۷اکتبر، قبض سنگین جنگ‌ها و شورش ژنرال‌ها به هم گره خورده‌اند. در حالی که نظرسنجی‌های رویترز از بن‌بست کامل هر دو اردوگاه برای کسب اکثریت ۶۱ کرسی حکایت دارند، سران تل‌آویو با حقیقتی تلخ روبه‌رو هستند: رژیمی که نه‌تنها قادر به ترمیم هیمنه فروریخته خود نیست، بلکه زیر بار هزینه‌های جنگ با محور مقاومت و شکاف‌های لاعلاج داخلی، هر روز بیش از گذشته در باتلاق فرسایش و زوال فرو می‌رود.
شکاف در رأس قدرت بر سر ایران
بارزترین نشانه ازهم‌گسیختگی درونی، درز گزارش‌های رسانه‌های عبری درباره درگیری شدید نتانیاهو و ایال زامیر، رئیس ستاد کل ارتش، بر سر احتمال آغاز یک گستاخی نظامی تازه علیه ایران است. زامیر با درک فرسودگی مفرط ارتش، توانی برای حمله فوری به ایران پیش از انتخابات نمی‌دید؛ موضوعی که با پافشاری جنون‌آمیز نتانیاهو برای بهره‌برداری انتخاباتی از جنگ، به رویارویی مستقیم رده سیاسی و فرماندهی مستأصل نظامی انجامید. هرچند دفتر نخست‌وزیر و یسرائیل کاتس، وزیر جنگ، با دستپاچگی کوشیدند این رسوایی را خبر جعلی بخوانند اما گزارش‌های آسوشیتدپرس و فایننشال تایمز از وحشت درونی تل‌آویو و حتی مخالفت واشنگتن با قمار انتخاباتی نتانیاهو حکایت دارند. تقابل با ایران، برخلاف رجزخوانی‌های پوشالی، نتوانسته کابوس تکرار ضربات کمرشکن را از فضای سیاسی اسرائیل بزداید. اکنون جدال نخست‌وزیر و ژنرال‌های خسته بر سر ایران، نماد بن‌بست راهبردی رژیمی است که حتی با تکیه بر ماشین جنگی هم قادر به احیای بازدارندگی بربادرفته خود نیست.
هزینه جنگ و شکاف اجتماعی
در جبهه داخلی، فروپاشی اقتصادی گریبان رأی‌دهندگان را گرفته است. طبق گزارش بانک مرکزی این رژیم، قبض جنگ‌افروزی‌ها از اکتبر ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ به رقم سرسام‌آور ۳۵۰ میلیارد شِکِل رسیده است؛ آماری که حتی هزینه‌های سنگین عملیات نظامی اواخر فوریه ۲۰۲۶ علیه ایران را شامل نمی‌شود و نشان می‌دهد بار مالی واقعی دو جنگ با ایران، اقتصاد متزلزل اسرائیل را به ورطه سقوط کشانده است. همزمان، جهش بدهی عمومی به رکورد بحرانی 5/68 درصد تولید ناخالص داخلی، فراخوان‌های فرسایشی نیروهای ذخیره، فلج‌شدن بازار کار و گرانی کمرشکن، شریان‌های حیاتی اقتصاد را مسدود کرده است.
این تنگنای اقتصادی با نفرت اجتماعی ناشی از معافیت حریدی‌های افراطی از خدمت نظامی گره خورده است؛ جایی که ارتش از کمبود نیرو می‌نالد و سکولارها خشمگین هستند که چرا باید به‌تنهایی تاوان ماجراجویی‌های کابینه را بپردازند.
انتخابات امروز صرفا رقابتی برای تقسیم کرسی‌های کنست نیست، بلکه محکمه‌ای است که در آن رسوایی ۷اکتبر، قبض سنگین جنگ‌ها و شورش ژنرال‌ها به هم گره خورده‌اند. در حالی که نظرسنجی‌های رویترز از بن‌بست کامل هر دو اردوگاه برای کسب اکثریت ۶۱ کرسی حکایت دارند، سران تل‌آویو با حقیقتی تلخ روبه‌رو هستند: رژیمی که نه‌تنها قادر به ترمیم هیمنه فروریخته خود نیست، بلکه زیر بار هزینه‌های جنگ با محور مقاومت و شکاف‌های لاعلاج داخلی، هر روز بیش از گذشته در باتلاق فرسایش و زوال فرو می‌رود.