همزمان با روز جهانی گردشگری ، هم اندیشی بین المللی گردشگری پایدار در تهران برگزار شد
صلح و امنیت با توسعه گردشگری
در روزهای پایانی هفته گذشته، كشورمان میزبان هم اندیشی بین المللی گردشگری پایدار با محوریت پاسداشت «طبیعت»، «فرهنگ»و «محیط زیست» بود كه در دانشگاه علم و فرهنگ تهران برگزار شد. این هم اندیشی با حضور جمعی از گردشگران اتریشی و آلمانی، اشتافن شولتز، سفیر اتریش در ایران و گونتلر لیبل، معاون وزارت گردشگری و محیط زیست اتریش، رضا زارعی، رئیس فدراسیون كوهنوردی ایران و مسؤولان و فعالان گردشگری ایران برگزار شد و با سخنرانی برخی حاضران و برپایی چند كارگاه درخصوص گردشگری پایدار به كار خود پایان داد.
اما یكی از بخش‌های جذاب هم اندیشی، نمایشگاهی بود كه به همت دانشجویان رشته‌های گردشگری و صنایع دستی 20 کشور جهان (از چین، روسیه، قزاقستان، افغانستان، پاكستان و تركیه گرفته تا كشور 72 دین و فرقه یعنی هندوستان)، در یكی از سالن‌های دانشگاه،با رویکرد فرهنگ،پیوند ملت ها برگزار شد؛ نمایشگاهی كه به كشورهای مدعو این امكان را می‌داد فرهنگ، تاریخ و جاذبه‌ها و داشته‌های ارزشمند سرزمین شان را به بازدیدكنندگان معرفی كنند.
ما هم فرصت را غنیمت دانستیم و سراغ برخی غرفه‌ها رفتیم و گپ و گفتی با غرفه‌داران زدیم.
بیشتر مراقب
میراث تان باشید
به غرفه قزاقستان سری می‌زنم، گوهر عمرخانوا مسؤول غرفه است. از اولین بار كه به ایران آمد (یعنی 9 سال پیش كه در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی قبول شد)، تاكنون بارها به ایران آمده و تلاش كرده فرهنگ و جاذبه‌های كشورش را به مردم ایران و دیگر ملل معرفی كند. بیشتر كتاب‌هایی كه در غرفه‌اش چیده هم مربوط به نزار بایف؛ رئیس‌جمهور قزاقستان است. مردم ایران را دوست دارد و بر این باور است كه مردمی خونگرم و صمیمی هستند. از فرهنگ و تمدن ایران آگاهی خوبی دارد و می‌گوید فرهنگ و تمدن ایران جزئی از مطالب آموزشی كتاب‌های درسی‌شان است.
گپ زدن با گوهر عمر خانوا جالب است؛ بانویی كه تقریبا همه شهرهای ایران و بیشتر جاذبه‌های تاریخی كشورمان را دیده و نظرات كارشناسی درباره‌شان دارد؛ مثلا از نقاشی و یادگارنویسی روی آثار تاریخی گله مند است و می‌گوید: باید نسبت به نگهداری آثار باستانی حساس تر باشید و بهتر عمل كنید، گرچه نسبت به چند سال پیش اكنون مراقبت‌ها بیشتر شده است.
چون زیاد دارید،
قدر نمی‌دانید
این فارغ‌التحصیل رشته زبان و ادبیات فارسی قزاقستانی با حسرت می‌گوید شما ایرانی‌ها آثار باستانی و تاریخی زیادی دارید، برای همین هم قدرش را نمی‌دانید. به طور مثال در سفری دوست داشتم كاروانسرای رباط كریم را ببینم، اما وقتی كه به آنجا رسیدم با یك بنای متروكه مهجور مواجه شدم و معلوم بود تبلیغ خوبی برایش صورت نگرفته، درحالی كه حال كاروانسرای شاه عباسی در كرج بهتر و پررونق تر است.
حتی كوره‌پز خانه‌های اطراف ورامین هم كه ظرفیت گردشگری دارد، اما هم اكنون محل كسب روزی حاشیه‌نشینان و مهاجرانی از دیگر استان‌های كشور شده، توجهش را جلب كرده است.
او حتی روستایی تاریخی در كاشان را یادش می‌آید كه به محل بازی كودكان تبدیل شده و درحال تخریب است، بدون كمترین توجهی، حال آن كه جایی مثل غار علیصدر سال به سال پررونق‌تر می‌شود: «در قزاقستان هم برخورد نادرست با بناهای تاریخی وجود دارد، اما ما درحال پیشرفت هستیم و ای كاش ایرانی‌ها هم به این موضوع توجه كنند.»
دریچه‌ای به روی
افغانستان زیبا و فرهنگی
غرفه افغانستان كنار غرفه قزاقستان است؛ غرفه‌ای كه بیشتر شبیه خانه‌های رنگی و بومی افغانستان است، با لباس‌های رنگارنگ و سوزن دوزی شده و تابلوهای آویزان به دیوار و كیف و كفش‌های دست‌دوز.
محمد انورپویا، دانشجوی گردشگری در ایران و متولی غرفه است و به جام‌جم می‌گوید: ما هم به تقلید از دیگر كشورها سعی كرده‌ایم به معرفی كشورمان و صنایع‌دستی و فرهنگی آن بپردازیم و همچنان كه می‌بینید نمونه‌ای از خانه‌های سنتی افغانستان را در این غرفه به نمایش گذاشته و در كنار صنایع‌دستی، سعی كرده‌ایم تاریخ و فرهنگ كشورمان را هم به نمایش بگذاریم، با همین تابلوهای تصاویر مسجد جامع هرات و تندیس بودا و... .
انورپویا برای كسانی كه به غرفه‌اش می‌آیند، از تاریخ و افسانه‌های بودا می‌گوید و درباره تصاویر روی دیوار توضیح می‌دهد: این سوراخ‌های شبیه غار كه مشاهده می‌كنید، مربوط به معبدها یا خانه‌هایی است كه در دل كوه و با دست كنده شده‌اند و درحال حاضر 12 هزار خانه دست‌ساز در بامیان و در كنار این مجسمه وجود دارد؛ خانه‌هایی كه مردم در آن زندگی می‌كردند.
تصویر دریاچه‌ای صاف و زلال روی دیوار نشسته و انورپویا می‌گوید دریاچه بند امیر بامیان یكی از
زلال ترین دریاچه‌های جهان است كه تا به امروز كسی نتوانسته عمق آن را به درستی مشخص كند. در مورد دریاچه به افسانه‌ای هم از حضرت علی(ع) اشاره می‌كند.