شنیدن نوایی از 114سال پیش
اگر فكر كردهاید میراث درویشخان به مانند بسیاری از آثار تولیدشده در دوره قاجار و پهلوی اول باقی نمانده، اشتباه میكنید؛ یكی از خوشوقتیهای ما این است كه آثار درویشخان را در دسترس داریم.
درویشخان یك بار سال ۱۲۸۴ در تهران آثارش را به دستگاه ضبط سپرد. چهار سال بعد او راهی لندن شد تا برخی دیگر از آثارش را آنجا ضبط كند و در نهایت سال ۱۲۹۳ برای ضبط آثارش سر از تفلیس درآورد. سال 1389 فرهنگستان هنر همت كرد و نسخه پالایششدهای از این آثار را از صندوقچه تاریخ موسیقی ایران بیرون كشید و با نام «گلبانگ سربلندی» منتشر كرد تا این مجموعه، كاملترین نسخه منتشرشده از آثار درویشخان باشد.