گفت‌وگوی جام‌جم با امیررضا فرامرزی، بازیگر نوجوان نقش‌هاشم در سریال «از سرنوشت»
دقیقا خود هاشم هستم!
خیلی از بازیگران موفق و نام آشنا از دوران كودكی و نوجوانی وارد این عرصه شده‌اند و موفقیت و شهرتشان ریشه در دوران كودكی‌شان دارد. از این رو توجه و اهمیت به بازیگران كودك و نوجوان می‌تواند اتفاقات خوبی را در آینده برای آنها و سینما و تلویزیون رقم بزند.
در این میان بازیگران خوبی را هم می‌توان نام برد كه حتی در جشنواره سال گذشته نیز نامزد دریافت سیمرغ شدند. از جمله امیررضا فرامرزی بازیگر 12 ساله نقش‌هاشم در سریال «از سرنوشت» كه این روزها به یكی از پرطرفدارترین بازیگران سریال تبدیل شده است و برای بازی در فیلم سینمایی «اسکی باز» توانست در جشنواره فیلم کودک اصفهان دریافت کند.
فرامرزی شیرینی خاصی در بازی اش دارد و سعی كند مودب و سنجیده به سوالات پاسخ بدهد. از طرفی به گفته خودش شخصیت‌هاشم بسیار به خودش نزدیك است. از این رو جام‌جم گفت‌وگویی با وی داشته كه در ادامه می‌خوانید:
با توجه به این كه ساكن تهران نیستی، چطور شد وارد بازیگری شدی و اولین كاری كه بازی كردی چه بود؟
اولین كارم بازی در فیلم «اسكی باز» بود كه با گویش بختیاری بازی كردم. اما بازیگری من از جایی شروع شد كه آقای فریدون نجفی در استان چهارمحال و بختیاری تست گرفت و از بین 70 كودك، من را انتخاب كرد و نقش اصلی فیلم اسكی باز را بازی كردم.
بعد از اسكی باز در چه فیلم‌هایی بازی كردی؟
برای بازی در این فیلم در جشنواره فیلم كودك و نوجوان اصفهان پروانه زرین بهترین بازیگر بخش بین الملل، پروانه زرین بهترین بازیگر از نگاه داوران كودك بین الملل و پروانه زرین بهترین بازیگر بخش سینمای ایران را دریافت كردم كه برای نخستین بار اولین كودكی بودم كه برای یك جشنواره سه جایزه گرفتم. چند فیلم سینمایی و تله فیلم هم بازی كردم.
«از سرنوشت» اولین سریالی است كه بازی كردی؟
بله. از سرنوشت خیلی سریال
دوست داشتنی بود و بازی در این سریال برای من خیلی حس خوبی بود. آقای خردمندان در اینترنت دنبال بازیگر كودك برای نقش‌هاشم می‌گشت كه من را پیدا كرد و گفت این بازیگر را می‌خواهم. چون چهره اش برای نقش‌هاشم مناسب است.
برای تو كه تجربه سینمایی داری و هم تجربه بازی در سریال، چه تفاوتی بین این دو وجود دارد؟
من فكر می‌كنم بازی در فیلم سینمایی خیلی سخت تر از بازی در سریال است. البته من هر دو تجربه را دوست دارم.
بازی در سینما از چه نظر سخت تر است؟
بازیگر برای فیلم سینمایی انرژی بیشتری را صرف می‌كند، اما زمانش كوتاه تر است. ولی بازی در سریال طولانی تر است و باید زمان بسیاری را برایش بگذاری.
اما بازیگر با بازی در سریال بیشتر به شهرت می‌رسد.
بله من هم با بازی در سریال از سرنوشت خیلی مشهور شدم. خوشبختانه نقش‌هاشم به شخصیت خودم خیلی نزدیك بود و توانستم راحت تر بازی كنم.
یعنی مثل‌هاشم شیطون و بازیگوش هستی؟
بله دقیقا خود‌هاشم هستم. بازی‌ها و شیطنت‌های‌هاشم اصلا مربوط به خودم است.
از آنجا كه محصل هستی و ساكن تهران هم نیستی، چطور سر فیلمبرداری حاضر می‌شوی؟
خداراشكر شاگرد اول مدرسه هستم و به همین دلیل به من اجازه می‌دهند مرخصی بگیرم و سر فیلمبرداری بروم.
