رواج احیای بیابان
در بشرویه، علی ناهید تنها كسی نیست كه به احیای مرتع در دل بیابان پرداخته است و در این شهر افراد دیگری را نیز میتوان یافت كه در مسیر او قدم گذاشتهاند؛ افرادی مثل محمد فیضآبادی كه مرتعی به وسعت 50 هكتار را در ریگزار شمال شهرستان بشرویه احیا كرده است و از آن برای تامین آذوقه دامهایش بهرهبرداری میكند.
خانواده فیضآبادی همگی نسل اندر نسل دامدار بودهاند و خودش نیز چند سالی در جایی كه امروز مرتعش در آن قرار دارد، یك گاوداری داشت. او تعریف میكند وقتی بعد از چند سال از گاوداری به نتیجه نمیرسد، تصمیم میگیرد مرتعی بزرگ را در اطراف گاوداریاش احیا كند و در آن گوسفند پرورش دهد؛ تصمیمی كه باعث میشود فیضآبادی در سال 77 به اندازه 20 هكتار در اطراف محل گاوداری نهال آتریپلكس بكارد و بعدها كه از اداره منابع طبیعی شهرستان بشرویه مجوز میگیرد، به اندازه 30 هكتار دیگر نیز نهال تاغ به مرتعش اضافه كند.
با این حال، مرتع دار 56 ساله بشرویهای تا سال 90 یعنی 13 سال بعد از شروع كاشت درختان مرتعش، آن را به مرحله بهرهبرداری نرساند. خودش درباره علت این فاصله زمانی توضیح میدهد:« آن موقع هنوز به گاوداریام امید داشتم، اما وقتی در سال 90 دیدم خرج گاوداری از دخل آن بیشتر شده است، دامهایم را از گاو به گوسفند تغییر دادم و بهرهبرداری از مرتع را شروع كردم.»
فیضآبادی میگوید چند سال اولی كه احیای مرتع را شروع كرده بود، برای این كار از اداره منابع طبیعی شهرستان بشرویه مجوز نداشت، اما با این حال، مسؤولان این اداره به او اجازه این دادند كه نهالهای مورد نیازش را از آنها بخرد. با وجود، این مرتعدار از اداره منابع طبیعی شهرشان گلایههایی دارد و میگوید: «مشكل ما با اداره منابع طبیعی این است كه ابتدا قول حمایت از مرتع داران را میدهند، اما وقتی كار به عمل میرسد، انواع و اقسام سنگاندازیها را در كارمان انجام میدهند. اول این كه ما را چند سال برای ارائه مجوز واگذاری زمین سر میدوانند و زمانی هم كه نهالها را در ایستگاه به ما تحویل میدهند، برای انتقال آنها به مراتع هیچ كمكی به ما نمیكنند.»
اما در هر صورت، با اقداماتی كه علی ناهید، محمد فیضآبادی و برخی دیگر از مرتع داران شهرستان بشرویه انجام دادهاند، رفته رفته در آن منطقه احیای مرتع در زمینهای بیابانی برای بهرهبرداری جهت چرای دام رواج یافته است. به نحوی كه اكنون در میان اهالی بشرویه و شهرهای اطراف، اینطور
جا افتاده است كه میتوان با دریافت مجوز از اداره منابع طبیعی، مرتعی را در گوشهای از بیابانهای اطراف احیا كرد و به این صورت، هم آذوقه دامها را فراهم ساخت و هم به جلوگیری از ورود گرد و غبار به داخل شهرها كمك كرد. البته به شرط این كه اداره منابع طبیعی نیز از طرحهای مردمی مرتع داری حمایت كند و ضمن توجه به ضوابط قانونی، برای مرتعداران این منطقه مانع نتراشد.