حنیف طاهری از معیارهای هیأت موفق و کارکرد الگوساز «هوای نو» می‌گوید:
هیأت؛ از مجلس‌داری تا جامعه‌سازی
هیأت اگر قرار است همچنان یکی از کانون‌های اثرگذار فرهنگی و اجتماعی باشد، نمی‌تواند اثرگذاری خود را تنها در برگزاری مراسم و برنامه‌های مذهبی خلاصه کند. امروز از هیأت موفق انتظار می‌رود بتواند با خانواده ارتباط برقرار کند، مخاطب خود را بشناسد و در کنار فعالیت‌های دینی، نسبت به نیازهای اجتماعی و فرهنگی جامعه نیز پاسخگو باشد. از همین منظر، تجربه هیأت‌هایی که در سال‌های اخیر توانسته‌اند دامنه فعالیت خود را از یک جلسه مذهبی فراتر ببرند، می‌تواند تصویری روشن‌تر از ظرفیت‌های پیش‌روی هیأت ایرانی ارائه کند. در همین چارچوب، مهرواره «هوای نو» تلاش کرده است با شناسایی و معرفی تجربه‌های موفق، امکان الگوبرداری و انتقال این تجربه‌ها را میان هیأت‌ها فراهم کند. حنیف طاهری، مداح اهل‌بیت(ع) با اشاره به معیارهای یک هیأت موفق، پیوند با خانواده را یکی از مهم‌ترین شاخص‌های موفقیت
هیأت می‌داند.
هیأت موفق، هیأتی که با خانواده پیوند دارد
حنیف طاهری، مداح اهل‌بیت(ع) در تشریح شاخص‌های یک هیأت موفق، معتقد است نمی‌توان موفقیت هیأت را به یک بُعد خاص محدود کرد و برای ارزیابی آن باید مجموعه‌ای از شاخص‌های اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی را در نظر گرفت؛ شاخص‌هایی که به گفته او، در طراحی مهرواره هوای نو نیز موردتوجه قرار گرفته‌اند. او در عین حال، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های موفقیت یک هیأت را ارتباط آن با نهاد خانواده می‌داند و تأکید می‌کند: «یکی از مهم‌ترین شاخص‌های هیأت، پیوندش با خانواده‌هاست؛ یعنی با نهاد خانواده. هیأت باید بتواند با نهاد خانواده ارتباط برقرار کند و مخاطبانی را که در هیأت حضور دارند، در این ارتباط همراه کند.»
رقابت، اگر به آموزش و الگوسازی برسد
طاهری درباره این نگرانی که فضای رقابت و داوری در مهرواره هوای نو، ممکن است برخی هیأت‌ها را به سمت نمایش و ویترین‌سازی از فعالیت‌های شان سوق دهد، این آسیب را در هر فعالیتی محتمل می‌داند، و معتقد است نمی‌توان به دلیل احتمال چنین آسیبی، اصل رقابت و معرفی تجربه‌های موفق را کنار گذاشت.
او می‌گوید: «هر کاری در کنار فرصت‌ها و ظرفیت‌های خود، ممکن است با آسیب‌هایی نیز همراه باشد. ممکن است فردی به‌درستی مسأله را درک نکند و به جای حرکت به سمت یک فعالیت زیرساختی و ریشه‌ای، به کارهای نمایشی روی بیاورد؛ اما این‌که صرفا به دلیل احتمال بروز چنین آسیبی، اصل این حرکت را متوقف کنیم، به نظرم اشتباه است.»
این مداح اهل‌بیت(ع) با اشاره به پیامدهای چنین رویکردی برای خود هیأت ادامه می‌دهد: «ممکن است عده‌ای به سمت فعالیت‌های نمایشی بروند اما چنین رویکردی در بلندمدت بیش از همه به خود آن مجموعه آسیب می‌زند؛ چراکه ممکن است بخشی از داشته‌های خود را از دست بدهد یا نتواند بر آنچه صرفا در قالب نمایش ساخته شده، تکیه کند و در نهایت، خود هیأت از این رویکرد متضرر شود.» او با اشاره به نمونه‌هایی از این تجربه می‌افزاید: «ما در بعضی جاها و اجتماعات دیده‌ایم که به این مسأله توجه نکرده‌اند و به نوعی به سمت رزومه‌سازی یا نمایش رفته‌اند اما بعد از مدتی مشخص شده که این کار تا چه اندازه پوچ و توخالی بوده و در نهایت خودشان متضرر شده‌اند؛ یعنی هسته مرکزی کار آسیب دیده است.»
طاهری در عین حال تأکید می‌کند که احتمال بروز چنین آسیب‌هایی نباید اصل رقابت سالم میان هیأت‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد و می‌گوید: «این‌که ممکن است در یک رقابت سالم، برخی بخش‌ها یا عده‌ای متأسفانه به سمت فعالیت‌های نمایشی بروند، نباید ما را از اصل موضوع غافل کند. هوای نو، بیش از آن‌که جلوه‌ای از رقابت باشد، جلوه‌ای از آموزش و یادگیری است.»
