گفت‌وگو با حمید محمدی مجری پرمخاطب‌ترین برنامه فوتبال خارجی
سعی می‌کنم ایـــراداتم را برطرف کنم
حمید محمدی را بسیاری در دهه 80 جوانی محجوب می‌شناسند كه در زمان‌های پخش اخبار ورزشی در مقابل دوربین ظاهر می‌شد و با صدایی آرام و طمأنینه‌ای خاص اخبار ورزشی را به گوش بینندگان می‌رساند. البته فعالیت محمدی تنها در گویندگی خبر ختم نمی‌شود. بلكه او كارش را با رادیو شروع كرد و اتفاقا خارج از گود ورزش نیز فعالیت داشت و بیشتر در برنامه‌های اجتماعی و طنز فعالیت می‌كرد. تا این‌كه دیگر جای پایش را در تلویزیون محكم كرد و حتی علاوه بر گویندگی خبر، راوی بسیاری از برنامه‌ها از جمله برنامه 90 بود.
اما این روزها حمید محمدی در شبكه ورزش به عنوان مجری مقابل دوربین فوتبال 120 قرار گرفته است كه تجربه اول او در این برنامه هم نیست. بلكه در فصل اول این برنامه محمدی به عنوان مجری حضور داشت؛ اما جای او را محمدحسین میثاقی گرفت و با شروع فصل تازه بار دیگر حمید محمدی به عنوان مجری فوتبال 120 معرفی شد و حالا او تجربه اولین اجرای تلویزیونی‌اش را بسیار دوست دارد و آن را متفاوت با سایر تجربه‌هایی كه تاكنون داشته عنوان می‌كند.
این جوان محجوب بدون حاشیه كه جزو معدود چهره‌های شناخته‌شده است كه به قول معروف آسه می‌رود و آسه می‌آید، حاضر نیست به برخی از سوالات پاسخ دهد و ترجیح می‌دهد آنها را بی‌جواب بگذارد و پاسخ‌دهنده نباشد كه چرا او به عنوان مجری در فوتبال 120 حضور دارد و چرا جایگزین محمدحسین میثاقی شده. از سوی دیگر او نسبت به این سوال كه ارتباط اسكایپی با چهره‌های مستطیل سبز اروپایی كه در فصل تازه انجام می‌گیرد و اتفاقا با واكنش‌های مثبت بسیاری مواجه شده؛ هزینه‌اش را چه بخشی برعهده دارد و تا چه حد این كار هزینه‌بر است پاسخی نمی‌دهد و ترجیح می‌دهد عوامل دیگر این برنامه درباره این موضوع اظهار نظر كنند.
با این حال با حمید محمدی درباره دنیای اجرا و حضورش در فوتبال 120 به گفت‌وگو نشستیم كه می‌توانید در ادامه بخوانید.
آزاده باقری / روزنامه‌نگار
آقای محمدی از تجربه نخستین اجرای تلویزیونی خود در فوتبال 120 بگویید. اجرایی كه اتفاقا در فصل جدید نسبت به فصل اول بسیار بهتر و قوی‌تر هم بوده است.
در مقایسه با گویندگی فضای اجرا به عنوان مجری خیلی فرق می‌كند. فوتبال 120 اولین تجربه اجرای تلویزیونی من بود. اگر احساس می‌شود اجرای من از فصل اول بهتر بوده در هر صورت ناخودآگاه در هر كاری تجربه به دست آوری اگر بخواهی زمان خودش خیلی موضوعات را نشان می‌دهد. مخصوصا در طول اجرا با توجه به بازخوردهایی كه از مخاطب‌ها می‌گیرید متوجه خواهید شد چقدر نسبت به اجرای شما واكنش مثبت یا منفی وجود دارد و اگر بخواهید می‌توانید آنها را سرلوحه قرار داده و درصدد برطرف كردن نقص‌ها و ایرادها بربیایید.
