کتابخوانی وسط شور !
محرم سال 97 غافل‌گیری دیگری رو شد. كریمی این مرتبه بخش‌هایی از كتاب «فتح خون» شهید آوینی را به صورت متن و همراه با سینه‌زنی روخوانی كرد. در همان حال كه عزاداران و حاضران در مراسم، یك سینه‌زنی آرام _ که اصطلاحا به آن «زمینه» می‌گویند_ را انجام می‌دادند، مداح مشهور هیات سعی داشت با لحنی ریتمیك، متن را به دستگاه آهنگین شعر نزدیك كند تا از تركیب این متن با سینه‌زنی حاضران، فضای حماسی خاص جلسه خلق شود.
این‌كار برخلاف تصور خود كریمی، چندان با استقبال مواجه نشد. در واقع آزمون و خطای كریمی و اتاق فكر هیات خوش‌ذوق و با سلیقه رایه‌العباس(ع) جواب نداده بود. شاید جمع تجربه‌های این‌چنینی بود كه آرام آرام مسؤولان و برگزاركنندگان را به تدریج به نقطه‌ای رساند كه باز كردن پای بعضی ابداعات و خلاقیت‌ها در مراسم عزاداری سیدالشهدا(س) شاید لزوما به معنای تاثیر كوتاه‌مدت نباشد و شاید بهتر باشد از این تجمع انسانی و شوری كه در چنین مراسمی وجود دارد، بهره‌برداری كرد برای كاشتن بذر فعالیت‌های دیگری كه در درازمدت می‌توانند ثمره دهند.
این‌كار برخلاف تصور خود كریمی، چندان با استقبال مواجه نشد. در واقع آزمون و خطای كریمی و اتاق فكر هیات خوش‌ذوق و با سلیقه رایه‌العباس(ع) جواب نداده بود. شاید جمع تجربه‌های این‌چنینی بود كه آرام آرام مسؤولان و برگزاركنندگان را به تدریج به نقطه‌ای رساند كه باز كردن پای بعضی ابداعات و خلاقیت‌ها در مراسم عزاداری سیدالشهدا(س) شاید لزوما به معنای تاثیر كوتاه‌مدت نباشد و شاید بهتر باشد از این تجمع انسانی و شوری كه در چنین مراسمی وجود دارد، بهره‌برداری كرد برای كاشتن بذر فعالیت‌های دیگری كه در درازمدت می‌توانند ثمره دهند.