حكایت مرد چوپان و مرد تاجر و گربه چاق قسمت دوم و پایانی
[خواندید كه مرد تاجر پنجاه‌چوق مرد چوپان را گرفت و از آنجا كه هیچ‌چیز پیدا نكرد كه قیمتش پنجاه‌چوق باشد، یك گربه زشت و چاق پنجاه‌چوقی برای او خرید. و اینك ادامه داستان:]
مرد تاجر پس از آن‌كه تمام سرمایه‌ای را كه از دیگران گرفته بود تبدیل به كالا كرد، كالاها را بار كرد تا به سرزمین بغلی همسایه ببرد و بفروشد و سود كند و سود حاصله را میان خود و صاحبان سرمایه تقسیم نماید. در سرزمین بغلی همسایه تمام كالاها را فروخت اما نتوانست برای گربه زشت و چاقی كه از طرف مرد چوپان خریده بود هیچ مشتری‌ای پیدا كند. در نتیجه سود و سرمایه و گربه را بغل زد و راهی شهر و دیار خود شد. در راه به دهی رسید. وارد ده شد تا قدری استراحت كند و غذایی تناول نماید. مردم با دیدن گربه، گرد او جمع شدند و از او خواستند گربه را به آنها بفروشد. مرد تاجر گفت: گربه را برای كسی خریده‌ام. مردم گفتند: هرچقدر بخواهی پول می‌دهیم. مرد تاجر گفت: مثلا چقدر؟ مردم گفتند: هزار چوق. مرد تاجر پرسید: واقعا؟ چرا؟ مردم گفتند: در ده ما موش خیلی زیاد است و گربه اصلاً نیست و می‌خواهیم این گربه را بخریم و ول بدهیم تا نسل موش‌ها را براندازد. مرد تاجر كه از اصول اقتصاد خبر داشت و می‌دانست شدت تقاضا می‌تواند موجب افزایش قیمت كالا شود، وقتی متوجه نیاز مردم به گربه شد، گفت: هزار چوق كم است. مردم گفتند: دوهزار چوق. مرد تاجر گفت: كم است. مردم گفتند: شصت‌هزار چوق. مرد تاجر گفت: صدهزار چوق ولاغیر. مردم گفتند: قبول است. سپس صدهزار چوق به مرد تاجر دادند و گربه را از او خریدند و ول دادند. مرد تاجر وقتی به شهر و دیار خود رسید، صاحبان سرمایه را جمع كرد و سود اموال آنان را محاسبه و به آنان پرداخت کرد. سپس به‌سراغ مرد چوپان رفت و گفت: ای مرد چوپان، پنجاه‌چوقت خیلی بركت داشت. سپس 50 هزار چوق به وی داد و گفت: برو كیفش را بكن. مرد چوپان گفت: ممنون. و پنجاه‌هزار چوق را گرفت. مرد تاجر گفت: نمی‌خواهی بدانی چگونه پنجاه‌چوقت به پنجاه‌هزار چوق تبدیل شد؟ مرد چوپان گفت: نه. مرد تاجر گفت: چرا؟ مرد چوپان گفت: پیام داستان كه «مزد قناعت» بود منتقل شد. چرا باید بیهوده داستان را كش بدهیم و تكرار مكررات كنیم؟ و جداً خاموش شد.
مرد تاجر پس از آن‌كه تمام سرمایه‌ای را كه از دیگران گرفته بود تبدیل به كالا كرد، كالاها را بار كرد تا به سرزمین بغلی همسایه ببرد و بفروشد و سود كند و سود حاصله را میان خود و صاحبان سرمایه تقسیم نماید. در سرزمین بغلی همسایه تمام كالاها را فروخت اما نتوانست برای گربه زشت و چاقی كه از طرف مرد چوپان خریده بود هیچ مشتری‌ای پیدا كند. در نتیجه سود و سرمایه و گربه را بغل زد و راهی شهر و دیار خود شد. در راه به دهی رسید. وارد ده شد تا قدری استراحت كند و غذایی تناول نماید. مردم با دیدن گربه، گرد او جمع شدند و از او خواستند گربه را به آنها بفروشد. مرد تاجر گفت: گربه را برای كسی خریده‌ام. مردم گفتند: هرچقدر بخواهی پول می‌دهیم. مرد تاجر گفت: مثلا چقدر؟ مردم گفتند: هزار چوق. مرد تاجر پرسید: واقعا؟ چرا؟ مردم گفتند: در ده ما موش خیلی زیاد است و گربه اصلاً نیست و می‌خواهیم این گربه را بخریم و ول بدهیم تا نسل موش‌ها را براندازد. مرد تاجر كه از اصول اقتصاد خبر داشت و می‌دانست شدت تقاضا می‌تواند موجب افزایش قیمت كالا شود، وقتی متوجه نیاز مردم به گربه شد، گفت: هزار چوق كم است. مردم گفتند: دوهزار چوق. مرد تاجر گفت: كم است. مردم گفتند: شصت‌هزار چوق. مرد تاجر گفت: صدهزار چوق ولاغیر. مردم گفتند: قبول است. سپس صدهزار چوق به مرد تاجر دادند و گربه را از او خریدند و ول دادند. مرد تاجر وقتی به شهر و دیار خود رسید، صاحبان سرمایه را جمع كرد و سود اموال آنان را محاسبه و به آنان پرداخت کرد. سپس به‌سراغ مرد چوپان رفت و گفت: ای مرد چوپان، پنجاه‌چوقت خیلی بركت داشت. سپس 50 هزار چوق به وی داد و گفت: برو كیفش را بكن. مرد چوپان گفت: ممنون. و پنجاه‌هزار چوق را گرفت. مرد تاجر گفت: نمی‌خواهی بدانی چگونه پنجاه‌چوقت به پنجاه‌هزار چوق تبدیل شد؟ مرد چوپان گفت: نه. مرد تاجر گفت: چرا؟ مرد چوپان گفت: پیام داستان كه «مزد قناعت» بود منتقل شد. چرا باید بیهوده داستان را كش بدهیم و تكرار مكررات كنیم؟ و جداً خاموش شد.