اما برای امتحان‌هایم همیشه سر امتحان حاضر می‌شوم. اتفاقا من سر فیلم «غلامرضا‌تختی» كه بودم، آقای تحویلیان با من تماس گرفتند و گفتند می‌خواهند من را ببینند. من هم چون تهران بودم، با برادرم سر كار رفتیم.
پس در كارهایی كه بازی می‌كنی، بیشتر برادرت همراهی ات می‌كند؟
بله خداراشكر برادرم همیشه و در همه جا همراه من هست و تا الان كه به اینجا رسیدم، همه چیز را مدیون برادرم هستم و با كمك‌های او به اینجا رسیدم.
چون مشوق و حامی من برادرم است و به تنهایی نمی‌توانستم كاری انجام بدهم. البته از خواهرم هم باید تشكر كنم كه در درس‌ها خیلی به من كمك كرد تا از بچه‌ها عقب نمانم.
از زمانی كه این سریال را بازی كردی، همكلاسی‌هایت كه هر شب بازی تو را می‌بینند، چه برخوردی با تو می‌كنند؟ از ارتباط و دوستی ات با سهراب هم بگو؟
سهراب بازیگر و پسر خیلی خوبی است و با هم خیلی دوست شدیم. البته در روزهای اول فقط دوست بودیم، اما زمان كه گذشت و چند ماه با هم در این كار بودیم، خیلی صمیمی تر شدیم. چون دو ماه تمرین می‌كردیم تا در دیالوگ‌ها مسلط‌تر شویم. اما در مدرسه بیشتر از من سوال می‌كنند آخر سریال چه می‌شود؟
و تو در پاسخ چه می‌گویی؟
من هم می‌گویم خودتان سریال را ببینید، من آخر كار می‌گویم چه می‌شود.
در كنار بازیگران كودك و نوجوانی كه در این سریال با آنها همبازی بودی، رفتار بازیگران بزرگسال با تو چطور بود؟
آقای پوریا پورسرخ عزیز و خانم لیلا بلوكات مهربان و خانم فریبا نادری عزیز را خیلی دوست داشتم. در كنارشان كار كردن خیلی لذت بخش بود.
كلاس بازیگری هم رفتی؟
اصلا. من هیچ دوره بازیگری نگذرانده ام.
تصمیمت برای آینده چیست؟ می‌خواهی بازیگری را ادامه بدهی؟
بله دوست دارم بازیگری را ادامه بدهم. اما دوست دارم حتما پزشك شوم و در دانشگاه رشته پزشكی بخوانم.
الان سر فیلمبرداری هستی؟
نه. اتفاقا پیشنهاد داشتم اما چون امتحاناتم شروع شده ترجیح می‌دهم روی درس‌هایم كار كنم.
اولین كارم بازی در فیلم «اسكی باز» بود كه با گویش بختیاری بازی كردم. اما بازیگری من از جایی شروع شد كه آقای فریدون نجفی در استان چهارمحال و بختیاری تست گرفت و از بین 70 كودك، من را انتخاب كرد و نقش اصلی فیلم اسكی باز را بازی كردم.
بعد از اسكی باز در چه فیلم‌هایی بازی كردی؟
برای بازی در این فیلم در جشنواره فیلم كودك و نوجوان اصفهان پروانه زرین بهترین بازیگر بخش بین الملل، پروانه زرین بهترین بازیگر از نگاه داوران كودك بین الملل و پروانه زرین بهترین بازیگر بخش سینمای ایران را دریافت كردم كه برای نخستین بار اولین كودكی بودم كه برای یك جشنواره سه جایزه گرفتم. چند فیلم سینمایی و تله فیلم هم بازی كردم.
«از سرنوشت» اولین سریالی است كه بازی كردی؟
بله. از سرنوشت خیلی سریال
دوست داشتنی بود و بازی در این سریال برای من خیلی حس خوبی بود. آقای خردمندان در اینترنت دنبال بازیگر كودك برای نقش‌هاشم می‌گشت كه من را پیدا كرد و گفت این بازیگر را می‌خواهم. چون چهره اش برای نقش‌هاشم مناسب است.
