گفتوگو با خسرو نقیبی، یکی از اعضای میز نقد برنامه هفت:
میز نقد، میدان جنگ نیست
خسرونقیبی یکی از اعضای نسبتا ثابت میز نقد برنامه هفت است. نقیبی که خودش سابقه فیلمنامه نویسی هم دارد جز و منتقدان جوان و آیندهداری به حساب میآید که در فصل جدید هفت به شکل پررنگتری در نقدها مشارکت میکند. به سراغ نقیبی رفتیم تا نظرش را در مورد اثر گذاری برنامه هفت و میز نقد این برنامه بشنویم.
میز نقد «هفت» چقدر در سینمای ما اثرگذار است؟
براساس مطالبی كه این روزها در رسانهها و روزنامهها خواندم، میز نقد برنامه، بیشتر از بخشهای دیگر مورد استقبال قرار گرفته است. چند روز قبل پروندهای را در یك روزنامه میخواندم و در آن اینطور نوشته شده بود كه در این بخش تكلیف مخاطب مشخص است و شما با مسأله عجیب و غریبی روبهررو نمیشوید.
بازتابها بیشتر منفی بوده یا مثبت؟
زیاد میبینم كه جماعتی میگویند «هفت برنامه ضعیفی است» یا «هفت رو به نابودی میرود» و جملههایی از این نوع. این مطالب در حالی گفته میشود كه این حجم از بازتابی كه ما در رسانهها و میان مردم میبینیم، قطعا نشان از ضعیف بودن برنامه نیست. فكر میكنم تنها فردی باشم كه در هر پنج فصل قبلی برنامه «هفت» حضور داشتم و میتوانم بگویم كه همچنان مانند سالهای گذشته، این برنامه بازتابهای خاص خودش را چه از مردم و چه از رسانهها دارد.
فراستی در میز نقد فیلم «ما همه با هم هستیم» مدعی شد كه نقد برنامه هفت باعث افت فروش این فیلم شد. بهنظرتان نقد تا این میزان میتواند در فروش فیلمها در گیشه تاثیر بگذارد؟
نمیتوانم هم بگویم كه این موضوع در سینمای ایران چقدر قابل اثبات است. ترجیح میدهم اینطور فكر كنم كه میز نقد برنامه هفت قرار است كه یك بخش تخصصی باشد كه درباره فیلمها صحبت كند.در مورد میز نقد فیلم ما همه با هم هستیم هم همین موضوع پیش آمد؛ ما در كنار بحث درباره فیلم، یك موضوع مفصلتر هم داشتیم و آن را آسیبشناسی كردیم كه مربوط به سرمایه این فیلم بود.
چرا در میزنقد چندان به بحث و جدل نمیپردازید؟
من حرفم را میزنم، اما اعتقاد من این است كه میز نقد، «میدان جنگ» نیست. من هم در برنامه نقد فیلم ما همه با هم هستیم نظراتی مخالف با فراستی و فهیم داشتم و هم در برنامهای كه سینمای عباس كیارستمی را نقد كردیم. در این دو برنامه بدون اینكه بحث و جدلی پیش بیاید، حرفهایم را زدم و مشكلی هم به وجود نیامد.
برخی انتقاد میكنند كه چرا دو منتقد دیگر چندان وارد بحث با شخص مسعود فراستی نمیشوند و به نوعی اینطور برداشت میشود كه نظراتشان با او یكسان است.
خیر اینطور نیست. من سالهاست كه به عنوان منتقد در برابر فراستی مینشینم و حتی در مواردی بحثهای خیلی شدیدی هم با هم كردیم و حتی اختلافنظرهای شدیدی هم با هم داشتیم. با توجه به اینكه ما در سالهای اخیر تجربه و مدل نقد در برنامه تلویزیونی را كسب كردهایم، متوجه این قضیه شدیم كه میشود حرف خودمان را بدون آنكه درگیری و چالشی بهوجود بیاید، بزنیم.اما اینكه چرا وارد بحث با فراستی نمیشوم به این دلیل است كه اساسا من به این نوع بحثها اعتقادی ندارم و فكر نمیكنم كه برای مخاطب هم مفید باشد؛ مخاطب در این برنامه دنبال بحث و جدل نیست .
در میز نقدی كه درباره فیلم «هامون» داشتید، این انتقاد بهوجود آمد كه چرا هر سه منتقد این برنامه نظراتشان یكسان و بهطور كلی مخالف فیلم است. اساسا قرار است در این برنامه شاهد میز نقدی باشیم كه هم مخالف و هم موافق در آن وجود داشته باشد یا خیر؟
دورهای بود كه شما در برنامه هفت شاهد بحث میان یك منتقد موافق و مخالف بودید؛ هنوز هم مردم با این پیشزمینه به میز نقد نگاه میكنند، در حالی كه اینطور نیست. ما یك تركیب سهنفرهای داشتیم كه قرار بود در بحث سینمای ایران و فیلمهای در حال اكران حضور داشته باشیم و اساسا قرار نیست ما براساس نظرات مثبت و منفی، تركیب منتقدان را تشكیل دهیم. من این مدل دو قطبی كردن همه مسائل را نمیفهمم. خیلی پیش میآید كه فیلمساز محبوب من فیلم بد ساخته است و من هم منتقدش بودم. در حالی كه خیلیها فكر میكنند من بهعنوان یك منتقد باید تمام نقدهایم را در دفاع از آن فیلمساز بگویم و بنویسم.
به نظرتان میز نقد خیلی دیر پخش نمیشود؟
چون این برنامه میزهای تخصصی دیگری هم دارد، این ساعت بهترین زمان پخش برنامه است. میز نقد طولانیترین بخش برنامه است و ترجیح ما هم این است بهجای آنكه در ساعت مناسبی میز نقد را روی آنتن ببریم، زمان بیشتری در اختیار داشته باشیم و بحثهایمان نصفه باقی نماند.