سلیمان مختارنامه درگذشت
ولی‌ا... شیراندامی بازیگر و كارگردان پیشكسوت تئاتر، سینما و تلویزیون كه در سریال تلویزیونی مختارنامه هم نقش سلیمان‌بن‌سعد، رهبر توابین و شیعیان كوفه را بازی كرده بود، عصر روز گذشته در یكی از بیمارستان‌های تهران درگذشت.
آن طور كه خبرگزاری صدا و سیما نوشته است، مرحوم شیراندامی ۳ فروردین ۱۳۱۰ در مرو به دنیا آمد و آخرین نمایش به كارگردانی این هنرمند فقید با عنوان «هنر كمدی» نوشته ادواردو فیلیپو سال ۹۱ در سالن استاد ناظرزاده كرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.
او بعد از اجرای این نمایش، كتاب «تحلیل كارگردانی نمایشنامه مرگ پیشه‌ور» را تالیف كرد كه توسط انتشارات نمایش چاپ شد. مرحوم شیراندامی در ده‌ها اثر سینمایی و سریال تلویزیونی از جمله مختارنامه ایفای نقش كرده است.
او چندی پیش به بیماری‌اش اشاره كرد: «حالم خوب نیست. گرفتار ناراحتی دیابت هستم. كف پایم سوراخ است و نمی‌توانم راه بروم و حتی بنشینم.»
جالب است در جریان این گفت‌وگو به نكته‌ای قابل تأمل اشاره كرد و گفت: با تمام چند سال بیماری هنوز دوست ندارم مردم را با این اوضاع ناراحت كنم. از برخی رسانه‌ها گلایه دارم وخامت اوضاع را طوری مطرح كردند كه بسیاری از دوستان، آشنایان و مردم ناراحت شدند. از مردم توقعی ندارم، ولی بسیار خوشحال می‌شوم وقتی هنوز «مختارنامه» را می‌بینند مرا به یاد می‌آورند. این رمز همان كارهایی است كه ماندگار می‌شوند.
آن طور كه خبرگزاری صدا و سیما نوشته است، مرحوم شیراندامی ۳ فروردین ۱۳۱۰ در مرو به دنیا آمد و آخرین نمایش به كارگردانی این هنرمند فقید با عنوان «هنر كمدی» نوشته ادواردو فیلیپو سال ۹۱ در سالن استاد ناظرزاده كرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.
او بعد از اجرای این نمایش، كتاب «تحلیل كارگردانی نمایشنامه مرگ پیشه‌ور» را تالیف كرد كه توسط انتشارات نمایش چاپ شد. مرحوم شیراندامی در ده‌ها اثر سینمایی و سریال تلویزیونی از جمله مختارنامه ایفای نقش كرده است.
او چندی پیش به بیماری‌اش اشاره كرد: «حالم خوب نیست. گرفتار ناراحتی دیابت هستم. كف پایم سوراخ است و نمی‌توانم راه بروم و حتی بنشینم.»
جالب است در جریان این گفت‌وگو به نكته‌ای قابل تأمل اشاره كرد و گفت: با تمام چند سال بیماری هنوز دوست ندارم مردم را با این اوضاع ناراحت كنم. از برخی رسانه‌ها گلایه دارم وخامت اوضاع را طوری مطرح كردند كه بسیاری از دوستان، آشنایان و مردم ناراحت شدند. از مردم توقعی ندارم، ولی بسیار خوشحال می‌شوم وقتی هنوز «مختارنامه» را می‌بینند مرا به یاد می‌آورند. این رمز همان كارهایی است كه ماندگار می‌شوند.