10 رمان در زنگ تفریح
سیف‌الله نجاریان
ماه مهر همزمان و مساوی است با بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها. خواندن در این زمان امری جدی‌تر می‌شود و محصلان اعم از مدرسه‌ای و دانشگاهی به این مقوله جدی‌تر نگاه می‌كنند. اما بدیهی است که در این فصل سال هم خواندن فقط منحصر در كتاب‌های درسی و دانشگاهی و كمك‌آموزشی نباشد.
این تصور را باید تغییر داد كه خواندنی فقط برای كلاس درس است بلكه می‌توان در فضای باز و در ساعت‌های غیردرسی نشست و چند صفحه‌ای یك مجموعه داستان یا یك برش از تاریخ را مرور كرد و به سفر رفت. این اتفاق را باید قدر دانست
چرا كه هوای ابتدایی پاییز و در ادامه خنكای زمستان می‌تواند مغز را برای دریافت و پذیرش موضوعات آموزشی باز كند و چه لذتی بالاتر از این كه در فرصت پاییز و زمستان هم درس بخوانیم و هم كتاب غیردرسی!
لازم نیست خیلی هم سخت بگیریم، كافی است برای یك سال تحصیلی كه حدود 9 ماه طول می‌كشد با خودمان قرار بگذاریم روزی مثلا 34صفحه كتاب بخوانیم. این‌طور می‌شود در یک سال تحصیلی حدود ده هزار صفحه كتاب خواند. اگر زمان امتحانات را از این 9 ماه کسر كنیم شاید این عدد مقداری کاسته شود اما باز هم میزان كمی نیست. فكر كنید
ده هزار صفحه یعنی ده رمان بزرگ تاریخ ادبیات جهان و حتی بیشتر. كلاسیك‌هایی كه به طور میانگین هزار صفحه دارند و فرصت هر روز
34 صفحه می‌تواند موقعیت آشنا شدن با تجارب مختلف را فراهم كند.
فرصت‌هایی مثل زنگ تفریح یا در مسیر رفت و آمد به محل تحصیل بهترین زمان برای خواندن است، این‌طور شما بعد از پایان سال تحصیلی تجربه‌ای دارید كه در كارنامه‌تان اثری از آن نیست، ولی اثرش را در زندگی و حتی درس و پیشرفت تحصیلی
به وضوح خواهید دید.
بیایید چشم‌هایتان را ببندید و فكر كنید كه از آثار كلاسیك داستانی كارهایی را خوانده‌اید و دیگر همكلاسی‌ها از این موقعیت بی‌بهره بوده‌اند. تفاوت شما چشمگیر است. از این‌كه مثلا بگویند شما چه و چه هستید هم باكی نداشته باشید، البته این پیشنهاد به معنی این نیست كه از جمع كناره بگیرید، بلكه باید توصیه كنیم در فعالیت‌های گروهی مانند بازی‌های دوستانه و تفریح‌های دسته‌جمعی هم شركت كنید، ولی در این میان جایی برای كتاب‌ها هم قرار دهید و حتی دیگر همكلاسی‌ها و دوستان‌تان را نیز به خواندن و تجربه كردن از مسیر واژگان و ادبیات دعوت كنید.
تصور كنید روزها كتابی در دست دارید و همین‌طور كه به سمت مدرسه و محل درس حركت می‌كنید در عالمی دیگر نیز سفر می‌كنید. مثلا تصور كنید در تهرانید و دارید سمت كلاس می‌روید، ولی همزمان در سرمای استخوان‌سوز روسیه همراه با پرنس بالكونسكی به سمت جبهه نبرد با فرانسوی‌ها می‌روید. تجربه نابی است، از دستش ندهید.
این تصور را باید تغییر داد كه خواندنی فقط برای كلاس درس است بلكه می‌توان در فضای باز و در ساعت‌های غیردرسی نشست و چند صفحه‌ای یك مجموعه داستان یا یك برش از تاریخ را مرور كرد و به سفر رفت. این اتفاق را باید قدر دانست
چرا كه هوای ابتدایی پاییز و در ادامه خنكای زمستان می‌تواند مغز را برای دریافت و پذیرش موضوعات آموزشی باز كند و چه لذتی بالاتر از این كه در فرصت پاییز و زمستان هم درس بخوانیم و هم كتاب غیردرسی!
لازم نیست خیلی هم سخت بگیریم، كافی است برای یك سال تحصیلی كه حدود 9 ماه طول می‌كشد با خودمان قرار بگذاریم روزی مثلا 34صفحه كتاب بخوانیم. این‌طور می‌شود در یک سال تحصیلی حدود ده هزار صفحه كتاب خواند. اگر زمان امتحانات را از این 9 ماه کسر كنیم شاید این عدد مقداری کاسته شود اما باز هم میزان كمی نیست. فكر كنید
ده هزار صفحه یعنی ده رمان بزرگ تاریخ ادبیات جهان و حتی بیشتر. كلاسیك‌هایی كه به طور میانگین هزار صفحه دارند و فرصت هر روز
34 صفحه می‌تواند موقعیت آشنا شدن با تجارب مختلف را فراهم كند.
فرصت‌هایی مثل زنگ تفریح یا در مسیر رفت و آمد به محل تحصیل بهترین زمان برای خواندن است، این‌طور شما بعد از پایان سال تحصیلی تجربه‌ای دارید كه در كارنامه‌تان اثری از آن نیست، ولی اثرش را در زندگی و حتی درس و پیشرفت تحصیلی
به وضوح خواهید دید.
بیایید چشم‌هایتان را ببندید و فكر كنید كه از آثار كلاسیك داستانی كارهایی را خوانده‌اید و دیگر همكلاسی‌ها از این موقعیت بی‌بهره بوده‌اند. تفاوت شما چشمگیر است. از این‌كه مثلا بگویند شما چه و چه هستید هم باكی نداشته باشید، البته این پیشنهاد به معنی این نیست كه از جمع كناره بگیرید، بلكه باید توصیه كنیم در فعالیت‌های گروهی مانند بازی‌های دوستانه و تفریح‌های دسته‌جمعی هم شركت كنید، ولی در این میان جایی برای كتاب‌ها هم قرار دهید و حتی دیگر همكلاسی‌ها و دوستان‌تان را نیز به خواندن و تجربه كردن از مسیر واژگان و ادبیات دعوت كنید.
تصور كنید روزها كتابی در دست دارید و همین‌طور كه به سمت مدرسه و محل درس حركت می‌كنید در عالمی دیگر نیز سفر می‌كنید. مثلا تصور كنید در تهرانید و دارید سمت كلاس می‌روید، ولی همزمان در سرمای استخوان‌سوز روسیه همراه با پرنس بالكونسكی به سمت جبهه نبرد با فرانسوی‌ها می‌روید. تجربه نابی است، از دستش ندهید.