مروری بر برنامه‌های ناموفق ورزشی
شکست ورزشــی‌ســــازان
ساخت برنامه‌های مختلف ورزشی با موضوعات، ایده‌ها و محوریت‌های مختلف هنوز نتوانسته مخاطبان را مجاب كند پای این برنامه‌ها بنشینند و هر كدام شكست خورده به بایگانی‌‌های فراموشی سپرده می‌شود. هرچند در ابتدا به نظر می‌رسد برنامه‌هایی كه قرار است با چهره‌های مطرح روی آنتن برود یا ایده‌ای نو و تازه قرار است در برنامه‌ای به اجرا گذاشته شود بسیاری را قانع می‌كند برای چند قسمت هم كه شده آن را به تماشا بنشینند؛ اما وقتی مشخص می‌شود قرار نیست این برنامه مخاطبان را راضی نگه دارد دیگر آن برنامه به سیاهچاله فراموشی سپرده می‌شود. در این گزارش به برخی برنامه‌های ورزشی كه در آنها تلاش شده مخاطبان را به سمت خود جلب كند اشاره می‌كنیم. برنامه‌هایی كه یا با انتخاب اشتباه مجری، یا انتخاب اشتباه سازندگان، یا حواشی‌ای كه بر متن غلبه كرده و... دست به دست هم داده تا موفقیتی با این برنامه‌ها همراه نباشد.
یوسف هاشمی روزنامه‌نگار
فوتبالیسم
سال 97 خبر پخش برنامه‌ای جدید با اجرای امیرعلی نبویان در رسانه‌ها خبرساز شد. اتفاقی كه بسیاری بر این تصور بودند قرار است برنامه‌ای متفاوت در زمینه فوتبال ساخته شود. چون از سوی عوامل این برنامه اعلام شده بود قرار است زوایای جدیدی از فوتبال در «فوتبالیسم» با حضور كارشناسان و آیتم‌هایی جذاب و متنوع به نمایش درآید. اما این تصورات در واقع چندان نتوانست موفق پیش برود و رضایت مخاطبان را برآورده نكرد. هر چند تیم این مجموعه با كارگردانی فواد صفاریان‌پور، تهیه‌كنندگی سعید پروینی، مشاوره محمد بحرانی و امیر وفا، سرپرست نویسندگان به نظر تیم حرفه‌ای و كار بلدی می‌آمد كه تا به حال تجربه حضور در برنامه‌های موفق بسیاری داشته‌اند؛ اما این بار در زمینه فوتبالی نتوانستند موفق عمل كنند و پاشنه آشیل این برنامه به این موضوع برمی‌گردد كه در میان این عوامل حرفه‌ای كسی كه تخصص در زمینه فوتبال و ورزش داشته باشد دیده نمی‌شود و همین موضوع ضربه بزرگی به این برنامه زد. مخصوصا كه امیرعلی نبویان نیز به عنوان مجری تسلط و اطلاعات كافی در این زمینه را نداشت. در صورتی كه انتظار مخاطب بر این است كسی كه به عنوان مجری در برنامه ورزشی حضور دارد خود نیز در این زمینه تخصص كافی داشته باشد. بنابراین فوتبالیسم را می‌توان به عنوان یك برنامه شكست خورده در شبكه سه سیما تلقی كرد كه نتوانست آنطور كه باید مخاطبان ورزشی را به سمت خود بكشاند.
ریو فانتزی
این برنامه كه در زمان المپیك ریو 2016 با اجرای مهراب قاسمخانی و شقایق دهقان در آپارات پخش شد به نظر می‌رسید می‌تواند یك برنامه متفاوت و طنزگونه از طرف نویسنده معروف مجموعه‌های مهران مدیری باشد. مخصوصا كه شقایق دهقان هم با بازی‌های خوبی كه در ساخته‌های مهران مدیری داشت این انتظار را بالاتر برد. اما با وجود تمام نمك‌هایی كه قاسمخانی می‌ریخت و تلاش‌های بسیار برای اجرای خوب این زوج؛ اما جز این‌كه بگوییم یك اجرای «لوس» از آب درآمد نمی‌توان از واژه دیگری برای توصیف آن استفاده كرد.
به طوری كه نه‌تنها استقبالی از این ساخته نشد؛ بلكه بسیاری از پخش چنین مجموعه‌ای بی‌اطلاع بودند؛ آنهایی هم كه اطلاع داشتند پیشنهاد می‌دادند با دیدن این برنامه حجم اینترنت خود را هدر ندهند! برنامه‌ای كه اگر آن را جست‌و‌جو كنید هنوز در آپارات موجود است و شما هم می‌توانید با دیدن چند دقیقه از این ساخته مهر تایید بر واژه لوس بودن آن بگذارید.