برای تو كه تجربه سینمایی داری و هم تجربه بازی در سریال، چه تفاوتی بین این دو وجود دارد؟
من فكر می‌كنم بازی در فیلم سینمایی خیلی سخت تر از بازی در سریال است. البته من هر دو تجربه را دوست دارم.
بازی در سینما از چه نظر سخت تر است؟
بازیگر برای فیلم سینمایی انرژی بیشتری را صرف می‌كند، اما زمانش كوتاه تر است. ولی بازی در سریال طولانی تر است و باید زمان بسیاری را برایش بگذاری.
اما بازیگر با بازی در سریال بیشتر به شهرت می‌رسد.
بله من هم با بازی در سریال از سرنوشت خیلی مشهور شدم. خوشبختانه نقش‌هاشم به شخصیت خودم خیلی نزدیك بود و توانستم راحت تر بازی كنم.
یعنی مثل‌هاشم شیطون و بازیگوش هستی؟
بله دقیقا خود‌هاشم هستم. بازی‌ها و شیطنت‌های‌هاشم اصلا مربوط به خودم است.
از آنجا كه محصل هستی و ساكن تهران هم نیستی، چطور سر فیلمبرداری حاضر می‌شوی؟
خداراشكر شاگرد اول مدرسه هستم و به همین دلیل به من اجازه می‌دهند مرخصی بگیرم و سر فیلمبرداری بروم.
اما برای امتحان‌هایم همیشه سر امتحان حاضر می‌شوم. اتفاقا من سر فیلم «غلامرضا‌تختی» كه بودم، آقای تحویلیان با من تماس گرفتند و گفتند می‌خواهند من را ببینند. من هم چون تهران بودم، با برادرم سر كار رفتیم.
پس در كارهایی كه بازی می‌كنی، بیشتر برادرت همراهی ات می‌كند؟
بله خداراشكر برادرم همیشه و در همه جا همراه من هست و تا الان كه به اینجا رسیدم، همه چیز را مدیون برادرم هستم و با كمك‌های او به اینجا رسیدم.
چون مشوق و حامی من برادرم است و به تنهایی نمی‌توانستم كاری انجام بدهم. البته از خواهرم هم باید تشكر كنم كه در درس‌ها خیلی به من كمك كرد تا از بچه‌ها عقب نمانم.
از زمانی كه این سریال را بازی كردی، همكلاسی‌هایت كه هر شب بازی تو را می‌بینند، چه برخوردی با تو می‌كنند؟ از ارتباط و دوستی ات با سهراب هم بگو؟
سهراب بازیگر و پسر خیلی خوبی است و با هم خیلی دوست شدیم. البته در روزهای اول فقط دوست بودیم، اما زمان كه گذشت و چند ماه با هم در این كار بودیم، خیلی صمیمی تر شدیم. چون دو ماه تمرین می‌كردیم تا در دیالوگ‌ها مسلط‌تر شویم. اما در مدرسه بیشتر از من سوال می‌كنند آخر سریال چه می‌شود؟
و تو در پاسخ چه می‌گویی؟
من هم می‌گویم خودتان سریال را ببینید، من آخر كار می‌گویم چه می‌شود.
در كنار بازیگران كودك و نوجوانی كه در این سریال با آنها همبازی بودی، رفتار بازیگران بزرگسال با تو چطور بود؟
آقای پوریا پورسرخ عزیز و خانم لیلا بلوكات مهربان و خانم فریبا نادری عزیز را خیلی دوست داشتم. در كنارشان كار كردن خیلی لذت بخش بود.
كلاس بازیگری هم رفتی؟
اصلا. من هیچ دوره بازیگری نگذرانده ام.
تصمیمت برای آینده چیست؟ می‌خواهی بازیگری را ادامه بدهی؟
بله دوست دارم بازیگری را ادامه بدهم. اما دوست دارم حتما پزشك شوم و در دانشگاه رشته پزشكی بخوانم.
الان سر فیلمبرداری هستی؟
نه. اتفاقا پیشنهاد داشتم اما چون امتحاناتم شروع شده ترجیح می‌دهم روی درس‌هایم كار كنم.