گفتوگو با اسكندر كوتی در مورد برنامه‌های ورزشی
باید راه را برای نسل جدید باز کرد
برنامه‌های ورزشی را می‌توان از مهم‌ترین برنامه‌های تلویزیون دانست كه به دلیل هیجانی بودن آن، افراد زیادی را به پای تلویزیون می‌كشاند، چرا كه هر رشته ورزشی و به‌خصوص فوتبال در تمام دنیا طرفداران زیادی دارد كه برای پیگیری مسابقات و حواشی آن، به تماشای این برنامه‌ها می‌نشینند و به همین دلیل بعضی از شبكه‌های تلویزیون با رقابت با یكدیگر در پوشش این اخبار و حواشی می‌پردازند، در این راستا و در پی مرور برنامه‌های ورزشی از گذشته تاكنون، به گفتوگو با اسكندر كوتی گوینده ورزشی خبر در سال‌های گذشته پرداختیم كه در ادامه می‌خوانید.
زهرا دمز آبادی / خبرنگار
آقای كوتی مدتی است از شما بی‌خبریم، از آخرین فعالیت‌های‌تان در حوزه گویندگی بگویید.
در حال حاضر در رادیو جوان و رادیو البرز در بخش برنامه‌های ورزشی فعالیت دارم و در زمینه آموزش هم شاگردان خصوصی دارم، ولی نمی‌توانم صرفا به كار آموزش عمومی بپردازم، چون زمان آن را ندارم.
آیا قصد بازگشت به برنامه‌های تلویزیونی را دارید؟
نه، در حال حاضر، جوانان فعالیت داشته و خوب كار می‌كنند و به پیرمردهایی مثل ما میدان داده نمی‌شود. كشور ما مثل كشورهای دیگر نیست كه به پیشكسوتان، ارج بنهند و بخواهند از تجارب آنها استفاده كنند، به دنبال این هستند كه جوانان را بیاورند تا مخاطب جذب كنند.
شما مخاطب برنامه‌های ورزش تلویزیون هستید، چه نقاط ضعف و قوتی در آنها وجود دارد؟
فرصت كنم برنامه‌ها را می‌بینم، ولی درگذشته صداوسیما به تهیه‌كننده پول می‌داد و دست او را باز می‌گذاشت و تهیه‌كننده هم از نبوغ خود استفاده می‌كرد و برنامه‌ای خوب می‌ساخت، ولی در حال حاضر تهیه‌كننده در اختیار حامی مالی است و بازی‌های تبلیغاتی در برنامه‌ها وجود دارد و برنامه اصلی به فراموشی سپرده می‌شود.
بیشتر برنامه ورزشی كدام شبكه را می‌بینید؟
تقریبا همه شبكه‌ها را دنبال می‌كنم، ولی در شبكه ورزش چند جوان در حال فعالیت هستند كه در بخش‌های مختلفی چون گزارشگری و تهیه‌كنندگی فعالیت می‌كنند كه فكرهای خوبی به ذهنشان می‌رسد و نگاه وسیعی دارند؛ شبكه ورزش هم از آنها حمایت می‌كند، ولی در شبكه‌های دیگر بخش ورزشی آنها تبلیغاتی است كه این شبكه هم بخش ورزشی داشته باشد و برایشان تاثیرگذار بودن، خیلی اولویت نیست.
نظرتان درباره مجری‌های حال حاضر برنامه‌های ورزشی چیست؟
همه را نمی‌توان به یك چشم نگاه كرد، بعضی از آنها خیلی خوب كار می‌كنند و به سمت خوب شدن پیش می‌روند، ولی نوع برنامه كه ویترین شبكه است باید آنقدر قوی باشد كه همه چیز را در خود حل كند. ما جوانی را كه هیچ تخصصی در ورزش ندارد به دلیل ویژگی‌هایش به این برنامه می‌بریم و می‌بینیم كه بازدهی لازم را ندارد ولی در عین حال در این برنامه‌ها مجری‌هایی داریم كه بسیار خوب كار می‌كنند.