این در حالی است كه به نظر می‌رسید وجود یك برنامه ورزشی در زمینه طنز شاید یك ایده متفاوت و جالب بود كه می‌توانست با اجرا و پیاده‌سازی درست و باكیفیت، الگویی باشد برای ساخت برنامه‌های با چنین مضمونی در صدا و سیما.
باوجود تمام شوخی‌هایی كه تلاش می‌شد در قالب طنز صورت گیرد؛ اما كار به جایی رسید كه همه متفق‌القول به این باور رسیدند كه مهراب قاسمخانی تنها قلم خوبی دارد و حتی طنزپردازی مقابل دوربین‌اش به طنازی برادرش پیمان هم نیست. شقایق دهقان هم نتوانست آنطور كه باید در اجرا موفق عمل كند. شاید این شكست به چند موضوع برگردد. قاسمخانی تنها نویسنده طنزهای اجتماعی است كه بهتر است فرد دیگری همان طنزها را اجرا كند كه اگر خودش اجرا كننده باشد باز مهر شكست به آن خواهد زد، شقایق دهقان هم بازیگر است و قابلیت اجرا در مقابل دوربین را ندارد. از سوی دیگر این دو زوج اصلا ورزشی نیستند. برای همین هم نتوانستند مخاطبان ورزشی را به سمت خود جذب كنند. در هر صورت «ریو فانتزی» پازلی چند تكه بود كه هیچ تكه آن با تكه دیگرش جور نبود و برای همین سرنوشتی جز شكست به دست نیاورد.
زابیواكا
«زابیواكا»، برنامه‌ای تلویزیونی بود كه در شبكه‌های اجتماعی به آن بسیار پرداخته شد؛ اما نه به عنوان یك برنامه موفق. بلكه به عنوان برنامه‌ای كه حاشیه بسیاری با خود به همراه داشت و حاشیه آن بر متن غلبه كرد. حاشیه‌هایی كه از قسمت اول آن شكل گرفت. از حضور آزاده صمدی به عنوان مجری كه تنها یك قسمت بیشتر نبود و برنامه توقیف شد و دلیل آن به این موضوع برگشت كه یك برنامه ورزشی مردانه را نباید زن اجرا كند و علی انصاریان و مجید یاسر برای اجرا انتخاب شدند اما این انتخاب هم كاری نكرد تا حاشیه‌ها بخوابد. چون علی انصاریان در برخی بخش‌های اجرایش از ترانه‌های خواننده‌های لس‌آنجلسی استفاده می‌كرد و یك مهمان خارجی از یك خواننده زن لس‌آنجلسی به عنوان خواننده محبوب خود یاد كرد. تمام این حواشی دست به دست هم داد تا جایی كه این برنامه كه برای جام جهانی 2018 ساخته شده بود روز فینال پخش نشده و توقیف شود. اما آنچه تا الان گفته شد تمام ماجرا نیست و بالاخره ضعف در اجرای این برنامه را هم نمی‌توان نادیده گرفت. از وقتی پژمان جمشیدی توانست بعد از ورزش خود را به عنوان بازیگری موفق به نمایش بگذارد برخی بازیكن‌های قدیمی فوتبال هم تلاش‌شان بر این بود تا قابلیت خود را در این زمینه نشان دهند كه البته موفقیت چندانی هم برایشان به همراه نیاورد. علی انصاریان از جمله این فوتبالیست‌ها بود كه با وجود حضور در برنامه‌های تلویزیونی، بازی و اجرا اما نتوانست در هیچ‌كدام از آنها حرفی برای گفتن داشته باشد. با وجود آن‌كه این برنامه برای جام‌جهانی 2018 ساخته شده بود و احساس می‌شد اجرای آن به كسی داده شده كه بویی از فوتبال برده و با ورزش سر و كار دارد؛ اما موضوع دیگر این بود كه علی انصاریان به هیچ عنوان مجری خوبی نیست.
شوتبال
این برنامه با اجرای امیرحسین رستمی به نظر می‌رسید می‌تواند برنامه خوبی باشد كه قرار بود در این برنامه استعدادیابی فوتبالی و هر ورزشی كه با توپ سر و كار دارد صورت گیرد. برنامه‌ای كه در شبكه نسیم ساخته شده بود و تصورها بر این می‌رفت كه این برنامه استعدادیابی می‌تواند برنامه‌ای خوب با مخاطب زیاد باشد. چون رستمی هم به نظر درونیاتی شاد و با نشاط نیز داشت كه می‌توانست به جذابیت آن دامن بزند.
