printlogo


بازی های سنتی
زو
وسایل مورد نیاز: ندارد تعداد نفرات: 6 تا 16 نفر مکان بازی:فضای آزاد یا سالن ورزشی

زو یا همان كبدی در مناطق مختلف ایران اسامی متفاوتی دارد. این بازی در گیلان «شیرین دودو» و در خراسان، گلستان و مازندران «زو» و در سیستان و بلوچستان «كبدی» نامیده می‌شود.  
شركت‌كنندگان به دو گروه تقسیم می‌شوند و هر كدام، سردسته‌ای برای خود انتخاب می‌كنند. بعد از آن با كمك شیر یا خط تیم مدافع و مهاجم مشخص می‌شود. بعد نوبت به مشخص كردن زمین بازی می‌رسد. با كمك گچ و كشیدن یك چارچوب مشخص زمین بازی را به دو بخش تقسیم می‌كنیم. یك بخش برای تیم مدافع و یكی هم برای تیم مهاجم. اگر فضای بازی بزرگ است، ابعاد زمین را 10 متر در 5/12 متر در نظر بگیرید، اما قانون مشخصی برای آن وجود ندارد و بسته به تعداد نفرات و جایی كه در آن بازی می‌كنید، می‌توانید ابعاد دیگری را در نظر بگیرید. 
در شروع بازی به انتخاب سردسته گروه مهاجم یكی از اعضای این تیم با گفتن كلمه زو به زمین حریف رفته و سعی می‌كند در كمترین زمان ممكن یك یا چندنفر از افراد تیم مدافع را لمس كرده و به زمین خود برگردد. اگر موفق شود آن افراد از زمین خارج می‌شوند.  در حین حمله اگر تیم مدافع، فرد مهاجم را بگیرد، آن نفر به اصطلاح سوخته و از زمین خارج می‌شود. بعد از این اتفاق جای مهاجم و مدافع عوض می‌شود و بازیكن تیم مقابل به عنوان حمله‌كننده وارد زمین حریف می‌شود. به ازای هر بازیكن لمس شده توسط مهاجم به همان تعداد از افراد سوخته! تیم، بازیکن به زمین برمی‌گردد. اگر مهاجم توسط مدافعان گرفته شود و مهاجم بتواند برگردد و خود را به خط وسط زمین برساند و آن را لمس كند، نفراتی كه مهاجم را گرفته‌اند از بازی خارج می‌شوند. بازی تا زمانی كه همه افراد یك تیم از زمین خارج شوند، ادامه پیدا می‌كند.