پیشرفتی بهنام مادری
زینب پازوكی، جوانترینعضو گروه است. او متولد سال 75 و ورودی 94 رشته فیزیك دانشگاه شریف است: «من و همسرم همان سال اول دانشگاه عقد كردیم و حالا هم دخترم، زهرا خانم، یك سال و دو ماهش است.» خانم پازوكی هنوز كارشناسیاش را تمام نكرده است؛ او یك سال از تحصیلش را به خاطر روزهای بارداری و بچهداری مرخصی گرفته و حالا دوباره چند ماهی است كه به سر كلاسهایش برگشته است.
او تازه اول راه است، ولی با اینحال از سختیهای درس خواندن و بچهداری به طور همزمان برایمان میگوید: «سختیاش كه سخت است اما هركسی باید شرایط خودش را بپذیرد و از همه مهمتر آن را اولویتبندی كند. اولویت اول من دخترم است و در كنارش میخواهم درسم را هم ادامه بدهم. طبیعتا در این راه كمكهای خوبی مثل همسرم و خانوادهام دارم كه در نگهداری بچهها به من كمك میكنند تا بتوانم این مسیر را طی كنم.» با این وجود، حرف از بچههای بعدی كه میزنیم، خانم پازوكی از حرفمان استقبال میكند: «میدانید چه است؟ اینكه جامعه میپذیرد كه مثلا برای رسیدن به یك هدف علمی، لازم است درس بخوانی، تلاش كنی و زحمت بكشی تا پیشرفت كنی؛ اما واقعا مادری كردن را هم یك پیشرفت میبینند؟ واقعا مادری كردن هم نیازمند یك زحمت و تلاش بیوقفه برای پیشرفت است. من واقعا حالا خودم را از كسانی كه بچه ندارند، جلوتر میبینم.»
درواقع ما میخواهیم در جامعهمان تاثیر مثبتی از خودمان به جای بگذاریم؛ اصلا برای همین است که سراغ فعالیتهای اجتماعی میرویم. در صورتی كه مادری كردن هم یكی از تاثیرگذارترین اتفاقات در جامعه است. تفكری كه مادران شریف به خاطر این شبیه به هم فكر كردنها دور هم جمع شدهاند و حالا گاهی در راه رسیدن به اهدافشان به هم كمك هم میكنند: «همین تجربههای مشتركمان باعث شد كه عضوی از گروه مادران شریف باشیم و تجربیاتمان را با هم به اشتراك بگذاریم. البته گاهی این ماجرا از اشتراك گذاشتن تجربهها هم جلوتر میرود. مثلا گاهی اوقات، تعدادی از دوستانمان كه خانههایشان به هم نزدیك است، با هم قرار میگذارند و چند ساعتی را در خانه یكی جمع میشوند و با هم درس میخوانند و به همدیگر برای نگهداری بچهها كمك میكنند. دیگر چه چیزی از این بهتر؟»
خانم پازوكی مثل دیگر دوستان و همگروهیهایشان قصد ادامه تحصیل و به دنیا آوردن بچههای دیگری دارد: «هر اتفاقی هم كه بیفتد، پروسه علمآموزی نباید متوقف شود. علمآموزی نه به معنای مدرك كه به معنای افزایش دانستههای یك مادر. حالا آن دانستهها میتواند اطلاعاتی درباره بهترین نوع روش تربیتی و آموزشی بچهها هم باشد.» به قول خانم پازوكی، حیف است اگر به موضوع بچهداری و فرزندآوری، به چشم یك مانع برای موفقیتهای علمی و اجتماعیمان نگاه كنیم.