درباره ایدز چه میدانید؟
مهمان ناخوانده
لیلا شوقی / روزنامه نگار
HIV یا ایدز:
اچآیوی همان ایدز نیست!HIV حروف ابتدای این كلمات است:
Human، انسان: این ویروس فقط
بر انسانها اثرگذار است.
Immuno-deficiency، نقص ایمنی: این ویروس باعث ایجاد نقص در دستگاه ایمنی بدن و مانع از فعالیت صحیح دفاعی بدن میشود.
Virus ، ویروس: این ارگانیسم یك ویروس است و مانند همه ویروسها توانایی تكثیر مستقل ندارد، این ویروس با ایجاد تغییراتی در سلولهای انسانی تكثیر و انتشار پیدا میكند.
اما ایدز معنای دیگری دارد.AIDS حروف مخفف كلمات:
Aquired، اكتسابی: درواقع فرد باید آن را كسب كند و این بیماری جزو بیماریهای ژنتیك و وراثتی نیست.
Immune، ایمنی: ایدز بر سیستم ایمنی بدن اثر گذار است و كار سیستم ایمنی مبارزه برای دفع میكروب، باكتری و ویروسهاست.
Deficiency، نقصان: باعث ایجاد نقص در سیستم ایمنی بدن میشود و سیستم ایمنی را دچار اختلال میكند.
Syndrom، نشانگان: شخص مبتلا به ایدز ممكن است دچار انواع متفاوتی از نشانههای بیماریها و عفونتهای فرصتطلب شود.
و حقیقت این است كه هر كسی كه به ویروس اچآیوی مبتلا میشود به ایدز مبتلا نمیشود. از زمان آلوده شدن بدن به HIV تا بروز ایدز ممكن است شش ماه تا ده سال و حتی بیشتر طول بكشد. كسی كه مبتلا به ویروس اچآیوی است ناقل بیماری است و میتواند افراد دیگر را هم آلوده كند.
با نگاه كردن نمیتوان فهمید كه كسی مبتلا به اچآیوی است. این ویروس در خون، مایع جنسی و در شیر مادر زندگی میكند و از همین طریق منتقل میكند.
راههای معمول برای ابتلا به اچآیوی:
عدم استفاده از وسایل پیشگیری هنگام رابطه جنسی
استفاده مشترك از سوزن، سرنگ و یا قاشق برای تزریق مواد مخدر
خالكوبی و سوراخكردن اعضای بدن با سوزن آلوده
از طریق شیر مادر
از طریق تماس مستقیم خون شخص مبتلا با خون شخص سالم
بنابراین با در آغوش گرفتن، عطسه یا سرفه، با هم غذا خوردن، خوردن غذایی كه آشپزش فرد مبتلا بوده، استفاده از حمام و سرویس بهداشتی مشترك و تماس روزانه، مبتلا نخواهید شد.
چه كار باید كرد:
استرس و افسردگی اولین حالتهای پس از فهمیدن ابتلا به بیماری است، اما بسیاری از مشكلات را میشود با مشاوره حل كرد. در بسیاری از كلینیكها به بیماران مشاوره میدهند تا بتوانند بهراحتی با مشكلات روانی مقابله كنند.
مشاوره و دوستی با بیماران دیگر هم میتواند كمككننده باشد. مبتلایان به ویروس اچآیوی مثبت برای راحتتر زندگی كردن، به مشاوره پزشك، روانشناس و متخصص تغذیه نیاز دارد. نكته مهم اما اینجاست كه با فردی كه به ویروس اچآیوی مبتلاست میشود زندگی كرد و حتی میتوان با آنها ازدواج كرد. مراقبت از زندگی و رعایت یك سری از كارها اما باید جز روتین زندگی باشد.
اگر به عنوان شریك زندگی، خانواده یا دوست با فرد مبتلا به اچآیوی یا حتی ایدز زندگی میكنید، نكات زیر را در خاطر داشته باشید:
به طور مرتب با پزشك فرد مبتلا در ارتباط باشید تا از آخرین مراحل درمان و مراقبت، مطلع شوید.
یادتان باشد كه ویروس اچآیوی از طریق هوا، غذا، آب، قاشق و بشقاب و لیوان، نشیمنگاه توالت، حشرات، حیوانات خانگی و هر چیزی كه آغشته به خون، منی، ترشحات واژنی یا شیر پستان فرد مبتلا نباشد، منتقل نمیشود، پس نگران نباشید.
از طریق ادرار، مدفوع، استفراغ، آب بینی، بزاق و عرق فرد مبتلا، آلوده به ویروس اچآیوی نخواهید شد مگر این كه این موارد به خون بیمار آغشته باشند.
شما میتوانید به غذا خوردن، لباس پوشیدن و حتی توالت و حمام كردن بیمار كمك كنید، بدون این كه نگران مبتلا شدن باشید.
گرفتن دست، بغل كردن، ماساژ دادن و هرگونه تماس دیگری با فرد مبتلا هیچ خطری برای شما ندارد و اتفاقا این رفتار، حتی برای حمایت عاطفی فرد مبتلا توصیه میشود.
با توجه به این كه بیمار مبتلا به به اچآیوی و یا ایدز سیستم ایمنی ضعیفی دارد، همیشه یادتان باشد كه پیش از تماس با بیمار دستانتان را بشویید تا باعث انتقال بیماریهای دیگر به او نشوید.
اگر جایی از بدنتان به خصوص دستانتان زخم یا بریدگی دارد، زمان تماس با بیمار احتیاطهای لازم را انجام دهید تا خودتان و او را در خطر قرار ندهید.
اگر سرماخوردگی یا آنفلوآنزا گرفتهاید، مدتی از فرد مبتلا دور شوید؛ بدن این بیماران گاهی حتی توان مقابله با یك سرماخوردگی ساده را هم ندارد.
از تیغ، مسواك، موچین، ناخنگیر، گوشواره یا هر وسیله دیگری كه احتمال آلوده شدن به خون بیمار را دارد، به طور مشترك استفاده نكنید.
لباسهای بیمار را میتوانید همراه با لباسهای خودتان بشویید، اما اگر نگران آلودگی آنها به خون یا دیگر مایعات بدن بیمار هستید، میتوانید از آب جوش و سفیدكننده استفاده كنید.
بروز علائم:
هر كسی كه به این ویروس مبتلا بشود، دو تا شش هفته بعد، علائمی شبیه سرماخوردگی یا آنفلوآنزا را تجربه خواهد كرد؛ چیزهایی مثل تب، گلودرد، خارش بدن، البته علائم دیگری هم هستند كه شاید زیاد شایع نباشند. علائمی مانند، خستگی، درد مفاصل، درد عضلانی و تورم غدد. ظهور این علائم به این معنا نیست كه شخص مبتلا به اچآیوی مثبت شده است. بنابراین بهترین كار، دادن آزمایش است.
پس از دوران نهفتگی ویروس اچآیوی، سیستم ایمنی بدن، شدیدا تخریب میشود و علائم دیگری هم نمود پیدا میكند. علائمی مانند: كاهش وزن، اسهال مزمن، تعریق شبانه، مشكلات پوستی و عفونتهای مكرر.