به نظر شما جوانان مستعد باید چگونه در این حرفه دیده شوند؟
جوان‌هایی كه مستعد و علاقه‌مند هستند، باید با جسارت وارد این حرفه شوند، تا كی اسكندر كوتی‌ها می‌خواهند كار كنند؟ آدم‌های مختلفی می‌آیند و می‌روند و جوان‌ها باید آزمون و خطا كنند تا در نهایت جوانان شایسته مسیر اصلی خودشان را پیدا كنند و در این حرفه ماندگار شوند.
باید جوانان برای رسیدن به مسیر اصلی تلاششان را بیشتر كنند و به دنبال اطلاعات تازه باشند و این‌كه هر گزارشگری برای گزارش برنامه‌اش هر اطلاعاتی را در اینترنت وجود دارد، تكرار می‌كند، كاری عجیب و متفاوت نیست و این كار را هر فرد دیگری می‌تواند انجام دهند، وجه تمایز یك گزارشگر حرفه‌ای با آن شخص چیست؟ متاسفانه این كمبود اطلاعات و عدم تلاش برای رسیدن به هدف در جوانان ما به دلیل نداشتن نظارت است.
شاهد حضور تعدادی از ورزشكاران از جمله علی انصاریان در حوزه اجرا بوده‌ایم، نظر شما درباره ورود ورزشكاران به حوزه اجرا چیست؟
به نظر من كار درستی نیست؛ هركسی باید درحوزه خود فعالیت كند. یك مجری به قدری گویندگی كرده تا توانسته زیر و بم یك میكروفون را بشناسد، ولی متاسفانه در حال حاضر هركسی را كه چهره است به عنوان مجری انتخاب می‌كنند. مجری باید حرفه‌ای باشد تا بتواند از پس اجرا برآید، این‌كه فقط از چهره استفاده شود درست نیست و دلیل این انتخاب‌ها هم به وجود حامیان مالی برمی‌گردد.
شما در زمانی كه گوینده ورزشی بودید، به چه ورزش‌هایی مسلط بودید و آیا این موضوع كه یك گزارشگر به طور همزمان در چند رشته ورزشی فعالیت كند، درست است؟
تخصص من فقط فوتبال بود و چون در شاخه‌های دیگری فعالیت و تخصصی نداشتم ، اصلا به آن ورود هم نمی كردم و این كه فردی در هر رشته ورزشی ورود كند، درست نیست و باعث می‌شود به جای تمركز بر یك حوزه، ذهن فرد پراكنده شود. در زمان فعالیت ما، به ما این اجازه داده نمی‌شد به رشته‌های دیگری ورود كنیم.
خاطره‌ای تلخ یا شیرین، از زمان گویندگی دارید؟
خاطرات كه بسیار است، اما یكی از خاطرات شیرین من به فوتبال ایران و چین بازمی‌گردد كه ابتدای بازی ما ۲ بر ۱ به چین باخته بودیم و من به قدری از تیم ایران، ایراد گرفتم كه نیمه دوم تیم ایران چهار گل زد و ما برنده شدیم و نمی‌دانستم با چه رویی از تیم تعریف كنم (باخنده) كه این یكی از خاطرات شیرین من بود.
به عنوان سوال پایانی، نسل جدید گویندگی ورزشی را چگونه می‌بینید و فكر می‌كنید نسل خوبی در انتظار است یا خیر؟
باید امیدوار باشیم؛ امیدوارم جوانانی كه به این عرصه پا می‌گذارند مطالعه زیادی داشته و بی‌تكلف باشند. مجری و گوینده اگر خودش باشد مخاطب با او سریع ارتباط برقرار می‌كند، ولی اگر خودش نباشد و بخواهد ادای آرتیست‌ها را دربیاورد، جوانان ما متوجه خواهند شد و او را قبول نمی كنند. اگر تكلف با مطالعه همراه باشد جوانان مستعد زیادی داریم كه می‌توانند خودشان را در این عرصه مطرح كنند. كسانی كه پا به این عرصه می‌گذارند باید به این موضوع توجه داشته باشند كه بزرگ‌ترین آدم‌های این عرصه هم با بی‌تكلف بودن و بی‌غرور بودن در دل مردم جایی پیدا كرده‌اند، اگر كسی برای معروفیت پا به این عرصه می‌گذارد اشتباه كرده و این عشق و علاقه است كه او را به معروفیت می‌رساند.
