با سرمایه ملی منافع ملی را دریابیم
خیلی تلاش میكنند تكانی به اوضاع سریالسازی در تلویزیون بدهند، ولی متأسفانه اگر بخواهیم با ذكر مصداق به بررسی سریالهای تلویزیونی بپردازیم، میبینیم اغلب سریالهای خوب و درجه یك به لحاظ مضمونی، ماجراهای امروز را دستمایه داستان پردازی نمیكنند. این مسأله در سریالهای
تاریخی - مذهبی میتواند توجیهپذیر باشد، ولی عجیب است همكارانی كه سریالهای اجتماعی میسازند هم كمتر جرأت نزدیك شدن به موضوعات روز را دارند.
صنعت سریالسازی در دنیا یك صنعت بهروز و پیشروست و راهاندازی گونههایی مانند علمی -تخیلی برای این بوده است كه داستانپردازی در آینده را در دستور كار قرار دهند. مثالی میزنم؛ بخش عمده پیشرفت صنعت فضایی ایالات متحده برای چه بوده است؟ برای اینكه پیش از رخداد این پیشرفتها از طریق هنرهای نمایشی زمینهاش را فراهم كردهاند، ولی حالا درباره صنعت موشكسازی ما چند سریال درجه یك تولید شده است؟
رقبای غربی تلویزیون ایران، آیندهپژوهی بسیار قدرتمند و هدفگذاری شده و دقیق دارند. باز مثالی دیگر در این زمینه درباره حمله به افغانستان و عراق است؛ آنها با سریال و فیلم، توجیهات لازم برای افكار عمومی جهان را ساختهاند، در حالی كه متجاوزگر بودند. در این سریالها كوشیدهاند خودشان را مظلوم نشان دهند. حالا درباره جنگی كه علیه ایران و بهخاطر به هم زدن محاسبات آمریكا، تحمیل شد در این سالها چند سریال مهم و راهبردی ساختهایم؟ خیلی كم.
نباید با سرمایه ملی، منافع بیگانه را تضمین كرد. اگر سریال «گاندو» پربیننده میشود به خاطر این است كه لااقل روزآمد بودن را به عنوان پایه اتفاقات سیاسی در نظر میگیرد، ولی چرا به جز این سریال، چنان كه باید در مسائل اجتماعی ـ سیاسی كلان وارد نشدهایم. موضوع برجام كه چند سال است مدام درباره تأثیراتش حرف میزنیم در چند سریال آداپته شده؟ تقریبا هیچ!
خودم ده سال پیش روی فیلمنامه سریالی به نام «صاعقه خاموش» كار كردم كه مربوط به كودتای 28مرداد بود و دقیقا شرایط اجتماعی امروز ما را روایت میكرد، یعنی از خباثت انگلیس میگفت، ولی با وجود اینكه زمان زیادی بر نگارش سیناپس سریال گذاشتیم در نهایت به تولید نرسید چون حس كردند عیانگویی سریال ممكن است به برخی بربخورد.
این روال باید اصلاح شود؛ باید از كلام روز و درست حمایت شود وگرنه نمیتوان سریالهایی ساخت كه نوجوانان و جوانان را درباره دسیسههای استعمار آگاهی دهد. جنگ امروز، جنگ فرهنگی است و در كنار سرگرمسازی باید كاری كرد كه مخاطبان آگاهی منصفانه درباره اتفاقات سیاسی پیدا كنند.