او معرفی یک هیأت به‌عنوان هیأت برتر را فرصتی برای شناخت تجربه‌های موفق و بهره‌گیری از آنها می‌داند و می‌گوید: «وقتی هیأتی به‌عنوان هیأت برتر معرفی می‌شود، طبیعتا این پرسش شکل می‌گیرد که چه کاری انجام داده و چه اصولی را رعایت کرده است. ما نیز با بررسی عوامل موفقیت آن هیأت، از این تجربه‌ها الگوبرداری می‌کنیم.»
هوای نو؛ میدان معرفی الگوهای موفق
طاهری با اشاره به هدف اصلی مهرواره هوای نو، الگوسازی و معرفی تجربه‌های موفق را از مهم‌ترین کارکردهای این رویداد می‌داند و می‌گوید: «به نظرم یکی از مهم‌ترین اهداف مهرواره هوای نو، الگوسازی است. ما هم در صحبت‌هایی که با مسئولان برگزاری داشتیم، متوجه شدیم که هدف‌شان این بوده که هیأت‌های موفق معرفی شوند تا دیگران ببینند یک هیأت موفق چه شاخص‌هایی دارد و چگونه توانسته فعالیت‌های خود را به‌درستی پیش ببرد.» او در عین حال تأکید می‌کند که همین رویکرد الگوسازانه، وجه نمایشی رقابت را به حاشیه می‌برد و می‌افزاید: «وقتی هدف، الگوسازی و معرفی یک کار موفق است، وجه نمایشی آن چندان پررنگ نمی‌شود. نمی‌توانیم به دلیل این‌که ممکن است عده‌ای برداشت دیگری داشته باشند، جلوی معرفی و ترویج یک کار خوب را بگیریم.»
نمونه‌هایی از هیأت‌هایی که فراتر از مراسم فعالیت می‌کنند
تجربه هیأت‌های معرفی‌شده در مهرواره هوای نو نیز نشان می‌دهد که دامنه اثرگذاری هیأت می‌تواند بسیار فراتر از برگزاری مراسم مذهبی باشد. برای نمونه، هیأت زوارالزهرا تهران که فعالیت خود را از جمعی کوچک از دانش‌آموزان آغاز کرد، به‌تدریج به یک مجموعه تربیتی و فرهنگی گسترده با فعالیت‌های آموزشی، فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده است.
در نمونه‌ای دیگر، هیأت «یا مهدی» اسلامشهر با گسترش فعالیت‌های خود در حوزه ورزش، از راه‌اندازی مدرسه فوتبال و باشگاه فرهنگی‌ورزشی تا حضور در رقابت‌های استانی و کشوری، بخشی از ظرفیت هیأت را به این عرصه اختصاص داده است. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که آنچه هوای نو در معرفی هیأت‌های موفق دنبال می‌کند، صرفا کیفیت برگزاری یک مراسم نیست؛ بلکه توانایی هیأت برای شناخت نیازهای مخاطب و تبدیل شدن به یک مجموعه اثرگذار در عرصه‌های مختلف زندگی مردم است.
حنیف طاهری، مداح اهل‌بیت(ع) در تشریح شاخص‌های یک هیأت موفق، معتقد است نمی‌توان موفقیت هیأت را به یک بُعد خاص محدود کرد و برای ارزیابی آن باید مجموعه‌ای از شاخص‌های اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی را در نظر گرفت؛ شاخص‌هایی که به گفته او، در طراحی مهرواره هوای نو نیز موردتوجه قرار گرفته‌اند. او در عین حال، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های موفقیت یک هیأت را ارتباط آن با نهاد خانواده می‌داند و تأکید می‌کند: «یکی از مهم‌ترین شاخص‌های هیأت، پیوندش با خانواده‌هاست؛ یعنی با نهاد خانواده. هیأت باید بتواند با نهاد خانواده ارتباط برقرار کند و مخاطبانی را که در هیأت حضور دارند، در این ارتباط همراه کند.»
رقابت، اگر به آموزش و الگوسازی برسد
طاهری درباره این نگرانی که فضای رقابت و داوری در مهرواره هوای نو، ممکن است برخی هیأت‌ها را به سمت نمایش و ویترین‌سازی از فعالیت‌های شان سوق دهد، این آسیب را در هر فعالیتی محتمل می‌داند، و معتقد است نمی‌توان به دلیل احتمال چنین آسیبی، اصل رقابت و معرفی تجربه‌های موفق را کنار گذاشت.