آیا اولین تجربه اجرای تلویزیونی باعث شد تا شما علاقه پیدا كنید در این زمینه بیشتر فعالیت داشته باشید؟
من تمامی عرصه‌هایی كه كار كردم مثل گویندگی و راوی و... را دوست داشتم و واقعا نمی‌توانم بگویم كدام‌یك را بیشتر دوست دارم. طبیعتا اجرای تلویزیونی جذاب‌تر است و اگر از من سوال شود آیا اجرای تلویزیونی غیر از فوتبال 120 را هم می‌خواهی اجرا كنی؟ جواب من قطعا مثبت خواهد بود. كما این‌كه من بیش از 16 سال می‌شود در رادیو و تلویزیون كار كرده و پیشنهاد برای اجرا داشته‌ام؛ اما به دلایل مختلف قبول نكردم. همین الان هم در این دو ماه اخیر پیشنهاد اجرا داشته‌ام كه آنها را رد كرده‌ام و آن هم به دلایل مختلف. اما اگر ببینم برنامه‌ای وجود دارد كه من در آن بازدهی دارم؛ قطعا دوست خواهم داشت.
البته باید به این نكته تاكید كنم از این دید نمی‌گویم كه كار را دیدم و متوجه شدم كار ضعیف است و اجرای آن را قبول نكردم. از این نگاه می‌گویم كه من سابقه اجرایی با عنوان فوتبال 120 در ذهن مخاطب دارم و بنابراین كار بعدی من نباید پایین‌تر از این برنامه باشد. نه به لحاظ كیفی به لحاظ نقش من مجری می‌گویم. من باید بسنجم و ببینم برای آن كار بازدهی خواهم داشت یا خیر.
در زمینه گزارشگری مسابقات ورزشی تا به حال خود را در دایره آزمون قرار داده‌اید؟ چرا هیچ‌وقت به این سمت گرایشی از خود نشان نداده‌اید؟
دوست نداشتم. به آن فكر نكردم تا به حال. من گزارشگر محیطی بودم و در برنامه‌های اجتماعی و طنز به گزارشگری محیطی پرداخته‌ام كه با مردم گفت‌وگو داشته باشم. اما گزارشگری به معنی گزارشگری یك رویداد ورزشی كه من پای مانیتور بنشینم و یك بازی فوتبال، والیبال، تكواندو و كشتی را گزارش كنم از اول جزو علاقه‌مندی‌ام نبوده و دنبالش هم نكردم و خودم را هیچ‌وقت در این زمینه ندیدم و این موضوع كاملا به خواست خودم برمی‌گردد. چون نخواستم. هیچ وقت این سوال برای من پیش نیامده كه از پس آن برمی‌آیم یا نه؟
الان اتفاقی كه افتاده برنامه‌ای تحلیلی درباره فوتبال‌های خارجی در صدا و سیما وجود ندارد. این موضوع از یك طرف می‌تواند به عنوان یك نقطه ضعف باشد كه موجب شود فوتبال 120 با هر كیفیتی كه می‌خواهد ساخته شود، چون رقیبی ندارد؛ اما از طرف دیگر می‌تواند یك نقطه قوت باشد كه موجب شود یك برنامه تمام تلاش خود را كند تا با داشته‌هایش مخاطب را به سمت خود جلب كند. در این زمینه شما فوتبال 120 را در چه نقطه‌ای می‌بینید؟
درست است یك برنامه منهای رویداد ورزشی و صرفا تحلیلی با نگاه ایرانی تا به حال نداشته‌ایم و از دو راه می‌توان به آن نگاه كرد. نگاه اول این است كه چنین برنامه‌ای مونوپل است و هر كاری سازندگان آن بخواهند می‌توانند انجام دهند. اما مگر راه بسته است؟ اگر هر برنامه‌ای در این زمینه طراحی شود دست رد به سینه آن زده می‌شود؟ قبل از سال 92 كه فوتبال 120 روی آنتن نرفته بود كسی طرح داد و طرح آن رد شد؟ نگاه دوم این است كه وجود برنامه‌های دیگر در این زمینه خود باعث رقابت خواهد شد و كسی نیست كه منتقد آن باشد كه نباید برنامه دیگری در این زمینه ساخته شود.
اما حالا كه برنامه نیست حس رقابت ایجاد نمی‌شود. اما این را از طرف فوتبال 120 به شما بگویم، ما خودمان، خودمان را می‌سنجیم. هر فصلی كه تمام می‌شود فكر می‌كنیم و از نظرات استفاده می‌كنیم چه آیتم‌هایی اضافه و كم شود.
