موضعگیریهای سیاسی برای افزایش وزن افایتیاف در کشور
اخیراً برخی موافقان افایتیاف مطرح میکنند که این نهاد، بینالمللی و جهانروا است و همه کشورها رعایت استانداردهای آن را در دستور کار خود قرار میدهند. حتی برخی موافقان، این نهاد را مشابه فیفا در فوتبال میدانند و اخیراً معاون اقتصادی وزیر امور خارجه هم اعلام کرده افایتیاف مثل پاسپورت گرفتن است و برای انجام تجارت یکی از ملزومات این کار محسوب میشود؛ اما این سکه، روی دیگری هم دارد.
نگاهی به رفتار کشورهای مختلف در جهان نشان میدهد افایتیاف مانند موافقانش در ایران، در کشور دیگری چنین حامیانی ندارد. اروپا در یک سال اخیر دو اقدام علیه افایتیاف انجام داده است. سال گذشته لیست کشورهای پرریسک در حوزه پولشویی و تأمین مالی تروریسم را ارائه داد که این فهرست با لیست افایتیاف تفاوت داشت. اصلیترین تفاوت آن هم حضور عربستان و 4 جزیره آمریکایی در این لیست بود که اعلام کرده بود علاوه بر کشورهایی که افایتیاف آنها را به عنوان کشورهای پرریسک میشناسد اروپا این کشورها و حوزههای قضایی را هم
پر ریسک میشناسد.
پس از این اقدام اروپا، اعتراضات از سوی عربستان و آمریکا بلند شد. عربستان، اروپا را تهدید کرد که تجارت خود را با این کشورها کاهش خواهد داد و رئیس آمریکایی افایتیاف گفت مرجع جهانی مبارزه با پولشویی افایتیاف است. همچنین وزارت خزانهداری آمریکا بیانیه صادر کرد و گفت مرکز و مرجع افایتیاف است و نباید علیه این نهاد، اقدامی انجام شود.
دومین اتفاق مربوط به روزهای اخیر این است که اروپا اعلام کرد یک نهاد مبارزه با پولشویی ایجاد خواهد کرد و این نهاد جدا از افایتیاف است. این نهاد موازی با افایتیاف و درواقع به نوعی در تقابل با آن طراحی خواهد شد. نتیجه دو اتفاق این است که افایتیاف کاملاً تحت نفوذ و سیطره آمریکا است و نشان میدهد حتی اروپاییهایی که به ایران اصرار دارند تا به کنوانسیونهای مربوط به افایتیاف (پالرمو و سیافتی) بپیوندد و استانداردها را اجرا کند، خودشان آن را قبول ندارند.
این وقایع نشان میدهد کشورهای جهان به نسبتهای مختلف به افایتیاف بها میدهند. درواقع این ادعای موافقین که «اگر به افایتیاف نپیوندیم همه تعاملات مالی ما قفل میشود» یا اینکه افایتیاف جهان
روا است، غیرواقعی و غیرکارشناسی است. این ادعاها سیاسی بوده و برای افزایش وزن و اهمیت افایتیاف در کشور است.