چه عواملی باعث عفونت گوش میشود؟
عفونت استخری
تابستان است و روز به روز هوا گرم‌تر میشود و طرفداران شنا و استخر، افزایش می‌یابند. برخی افراد، بیشتر روزهای تابستان خود را به شنا اختصاص می‌دهند و در حین شنا، ورود آب به داخل گوش، زیاد اتفاق می‌افتد و همین مساله ذهن خیلی‌ها را به خود درگیر می‌كند.
بسیاری از افراد تصور می‌كنند رفتن آب استخر داخل گوش، می‌تواند سبب بروز عفونت خارجی گوش شود اما واقعیت این است كه شنا كردن به‌صورت تفریحی نمی‌تواند عاملی برای عفونت گوش باشد. دكتر سامان خرمی‌نژاد، متخصص گوش و حلق و بینی، شما را با عفونت گوش خارجی آشنا می‌كند.
بهاره جلالوند
قارچ و ویروس هم مطرح است
عفونت گوش خارجی می‌تواند عامل قارچی داشته باشد و این عفونت با خارش شدید در عمق كانال گوش، احساس ناراحتی در گوش به‌گونه‌ای كه فرد احساس می‌كند چیزی در آن وجود دارد، كاهش شنوایی و ترشح، همراه است.
عفونت گوش خارجی با عامل ویروسی هم می‌تواند باشد به گونه‌ای كه گوش دچار نوعی ویروس تبخال خواهد شد.
گوش در ابتدای ابتلا دچار درد میشود و سه روز بعد از آن، ضایعات برجسته آبكی در كانال و لاله گوش به‌وجود می‌آید. فرد علاوه بر درد گوش، می‌تواند به تب یا سردرد هم دچار شود. گاهی این نوع عفونت، عصب صورت را درگیر می‌كند و آن طرف صورت كه به ویروس مبتلاست، دچار فلج میشود.
علائمی كه نباید نادیده گرفت
عفونت گوش خارجی با عامل باكتریایی به صورت حاد یا مزمن، خود را بروز می‌دهد. عفونت حاد، با درد شدید همراه است كه در صورت دست زدن به لاله گوش، این درد بیشتر احساس میشود. ترشح از داخل گوش و قرمزی پوست جدار كانال گوش، برخی از علائم ابتلا به این بیماری هستند. گاهی ورم پوست كانال گوش به‌قدری زیاد میشود كه امكان دیدن داخل گوش را به حداقل می‌رساند. علاوه بر این، غدد لنفاوی به‌دلیل عفونت گوش، برجسته می‌شوند و ترشح به‌ویژه ترشح بودار، می‌تواند مطرح باشد.
درعفونت باكتریایی گوش خارجی مزمن، شكایت اصلی بیمار از خارش است و ورم ندارد. داخل كانال گوش، پوست نازك میشود و ماده طبیعی داخل گوش براثر ابتلا، از بین می‌رود. به‌دلیل دستكاری ناشی از خارش، خراش داخل پوست كانال دیده میشود. شانس ابتلا به عفونت مزمن در مبتلایان به آلرژی و درماتیت سبورئیك، بیشتر است.
یك عفونت خطرناك
یك نوع عفونت گوش خارجی وجود دارد كه خطرناك است و می‌تواند سبب بروز نكروز (از بین بردن بافت) شود.
این نوع عفونت در افراد دیابتی كه بیماری‌شان كنترل نشده، مبتلایان به نقص ایمنی و آن دسته از افرادی كه سابقه شیمی درمانی دارند، اتفاق می‌افتد. این عفونت با درد شدید و ترشحات بدبو همراه است و در صورتی كه فرد به موقع اقدام به درمان نكند، عفونت پیشرفته میشود و پوست، استخوان و قسمت‌های مختلف از بین می‌رود. مبتلایان به دیابت، باید هر نوع درد گوش را جدی بگیرند و به پزشك مراجعه كنند.