در حال حاضر در رادیو جوان و رادیو البرز در بخش برنامه‌های ورزشی فعالیت دارم و در زمینه آموزش هم شاگردان خصوصی دارم، ولی نمی‌توانم صرفا به كار آموزش عمومی بپردازم، چون زمان آن را ندارم.
آیا قصد بازگشت به برنامه‌های تلویزیونی را دارید؟
نه، در حال حاضر، جوانان فعالیت داشته و خوب كار می‌كنند و به پیرمردهایی مثل ما میدان داده نمی‌شود. كشور ما مثل كشورهای دیگر نیست كه به پیشكسوتان، ارج بنهند و بخواهند از تجارب آنها استفاده كنند، به دنبال این هستند كه جوانان را بیاورند تا مخاطب جذب كنند.
شما مخاطب برنامه‌های ورزش تلویزیون هستید، چه نقاط ضعف و قوتی در آنها وجود دارد؟
فرصت كنم برنامه‌ها را می‌بینم، ولی درگذشته صداوسیما به تهیه‌كننده پول می‌داد و دست او را باز می‌گذاشت و تهیه‌كننده هم از نبوغ خود استفاده می‌كرد و برنامه‌ای خوب می‌ساخت، ولی در حال حاضر تهیه‌كننده در اختیار حامی مالی است و بازی‌های تبلیغاتی در برنامه‌ها وجود دارد و برنامه اصلی به فراموشی سپرده می‌شود.
بیشتر برنامه ورزشی كدام شبكه را می‌بینید؟
تقریبا همه شبكه‌ها را دنبال می‌كنم، ولی در شبكه ورزش چند جوان در حال فعالیت هستند كه در بخش‌های مختلفی چون گزارشگری و تهیه‌كنندگی فعالیت می‌كنند كه فكرهای خوبی به ذهنشان می‌رسد و نگاه وسیعی دارند؛ شبكه ورزش هم از آنها حمایت می‌كند، ولی در شبكه‌های دیگر بخش ورزشی آنها تبلیغاتی است كه این شبكه هم بخش ورزشی داشته باشد و برایشان تاثیرگذار بودن، خیلی اولویت نیست.
نظرتان درباره مجری‌های حال حاضر برنامه‌های ورزشی چیست؟
همه را نمی‌توان به یك چشم نگاه كرد، بعضی از آنها خیلی خوب كار می‌كنند و به سمت خوب شدن پیش می‌روند، ولی نوع برنامه كه ویترین شبكه است باید آنقدر قوی باشد كه همه چیز را در خود حل كند. ما جوانی را كه هیچ تخصصی در ورزش ندارد به دلیل ویژگی‌هایش به این برنامه می‌بریم و می‌بینیم كه بازدهی لازم را ندارد ولی در عین حال در این برنامه‌ها مجری‌هایی داریم كه بسیار خوب كار می‌كنند.
به نظر شما جوانان مستعد باید چگونه در این حرفه دیده شوند؟
جوان‌هایی كه مستعد و علاقه‌مند هستند، باید با جسارت وارد این حرفه شوند، تا كی اسكندر كوتی‌ها می‌خواهند كار كنند؟ آدم‌های مختلفی می‌آیند و می‌روند و جوان‌ها باید آزمون و خطا كنند تا در نهایت جوانان شایسته مسیر اصلی خودشان را پیدا كنند و در این حرفه ماندگار شوند.