اما این اتفاق رخ نداد. چرا؟ چون امیرحسین رستمی با وجود تمام محبوبیتی كه در میان مخاطبان دارد و به عنوان بازیگری كه حرفی برای گفتن دارد مطرح می‌شود؛ اما اشتباه‌ترین انتخاب برای اجرا محسوب می‌شد. چون او هیچ تسلط و اطلاعاتی در زمینه فوتبال و ورزش‌های دیگر ندارد و همین موضوع خود در پس‌زدن برنامه بسیار تاثیرگذار بود. هرچند تهیه‌كننده این مجموعه گفته بود كه رستمی به دلیل توانایی در بازی تنیس می‌تواند مجری خوبی در این مجموعه باشد؛ اما نتیجه كار آنطور كه انتظار می‌رفت از آب درنیامد و مخاطبان را نتوانست مجاب كند كه شبكه نسیم در دل خود برنامه‌ای دارد كه توانسته به‌خوبی مخاطب را سرگرم و استعدادها را كشف كند.
ستاره‌ساز
استعدادیابی فوتبالی در شبكه سه به نظر می‌رسید با حضور متخصصان بسیار با تجربه می‌تواند یك برنامه موفق باشد. برنامه‌ای كه پیش‌تولید آن بسیار زمان برد و برای ساخت آن هزینه‌های بسیاری شد و برای همین آنقدر انتظارات را بالا برد كه دیگر نتوانست رضایت‌ها را برآورده كند. «ستاره‌ساز» كه ابتدا با اجرای محمدحسین میثاقی روی آنتن رفت اما وقتی او اعلام كرد از این برنامه خداحافظی كرده با اجرای محمدرضا احمدی و امیرعلی دانایی ادامه یافت و كارشناسان فوتبالی مطرحی همچون خداداد عزیزی، فیروز كریمی، مجتبی جباری و ادموند بزیك داشت نشان داد كه وجود چهره‌های متخصص در این زمینه زمانی كه برنامه‌سازی به‌خوبی پیش نرود و مدیریت اشتباه باشد باز هم نمی‌تواند برنامه خوب و مخاطب‌پسندی را به ارمغان آورد. مخصوصا كه حاشیه‌ای كه خود این داورها به وجود آوردند بر بدتر شدن این برنامه افزود. از سوی دیگر باوجود آن‌كه تصور می‌رفت این برنامه مخاطبان بسیاری را به سمت خود جلب كند؛ اما حاشیه‌های آن كاری با این برنامه كرد كه موجب شد بسیاری متوجه نشوند فینال این برنامه كی برگزار شد و چه استعدادهای فوتبالی‌ای كشف شدند. این اتفاق را مقایسه كنید با فینال «عصر جدید» با آن همه بیننده‌ای كه تا ساعت‌ها پس از بامداد هم پای این جعبه جادو نشستند تا از سرنوشت فینالیست‌ها مطلع شوند.
سال 97 خبر پخش برنامه‌ای جدید با اجرای امیرعلی نبویان در رسانه‌ها خبرساز شد. اتفاقی كه بسیاری بر این تصور بودند قرار است برنامه‌ای متفاوت در زمینه فوتبال ساخته شود. چون از سوی عوامل این برنامه اعلام شده بود قرار است زوایای جدیدی از فوتبال در «فوتبالیسم» با حضور كارشناسان و آیتم‌هایی جذاب و متنوع به نمایش درآید. اما این تصورات در واقع چندان نتوانست موفق پیش برود و رضایت مخاطبان را برآورده نكرد. هر چند تیم این مجموعه با كارگردانی فواد صفاریان‌پور، تهیه‌كنندگی سعید پروینی، مشاوره محمد بحرانی و امیر وفا، سرپرست نویسندگان به نظر تیم حرفه‌ای و كار بلدی می‌آمد كه تا به حال تجربه حضور در برنامه‌های موفق بسیاری داشته‌اند؛ اما این بار در زمینه فوتبالی نتوانستند موفق عمل كنند و پاشنه آشیل این برنامه به این موضوع برمی‌گردد كه در میان این عوامل حرفه‌ای كسی كه تخصص در زمینه فوتبال و ورزش داشته باشد دیده نمی‌شود و همین موضوع ضربه بزرگی به این برنامه زد. مخصوصا كه امیرعلی نبویان نیز به عنوان مجری تسلط و اطلاعات كافی در این زمینه را نداشت. در صورتی كه انتظار مخاطب بر این است كسی كه به عنوان مجری در برنامه ورزشی حضور دارد خود نیز در این زمینه تخصص كافی داشته باشد. بنابراین فوتبالیسم را می‌توان به عنوان یك برنامه شكست خورده در شبكه سه سیما تلقی كرد كه نتوانست آنطور كه باید مخاطبان ورزشی را به سمت خود بكشاند.