رطوبت حرف اول را می‌زند؟
به عفونت مجرای خارجی گوش و لایه خارجی پرده آن، عفونت گوش خارجی گفته میشود. عوامل زیادی می‌توانند در ابتلا به این نوع عفونت نقش داشته باشند. این عفونت در مناطق گرم و مرطوب بیشتر شایع است و شناگران بیش از سایر افراد به آن مبتلا می‌شوند.
زمانی كه آب به صورت مكرر وارد گوش شود، سبب از بین رفتن جرم طبیعی گوش كه خاصیت ضد آب و ضد میكروب دارد، خواهد شد كه این مساله شانس ابتلا به عفونت گوش خارجی را افزایش می‌دهد.
یكی دیگر از عواملی كه در ابتلا به عفونت گوش خارجی نقش دارد، دستكاری گوش محسوب میشود. آن دسته از افرادی كه گوش‌شان خارش دارد و مدام با چوب كبریت، گوش پاك‌كن و با وسایل مختلف داخل گوش خود را پاك می‌كنند، مستعد ابتلا به عفونت خارجی گوش هستند.
تعریق زیاد، داشتن مجرای خارجی گوش باریك و بلند و سمعك به‌دلیل ایجاد زخم، از عوامل ابتلا به این نوع عفونت به حساب می‌آیند. 10 درصد افراد، یك‌بار عفونت گوش خارجی را تجربه كرده‌اند. علاوه بر این در 90 درصد موارد، یك گوش و در 10 درصد موارد، هر دو گوش درگیر این نوع عفونت می‌شوند.
كلام آخر
عفونت‌های خارجی گوش از هر نوعی كه باشد، برای فرد آزاردهنده است و باید حتما درمان شود و در نوع نكروزدهنده، در صورت عدم درمان، آسیب‌های جدی و جبران‌ناپذیری به همراه دارد. پس زمانی كه درد یا مشكلی در گوش ایجاد میشود، باید حتما به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه كرد. خشك كردن گوش پس از رفتن به استخر یا حمام وعدم استفاده از اجسام مختلف مثل گوش پاك كن، می‌تواند در پیشگیری از عفونت‌های باكتریایی و قارچی گوش نقش داشته باشد. استفاده از هندزفری (گوشی‌ای كه داخل گوش می‌رود) مشترك در شرایطی كه ضدعفونی نشود، می‌تواند شانس انتقال عفونت گوش به‌ویژه عفونت ویروسی را افزایش بدهد پس افراد باید به این نكته توجه ویژه داشته باشند.
عفونت گوش خارجی می‌تواند عامل قارچی داشته باشد و این عفونت با خارش شدید در عمق كانال گوش، احساس ناراحتی در گوش به‌گونه‌ای كه فرد احساس می‌كند چیزی در آن وجود دارد، كاهش شنوایی و ترشح، همراه است.
عفونت گوش خارجی با عامل ویروسی هم می‌تواند باشد به گونه‌ای كه گوش دچار نوعی ویروس تبخال خواهد شد.
گوش در ابتدای ابتلا دچار درد میشود و سه روز بعد از آن، ضایعات برجسته آبكی در كانال و لاله گوش به‌وجود می‌آید. فرد علاوه بر درد گوش، می‌تواند به تب یا سردرد هم دچار شود. گاهی این نوع عفونت، عصب صورت را درگیر می‌كند و آن طرف صورت كه به ویروس مبتلاست، دچار فلج میشود.
علائمی كه نباید نادیده گرفت
عفونت گوش خارجی با عامل باكتریایی به صورت حاد یا مزمن، خود را بروز می‌دهد. عفونت حاد، با درد شدید همراه است كه در صورت دست زدن به لاله گوش، این درد بیشتر احساس میشود. ترشح از داخل گوش و قرمزی پوست جدار كانال گوش، برخی از علائم ابتلا به این بیماری هستند. گاهی ورم پوست كانال گوش به‌قدری زیاد میشود كه امكان دیدن داخل گوش را به حداقل می‌رساند. علاوه بر این، غدد لنفاوی به‌دلیل عفونت گوش، برجسته می‌شوند و ترشح به‌ویژه ترشح بودار، می‌تواند مطرح باشد.