یك كار تازه‌ای كه در فصل جدید انجام دادید و اتفاقا بازخورد خوبی هم داشته است گفت‌وگو و برقراری ارتباط با بازیكنان خارجی و اروپایی است. این ایده كه شكل گرفت خودتان فكر می‌كردید با بازخورد مثبتی همراه شود؟
قاعدتا وجود چنین مصاحبه‌هایی بار برنامه را سنگین‌تر می‌كند. شما فرض كنید در یك برنامه تولیدی سینمای ایران از كارگردان‌ها و بازیگرانی دعوت می‌شد كه بسیار مطرح و شناخته‌شده هستند. حضور چنین چهره‌هایی بار ارزشی آن برنامه را بسیار بالا می‌برد. یا در برنامه 90 وقتی علی دایی، كریم باقری و... به برنامه می‌آیند برای آن برنامه چقدر مخاطب جذب می‌كند. زمینه فعالیت فوتبال 120 هم فوتبال خارجی است و اگر بخواهد با موضوع افراد درون گود این بازی‌ها صحبت كند طبیعتا خارجی هستند. امكان حضور آنها در استودیو وجود ندارد. برای همین یكی از ارتباط‌ها استفاده از وسایل ارتباطی جدید است. این موارد خیلی به جذابیت برنامه كمك می‌كند. دور خودمان حصار نكشیدیم و برنامه تولید می‌كنیم. از كسانی كه درون ماجرا هستند هم استفاده می‌كنیم و كمك می‌گیریم.
در مقایسه با گویندگی فضای اجرا به عنوان مجری خیلی فرق می‌كند. فوتبال 120 اولین تجربه اجرای تلویزیونی من بود. اگر احساس می‌شود اجرای من از فصل اول بهتر بوده در هر صورت ناخودآگاه در هر كاری تجربه به دست آوری اگر بخواهی زمان خودش خیلی موضوعات را نشان می‌دهد. مخصوصا در طول اجرا با توجه به بازخوردهایی كه از مخاطب‌ها می‌گیرید متوجه خواهید شد چقدر نسبت به اجرای شما واكنش مثبت یا منفی وجود دارد و اگر بخواهید می‌توانید آنها را سرلوحه قرار داده و درصدد برطرف كردن نقص‌ها و ایرادها بربیایید.
آیا اولین تجربه اجرای تلویزیونی باعث شد تا شما علاقه پیدا كنید در این زمینه بیشتر فعالیت داشته باشید؟
من تمامی عرصه‌هایی كه كار كردم مثل گویندگی و راوی و... را دوست داشتم و واقعا نمی‌توانم بگویم كدام‌یك را بیشتر دوست دارم. طبیعتا اجرای تلویزیونی جذاب‌تر است و اگر از من سوال شود آیا اجرای تلویزیونی غیر از فوتبال 120 را هم می‌خواهی اجرا كنی؟ جواب من قطعا مثبت خواهد بود. كما این‌كه من بیش از 16 سال می‌شود در رادیو و تلویزیون كار كرده و پیشنهاد برای اجرا داشته‌ام؛ اما به دلایل مختلف قبول نكردم. همین الان هم در این دو ماه اخیر پیشنهاد اجرا داشته‌ام كه آنها را رد كرده‌ام و آن هم به دلایل مختلف. اما اگر ببینم برنامه‌ای وجود دارد كه من در آن بازدهی دارم؛ قطعا دوست خواهم داشت.
البته باید به این نكته تاكید كنم از این دید نمی‌گویم كه كار را دیدم و متوجه شدم كار ضعیف است و اجرای آن را قبول نكردم. از این نگاه می‌گویم كه من سابقه اجرایی با عنوان فوتبال 120 در ذهن مخاطب دارم و بنابراین كار بعدی من نباید پایین‌تر از این برنامه باشد. نه به لحاظ كیفی به لحاظ نقش من مجری می‌گویم. من باید بسنجم و ببینم برای آن كار بازدهی خواهم داشت یا خیر.