او می‌گوید: «هر کاری در کنار فرصت‌ها و ظرفیت‌های خود، ممکن است با آسیب‌هایی نیز همراه باشد. ممکن است فردی به‌درستی مسأله را درک نکند و به جای حرکت به سمت یک فعالیت زیرساختی و ریشه‌ای، به کارهای نمایشی روی بیاورد؛ اما این‌که صرفا به دلیل احتمال بروز چنین آسیبی، اصل این حرکت را متوقف کنیم، به نظرم اشتباه است.»
این مداح اهل‌بیت(ع) با اشاره به پیامدهای چنین رویکردی برای خود هیأت ادامه می‌دهد: «ممکن است عده‌ای به سمت فعالیت‌های نمایشی بروند اما چنین رویکردی در بلندمدت بیش از همه به خود آن مجموعه آسیب می‌زند؛ چراکه ممکن است بخشی از داشته‌های خود را از دست بدهد یا نتواند بر آنچه صرفا در قالب نمایش ساخته شده، تکیه کند و در نهایت، خود هیأت از این رویکرد متضرر شود.» او با اشاره به نمونه‌هایی از این تجربه می‌افزاید: «ما در بعضی جاها و اجتماعات دیده‌ایم که به این مسأله توجه نکرده‌اند و به نوعی به سمت رزومه‌سازی یا نمایش رفته‌اند اما بعد از مدتی مشخص شده که این کار تا چه اندازه پوچ و توخالی بوده و در نهایت خودشان متضرر شده‌اند؛ یعنی هسته مرکزی کار آسیب دیده است.»
طاهری در عین حال تأکید می‌کند که احتمال بروز چنین آسیب‌هایی نباید اصل رقابت سالم میان هیأت‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد و می‌گوید: «این‌که ممکن است در یک رقابت سالم، برخی بخش‌ها یا عده‌ای متأسفانه به سمت فعالیت‌های نمایشی بروند، نباید ما را از اصل موضوع غافل کند. هوای نو، بیش از آن‌که جلوه‌ای از رقابت باشد، جلوه‌ای از آموزش و یادگیری است.»
او معرفی یک هیأت به‌عنوان هیأت برتر را فرصتی برای شناخت تجربه‌های موفق و بهره‌گیری از آنها می‌داند و می‌گوید: «وقتی هیأتی به‌عنوان هیأت برتر معرفی می‌شود، طبیعتا این پرسش شکل می‌گیرد که چه کاری انجام داده و چه اصولی را رعایت کرده است. ما نیز با بررسی عوامل موفقیت آن هیأت، از این تجربه‌ها الگوبرداری می‌کنیم.»
هوای نو؛ میدان معرفی الگوهای موفق
طاهری با اشاره به هدف اصلی مهرواره هوای نو، الگوسازی و معرفی تجربه‌های موفق را از مهم‌ترین کارکردهای این رویداد می‌داند و می‌گوید: «به نظرم یکی از مهم‌ترین اهداف مهرواره هوای نو، الگوسازی است. ما هم در صحبت‌هایی که با مسئولان برگزاری داشتیم، متوجه شدیم که هدف‌شان این بوده که هیأت‌های موفق معرفی شوند تا دیگران ببینند یک هیأت موفق چه شاخص‌هایی دارد و چگونه توانسته فعالیت‌های خود را به‌درستی پیش ببرد.» او در عین حال تأکید می‌کند که همین رویکرد الگوسازانه، وجه نمایشی رقابت را به حاشیه می‌برد و می‌افزاید: «وقتی هدف، الگوسازی و معرفی یک کار موفق است، وجه نمایشی آن چندان پررنگ نمی‌شود. نمی‌توانیم به دلیل این‌که ممکن است عده‌ای برداشت دیگری داشته باشند، جلوی معرفی و ترویج یک کار خوب را بگیریم.»
نمونه‌هایی از هیأت‌هایی که فراتر از مراسم فعالیت می‌کنند
تجربه هیأت‌های معرفی‌شده در مهرواره هوای نو نیز نشان می‌دهد که دامنه اثرگذاری هیأت می‌تواند بسیار فراتر از برگزاری مراسم مذهبی باشد. برای نمونه، هیأت زوارالزهرا تهران که فعالیت خود را از جمعی کوچک از دانش‌آموزان آغاز کرد، به‌تدریج به یک مجموعه تربیتی و فرهنگی گسترده با فعالیت‌های آموزشی، فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده است.
در نمونه‌ای دیگر، هیأت «یا مهدی» اسلامشهر با گسترش فعالیت‌های خود در حوزه ورزش، از راه‌اندازی مدرسه فوتبال و باشگاه فرهنگی‌ورزشی تا حضور در رقابت‌های استانی و کشوری، بخشی از ظرفیت هیأت را به این عرصه اختصاص داده است. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که آنچه هوای نو در معرفی هیأت‌های موفق دنبال می‌کند، صرفا کیفیت برگزاری یک مراسم نیست؛ بلکه توانایی هیأت برای شناخت نیازهای مخاطب و تبدیل شدن به یک مجموعه اثرگذار در عرصه‌های مختلف زندگی مردم است.