درعفونت باكتریایی گوش خارجی مزمن، شكایت اصلی بیمار از خارش است و ورم ندارد. داخل كانال گوش، پوست نازك میشود و ماده طبیعی داخل گوش براثر ابتلا، از بین می‌رود. به‌دلیل دستكاری ناشی از خارش، خراش داخل پوست كانال دیده میشود. شانس ابتلا به عفونت مزمن در مبتلایان به آلرژی و درماتیت سبورئیك، بیشتر است.
یك عفونت خطرناك
یك نوع عفونت گوش خارجی وجود دارد كه خطرناك است و می‌تواند سبب بروز نكروز (از بین بردن بافت) شود.
این نوع عفونت در افراد دیابتی كه بیماری‌شان كنترل نشده، مبتلایان به نقص ایمنی و آن دسته از افرادی كه سابقه شیمی درمانی دارند، اتفاق می‌افتد. این عفونت با درد شدید و ترشحات بدبو همراه است و در صورتی كه فرد به موقع اقدام به درمان نكند، عفونت پیشرفته میشود و پوست، استخوان و قسمت‌های مختلف از بین می‌رود. مبتلایان به دیابت، باید هر نوع درد گوش را جدی بگیرند و به پزشك مراجعه كنند.
رطوبت حرف اول را می‌زند؟
به عفونت مجرای خارجی گوش و لایه خارجی پرده آن، عفونت گوش خارجی گفته میشود. عوامل زیادی می‌توانند در ابتلا به این نوع عفونت نقش داشته باشند. این عفونت در مناطق گرم و مرطوب بیشتر شایع است و شناگران بیش از سایر افراد به آن مبتلا می‌شوند.
زمانی كه آب به صورت مكرر وارد گوش شود، سبب از بین رفتن جرم طبیعی گوش كه خاصیت ضد آب و ضد میكروب دارد، خواهد شد كه این مساله شانس ابتلا به عفونت گوش خارجی را افزایش می‌دهد.
یكی دیگر از عواملی كه در ابتلا به عفونت گوش خارجی نقش دارد، دستكاری گوش محسوب میشود. آن دسته از افرادی كه گوش‌شان خارش دارد و مدام با چوب كبریت، گوش پاك‌كن و با وسایل مختلف داخل گوش خود را پاك می‌كنند، مستعد ابتلا به عفونت خارجی گوش هستند.
تعریق زیاد، داشتن مجرای خارجی گوش باریك و بلند و سمعك به‌دلیل ایجاد زخم، از عوامل ابتلا به این نوع عفونت به حساب می‌آیند. 10 درصد افراد، یك‌بار عفونت گوش خارجی را تجربه كرده‌اند. علاوه بر این در 90 درصد موارد، یك گوش و در 10 درصد موارد، هر دو گوش درگیر این نوع عفونت می‌شوند.
كلام آخر
عفونت‌های خارجی گوش از هر نوعی كه باشد، برای فرد آزاردهنده است و باید حتما درمان شود و در نوع نكروزدهنده، در صورت عدم درمان، آسیب‌های جدی و جبران‌ناپذیری به همراه دارد. پس زمانی كه درد یا مشكلی در گوش ایجاد میشود، باید حتما به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه كرد. خشك كردن گوش پس از رفتن به استخر یا حمام وعدم استفاده از اجسام مختلف مثل گوش پاك كن، می‌تواند در پیشگیری از عفونت‌های باكتریایی و قارچی گوش نقش داشته باشد. استفاده از هندزفری (گوشی‌ای كه داخل گوش می‌رود) مشترك در شرایطی كه ضدعفونی نشود، می‌تواند شانس انتقال عفونت گوش به‌ویژه عفونت ویروسی را افزایش بدهد پس افراد باید به این نكته توجه ویژه داشته باشند.