در زمینه گزارشگری مسابقات ورزشی تا به حال خود را در دایره آزمون قرار داده‌اید؟ چرا هیچ‌وقت به این سمت گرایشی از خود نشان نداده‌اید؟
دوست نداشتم. به آن فكر نكردم تا به حال. من گزارشگر محیطی بودم و در برنامه‌های اجتماعی و طنز به گزارشگری محیطی پرداخته‌ام كه با مردم گفت‌وگو داشته باشم. اما گزارشگری به معنی گزارشگری یك رویداد ورزشی كه من پای مانیتور بنشینم و یك بازی فوتبال، والیبال، تكواندو و كشتی را گزارش كنم از اول جزو علاقه‌مندی‌ام نبوده و دنبالش هم نكردم و خودم را هیچ‌وقت در این زمینه ندیدم و این موضوع كاملا به خواست خودم برمی‌گردد. چون نخواستم. هیچ وقت این سوال برای من پیش نیامده كه از پس آن برمی‌آیم یا نه؟
الان اتفاقی كه افتاده برنامه‌ای تحلیلی درباره فوتبال‌های خارجی در صدا و سیما وجود ندارد. این موضوع از یك طرف می‌تواند به عنوان یك نقطه ضعف باشد كه موجب شود فوتبال 120 با هر كیفیتی كه می‌خواهد ساخته شود، چون رقیبی ندارد؛ اما از طرف دیگر می‌تواند یك نقطه قوت باشد كه موجب شود یك برنامه تمام تلاش خود را كند تا با داشته‌هایش مخاطب را به سمت خود جلب كند. در این زمینه شما فوتبال 120 را در چه نقطه‌ای می‌بینید؟
درست است یك برنامه منهای رویداد ورزشی و صرفا تحلیلی با نگاه ایرانی تا به حال نداشته‌ایم و از دو راه می‌توان به آن نگاه كرد. نگاه اول این است كه چنین برنامه‌ای مونوپل است و هر كاری سازندگان آن بخواهند می‌توانند انجام دهند. اما مگر راه بسته است؟ اگر هر برنامه‌ای در این زمینه طراحی شود دست رد به سینه آن زده می‌شود؟ قبل از سال 92 كه فوتبال 120 روی آنتن نرفته بود كسی طرح داد و طرح آن رد شد؟ نگاه دوم این است كه وجود برنامه‌های دیگر در این زمینه خود باعث رقابت خواهد شد و كسی نیست كه منتقد آن باشد كه نباید برنامه دیگری در این زمینه ساخته شود.
اما حالا كه برنامه نیست حس رقابت ایجاد نمی‌شود. اما این را از طرف فوتبال 120 به شما بگویم، ما خودمان، خودمان را می‌سنجیم. هر فصلی كه تمام می‌شود فكر می‌كنیم و از نظرات استفاده می‌كنیم چه آیتم‌هایی اضافه و كم شود.
یك كار تازه‌ای كه در فصل جدید انجام دادید و اتفاقا بازخورد خوبی هم داشته است گفت‌وگو و برقراری ارتباط با بازیكنان خارجی و اروپایی است. این ایده كه شكل گرفت خودتان فكر می‌كردید با بازخورد مثبتی همراه شود؟
قاعدتا وجود چنین مصاحبه‌هایی بار برنامه را سنگین‌تر می‌كند. شما فرض كنید در یك برنامه تولیدی سینمای ایران از كارگردان‌ها و بازیگرانی دعوت می‌شد كه بسیار مطرح و شناخته‌شده هستند. حضور چنین چهره‌هایی بار ارزشی آن برنامه را بسیار بالا می‌برد. یا در برنامه 90 وقتی علی دایی، كریم باقری و... به برنامه می‌آیند برای آن برنامه چقدر مخاطب جذب می‌كند. زمینه فعالیت فوتبال 120 هم فوتبال خارجی است و اگر بخواهد با موضوع افراد درون گود این بازی‌ها صحبت كند طبیعتا خارجی هستند. امكان حضور آنها در استودیو وجود ندارد. برای همین یكی از ارتباط‌ها استفاده از وسایل ارتباطی جدید است. این موارد خیلی به جذابیت برنامه كمك می‌كند. دور خودمان حصار نكشیدیم و برنامه تولید می‌كنیم. از كسانی كه درون ماجرا هستند هم استفاده می‌كنیم و كمك می‌گیریم.