ریو فانتزی
این برنامه كه در زمان المپیك ریو 2016 با اجرای مهراب قاسمخانی و شقایق دهقان در آپارات پخش شد به نظر می‌رسید می‌تواند یك برنامه متفاوت و طنزگونه از طرف نویسنده معروف مجموعه‌های مهران مدیری باشد. مخصوصا كه شقایق دهقان هم با بازی‌های خوبی كه در ساخته‌های مهران مدیری داشت این انتظار را بالاتر برد. اما با وجود تمام نمك‌هایی كه قاسمخانی می‌ریخت و تلاش‌های بسیار برای اجرای خوب این زوج؛ اما جز این‌كه بگوییم یك اجرای «لوس» از آب درآمد نمی‌توان از واژه دیگری برای توصیف آن استفاده كرد.
به طوری كه نه‌تنها استقبالی از این ساخته نشد؛ بلكه بسیاری از پخش چنین مجموعه‌ای بی‌اطلاع بودند؛ آنهایی هم كه اطلاع داشتند پیشنهاد می‌دادند با دیدن این برنامه حجم اینترنت خود را هدر ندهند! برنامه‌ای كه اگر آن را جست‌و‌جو كنید هنوز در آپارات موجود است و شما هم می‌توانید با دیدن چند دقیقه از این ساخته مهر تایید بر واژه لوس بودن آن بگذارید.
این در حالی است كه به نظر می‌رسید وجود یك برنامه ورزشی در زمینه طنز شاید یك ایده متفاوت و جالب بود كه می‌توانست با اجرا و پیاده‌سازی درست و باكیفیت، الگویی باشد برای ساخت برنامه‌های با چنین مضمونی در صدا و سیما.
باوجود تمام شوخی‌هایی كه تلاش می‌شد در قالب طنز صورت گیرد؛ اما كار به جایی رسید كه همه متفق‌القول به این باور رسیدند كه مهراب قاسمخانی تنها قلم خوبی دارد و حتی طنزپردازی مقابل دوربین‌اش به طنازی برادرش پیمان هم نیست. شقایق دهقان هم نتوانست آنطور كه باید در اجرا موفق عمل كند. شاید این شكست به چند موضوع برگردد. قاسمخانی تنها نویسنده طنزهای اجتماعی است كه بهتر است فرد دیگری همان طنزها را اجرا كند كه اگر خودش اجرا كننده باشد باز مهر شكست به آن خواهد زد، شقایق دهقان هم بازیگر است و قابلیت اجرا در مقابل دوربین را ندارد. از سوی دیگر این دو زوج اصلا ورزشی نیستند. برای همین هم نتوانستند مخاطبان ورزشی را به سمت خود جذب كنند. در هر صورت «ریو فانتزی» پازلی چند تكه بود كه هیچ تكه آن با تكه دیگرش جور نبود و برای همین سرنوشتی جز شكست به دست نیاورد.
زابیواكا
«زابیواكا»، برنامه‌ای تلویزیونی بود كه در شبكه‌های اجتماعی به آن بسیار پرداخته شد؛ اما نه به عنوان یك برنامه موفق. بلكه به عنوان برنامه‌ای كه حاشیه بسیاری با خود به همراه داشت و حاشیه آن بر متن غلبه كرد. حاشیه‌هایی كه از قسمت اول آن شكل گرفت. از حضور آزاده صمدی به عنوان مجری كه تنها یك قسمت بیشتر نبود و برنامه توقیف شد و دلیل آن به این موضوع برگشت كه یك برنامه ورزشی مردانه را نباید زن اجرا كند و علی انصاریان و مجید یاسر برای اجرا انتخاب شدند اما این انتخاب هم كاری نكرد تا حاشیه‌ها بخوابد. چون علی انصاریان در برخی بخش‌های اجرایش از ترانه‌های خواننده‌های لس‌آنجلسی استفاده می‌كرد و یك مهمان خارجی از یك خواننده زن لس‌آنجلسی به عنوان خواننده محبوب خود یاد كرد. تمام این حواشی دست به دست هم داد تا جایی كه این برنامه كه برای جام جهانی 2018 ساخته شده بود روز فینال پخش نشده و توقیف شود. اما آنچه تا الان گفته شد تمام ماجرا نیست و بالاخره ضعف در اجرای این برنامه را هم نمی‌توان نادیده گرفت. از وقتی پژمان جمشیدی توانست بعد از ورزش خود را به عنوان بازیگری موفق به نمایش بگذارد برخی بازیكن‌های قدیمی فوتبال هم تلاش‌شان بر این بود تا قابلیت خود را در این زمینه نشان دهند كه البته موفقیت چندانی هم برایشان به همراه نیاورد. علی انصاریان از جمله این فوتبالیست‌ها بود كه با وجود حضور در برنامه‌های تلویزیونی، بازی و اجرا اما نتوانست در هیچ‌كدام از آنها حرفی برای گفتن داشته باشد. با وجود آن‌كه این برنامه برای جام‌جهانی 2018 ساخته شده بود و احساس می‌شد اجرای آن به كسی داده شده كه بویی از فوتبال برده و با ورزش سر و كار دارد؛ اما موضوع دیگر این بود كه علی انصاریان به هیچ عنوان مجری خوبی نیست.
