تاریخ و ماهیت نظام حاکم بر آمریکا در طول دو سه قرن گذشته، یک واقعیت انکارناپذیر را نشان می‌دهد؛ واقعیتی که براساس آن، دولت حاکم بر مجموعه ایالات متحده به هیچ عنوان برای ملت‌های دیگر، به‌ویژه ملت‌هایی که در برابر این حکومت و نظام ایستادگی می‌کنند، نه تابع قوانین جاری بین‌المللی است، نه تابع قوانین انسانی و حتی در مواردی تابع منافع مقطعی ملی خود آمریکاست؛ بلکه فقط به جنگ، سرکوب، کشتار، تخریب و توطئه فکر می‌کند. براساس محاسبات موجود، طی ۱۰۰ سال گذشته تاکنون بیش از ۵۰ میلیون نفر با سلاح‌های آمریکایی در دنیا کشته شده‌اند. به‌طور خاص، دشمنی آمریکا با ایران از بعد جنگ جهانی دوم، زمانی که این کشور وارد ایران و در واقع جایگزین استعمار انگلیس شد، به‌طور دائم ادامه داشته است و برخلاف دروغ آمریکایی‌ها، اتفاقا دشمنی را آنها و بسیار پیش‌تر از انقلاب اسلامی شروع کردند. این دشمنی همچنان ادامه داشته و تصور آمریکایی‌ها این است که می‌توانند با هر اقدامی که در توان دارند، مجددا سلطه مطلق و بی‌چون‌وچرای خود را همچون دوره طاغوت پهلوی به‌دست آورند.
آنها در راستای این سلطه‌ورزی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مجموعه‌ای از اقدامات گسترده را علیه ملت ایران انجام دادند. عَلَم در یادداشت‌های خود می‌نویسد که سفیر آمریکا به من گفت: «ما اقداماتی در ایران انجام می‌دهیم که تا ۵۰ سال آینده هم به شما نخواهیم گفت.»
این موضوع نشان می‌دهد که حتی سران ایران نیز نمی‌دانستند آمریکایی‌ها در ایران چه اقداماتی انجام می‌دهند. به‌عبارت دیگر، تسلط دائمی بر ایران یکی از اهداف ثابت آمریکا بود و این کشور، ایران را به‌عنوان مرکز خاورمیانه خود انتخاب کرده بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز رئیس سازمان سیا تقریبا یک هفته بعد از پیروزی انقلاب گفت که این اتفاق، یک واقعه مهم و فوق‌العاده نیست، بلکه عجیب و باورنکردنی است؛ زیرا ما ایران را به‌گونه‌ای ساخته بودیم که قرار بود برای همیشه در آن حضور داشته باشیم.
بنابراین انقلاب اسلامی برای دولت آمریکا به‌معنای شکل‌گیری دولتی بود که باید به هر قیمت و به‌هر شکلی از بین می‌رفت. به همین دلیل، طی ۴۷ سال گذشته واقعا به نظر نمی‌رسد اقدامی وجود داشته باشد که آمریکایی‌ها می‌توانستند علیه ایران انجام دهند و انجام نداده باشند. آخرین اقدام آنها نیز این بود که به این شکل به‌صورت مستقیم و عریان وارد میدان شدند و علیه ما اقدام کردند. نکته دیگری که بسیار حائز اهمیت است و شاید کمتر به آن توجه شده، این است که یک هفته پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پنج افسر عضو سازمان آمریکا که متخصص کار فرهنگی بودند، وارد تهران شدند و فعالیت‌های فرهنگی خود را در ۱۲ رشته در ایران آغاز کردند. این فعالیت‌ها بدون هیچ سقف و محدودیت مالی انجام می‌شد و قرار بود این افراد استحاله فرهنگی را در ایران شکل دهند؛ به‌گونه‌ای که ایران به ایالت پنجاه‌ویکم آمریکا تبدیل شود...