باید جوانان برای رسیدن به مسیر اصلی تلاششان را بیشتر كنند و به دنبال اطلاعات تازه باشند و این‌كه هر گزارشگری برای گزارش برنامه‌اش هر اطلاعاتی را در اینترنت وجود دارد، تكرار می‌كند، كاری عجیب و متفاوت نیست و این كار را هر فرد دیگری می‌تواند انجام دهند، وجه تمایز یك گزارشگر حرفه‌ای با آن شخص چیست؟ متاسفانه این كمبود اطلاعات و عدم تلاش برای رسیدن به هدف در جوانان ما به دلیل نداشتن نظارت است.
شاهد حضور تعدادی از ورزشكاران از جمله علی انصاریان در حوزه اجرا بوده‌ایم، نظر شما درباره ورود ورزشكاران به حوزه اجرا چیست؟
به نظر من كار درستی نیست؛ هركسی باید درحوزه خود فعالیت كند. یك مجری به قدری گویندگی كرده تا توانسته زیر و بم یك میكروفون را بشناسد، ولی متاسفانه در حال حاضر هركسی را كه چهره است به عنوان مجری انتخاب می‌كنند. مجری باید حرفه‌ای باشد تا بتواند از پس اجرا برآید، این‌كه فقط از چهره استفاده شود درست نیست و دلیل این انتخاب‌ها هم به وجود حامیان مالی برمی‌گردد.
شما در زمانی كه گوینده ورزشی بودید، به چه ورزش‌هایی مسلط بودید و آیا این موضوع كه یك گزارشگر به طور همزمان در چند رشته ورزشی فعالیت كند، درست است؟
تخصص من فقط فوتبال بود و چون در شاخه‌های دیگری فعالیت و تخصصی نداشتم ، اصلا به آن ورود هم نمی كردم و این كه فردی در هر رشته ورزشی ورود كند، درست نیست و باعث می‌شود به جای تمركز بر یك حوزه، ذهن فرد پراكنده شود. در زمان فعالیت ما، به ما این اجازه داده نمی‌شد به رشته‌های دیگری ورود كنیم.
خاطره‌ای تلخ یا شیرین، از زمان گویندگی دارید؟
خاطرات كه بسیار است، اما یكی از خاطرات شیرین من به فوتبال ایران و چین بازمی‌گردد كه ابتدای بازی ما ۲ بر ۱ به چین باخته بودیم و من به قدری از تیم ایران، ایراد گرفتم كه نیمه دوم تیم ایران چهار گل زد و ما برنده شدیم و نمی‌دانستم با چه رویی از تیم تعریف كنم (باخنده) كه این یكی از خاطرات شیرین من بود.
به عنوان سوال پایانی، نسل جدید گویندگی ورزشی را چگونه می‌بینید و فكر می‌كنید نسل خوبی در انتظار است یا خیر؟
باید امیدوار باشیم؛ امیدوارم جوانانی كه به این عرصه پا می‌گذارند مطالعه زیادی داشته و بی‌تكلف باشند. مجری و گوینده اگر خودش باشد مخاطب با او سریع ارتباط برقرار می‌كند، ولی اگر خودش نباشد و بخواهد ادای آرتیست‌ها را دربیاورد، جوانان ما متوجه خواهند شد و او را قبول نمی كنند. اگر تكلف با مطالعه همراه باشد جوانان مستعد زیادی داریم كه می‌توانند خودشان را در این عرصه مطرح كنند. كسانی كه پا به این عرصه می‌گذارند باید به این موضوع توجه داشته باشند كه بزرگ‌ترین آدم‌های این عرصه هم با بی‌تكلف بودن و بی‌غرور بودن در دل مردم جایی پیدا كرده‌اند، اگر كسی برای معروفیت پا به این عرصه می‌گذارد اشتباه كرده و این عشق و علاقه است كه او را به معروفیت می‌رساند.