شوتبال
این برنامه با اجرای امیرحسین رستمی به نظر می‌رسید می‌تواند برنامه خوبی باشد كه قرار بود در این برنامه استعدادیابی فوتبالی و هر ورزشی كه با توپ سر و كار دارد صورت گیرد. برنامه‌ای كه در شبكه نسیم ساخته شده بود و تصورها بر این می‌رفت كه این برنامه استعدادیابی می‌تواند برنامه‌ای خوب با مخاطب زیاد باشد. چون رستمی هم به نظر درونیاتی شاد و با نشاط نیز داشت كه می‌توانست به جذابیت آن دامن بزند.
اما این اتفاق رخ نداد. چرا؟ چون امیرحسین رستمی با وجود تمام محبوبیتی كه در میان مخاطبان دارد و به عنوان بازیگری كه حرفی برای گفتن دارد مطرح می‌شود؛ اما اشتباه‌ترین انتخاب برای اجرا محسوب می‌شد. چون او هیچ تسلط و اطلاعاتی در زمینه فوتبال و ورزش‌های دیگر ندارد و همین موضوع خود در پس‌زدن برنامه بسیار تاثیرگذار بود. هرچند تهیه‌كننده این مجموعه گفته بود كه رستمی به دلیل توانایی در بازی تنیس می‌تواند مجری خوبی در این مجموعه باشد؛ اما نتیجه كار آنطور كه انتظار می‌رفت از آب درنیامد و مخاطبان را نتوانست مجاب كند كه شبكه نسیم در دل خود برنامه‌ای دارد كه توانسته به‌خوبی مخاطب را سرگرم و استعدادها را كشف كند.
ستاره‌ساز
استعدادیابی فوتبالی در شبكه سه به نظر می‌رسید با حضور متخصصان بسیار با تجربه می‌تواند یك برنامه موفق باشد. برنامه‌ای كه پیش‌تولید آن بسیار زمان برد و برای ساخت آن هزینه‌های بسیاری شد و برای همین آنقدر انتظارات را بالا برد كه دیگر نتوانست رضایت‌ها را برآورده كند. «ستاره‌ساز» كه ابتدا با اجرای محمدحسین میثاقی روی آنتن رفت اما وقتی او اعلام كرد از این برنامه خداحافظی كرده با اجرای محمدرضا احمدی و امیرعلی دانایی ادامه یافت و كارشناسان فوتبالی مطرحی همچون خداداد عزیزی، فیروز كریمی، مجتبی جباری و ادموند بزیك داشت نشان داد كه وجود چهره‌های متخصص در این زمینه زمانی كه برنامه‌سازی به‌خوبی پیش نرود و مدیریت اشتباه باشد باز هم نمی‌تواند برنامه خوب و مخاطب‌پسندی را به ارمغان آورد. مخصوصا كه حاشیه‌ای كه خود این داورها به وجود آوردند بر بدتر شدن این برنامه افزود. از سوی دیگر باوجود آن‌كه تصور می‌رفت این برنامه مخاطبان بسیاری را به سمت خود جلب كند؛ اما حاشیه‌های آن كاری با این برنامه كرد كه موجب شد بسیاری متوجه نشوند فینال این برنامه كی برگزار شد و چه استعدادهای فوتبالی‌ای كشف شدند. این اتفاق را مقایسه كنید با فینال «عصر جدید» با آن همه بیننده‌ای كه تا ساعت‌ها پس از بامداد هم پای این جعبه جادو نشستند تا از سرنوشت فینالیست‌ها مطلع شوند.