برنامهسازان تلویزیون، چطور برنامه‌ساز شدند؟
شاید برای شما هم اتفاق بیفتد!
امروز كه تلویزیون را روشن میكنیم، توی هر ده، دوازده شبكه تلویزیونی، یك مجری و یك برنامه‌ساز دیده می‌شود. بیست، سی سال پیش اما این طور نبود. پیچ تلویزیون را كه می‌چرخانید و نور می‌افتاد توی تلویزیون، یكی، دو كانال تلویزیونی بود و یك سری برنامه‌ساز محدود. كسانی كه در همان یكی، دو ساعت برنامه‌شان، تمام خوشی روزمان را میساختند، اما سوال اینجاست كه آنها چه طور وارد صداوسیما شده‌اند؟ خیلیهایشان را دست تقدیر برنامه‌ساز كرد. البته دست تقدیر هنوز هم اثر گذار است و همانطور که در بخش‌های قبلی گفتیم راه‌های متنوعی برای ورود به تلویزیون وجود دارد. در این گزارش با نحوه ورود چند مجری و برنامه‌ساز مهم تلویزیون آشنا می‌شویم.
لیلا شوقی
سیاوش صفاریانپور
حتی اگر كسی حال و حوصله برنامههای علمی را نداشته باشد، می‌تواند برای برنامه صفاریانپور وقت بگذارد و از این وقتگذرانی هم لذت ببرد. سیاوش و محمدفواد، دوقلوهای برنامه‌ساز، در بهار سال 1376، بعد از ظهور ستاره دنبالهدار هیل باپ، در صدا و سیما
ظاهر شدند.
ماجرا مانند ظهور ستاره دنبالهدار خیلی عجیب نبود. هر دو به ساختمان صدا و سیما رفتند، اما این دوقلو بودنشان، باعث شد تا به ساختمان راه پیدا كنند و در همین جا هم بود كه تقاضای ساخت برنامه درباره این ستاره دنبالهدار را به مدیران شبكه دو پیشنهاد دادند. مدیران شبكه ده دقیقهای به آنها وقت دادند تا درباره طرحشان صحبت كنند.
رضایت در همین ده دقیقه حاصل شد و استقبال از برنامه باعث شد تا راه برای ساخت برنامههای دیگر به وجود بیاید. سیاوش اما خود در دانشگاه كارگردانی خوانده و علاقه او به نجوم هم به 15 سالگی برمی‌گردد. همه این‌ها باعث شد تا نتیجه برنامهسازی در حوزه علم و نجوم باشد. ماجرای مجری شدن او از همه جالبتر است. در برنامه آسمان شب كه یك برنامه علمی بود و از شبكه چهار سیما هم پخش میشد، آنها هر چه گشتند، نتوانستند یك مجری پیدا كنند.
همین شد تا سیاوش خود در قالب یك مجری دست به كار شود. محمد فواد و سیاوش، هر دو برای
اولین بار در برنامه پارك ملت شبكه دو ظاهر شدند و دیده‌شدن شان به وسیله مخاطب عام هم در این برنامه بود.
الهه رضایی
تكه كلامش «برید عقب‌تر، باز هم عقب‌تر» بود. خیلی از بچه‌های دهه 60 و 70، با همین تكهكلام، كلی خاطره دارند. رضایی، با یك درخواست ساده، مجری تلویزیون شد. خودش كه تعریف میكند در اردیبهشت یا خرداد سال 58، زیرنویس تلویزیون را میبیند. آن زمان تلویزیون درخواست داده بود تا در برنامه كودكان از مجریان كم‌سن و نوجوان استفاده كند. همین می‌شود كه رضایی هم به همراه دوستش برای تست اجرا، به تلویزیون میرود. رضایی در اجرا قبول شده و می‌شود مجری بچهها. آن زمان او تازه 16 سال داشته است. الهه 16 ساله، برای ماهی 12 جلسه اجرا، حقوق 1200 تومانی میگرفت، یعنی برای هر اجرا، صد تومان به او حقوق میدادند. او تا شش سال به همین شیوه كار كرد تا در سال 64، درنهایت به استخدام صدا و سیما درآمد. سال 1387 هم بازنشسته شد تا به دل مشغولی دیگری، یعنی اداره مهدكودكش برسد.
محمد شهیدی‌فر
شهیدی‌فر بیش از این كه در تلویزیون شناخته شده باشد، در رادیو، شناخته‌شده است. او كارش را هم از رادیو شروع كرد، آن زمانی كه نوجوان بود. داستان ورود او به رادیو جالب است. خودش تعریف میكند: «من مسؤول انجمن اسلامی مدرسه‌مان بودم و طبیعتا
سر صف چیزهایی می‌خواندم. انشا‌هایم هم همیشه ۲۰ بود. چیزهای مشتركی كه همه‌مان داریم. یك روز معلم پرورشی‌مان گفت بروید رادیو مشهد. فكر كردم قرار است مصاحبه‌ای درباره انجمن اسلامی مدرسه انجام شود.
رفتم آنجا، یك آقایی كاغذی را داد و گفت: این را بخوان تمرین كن تا در استودیو ضبط كنیم ... رویم هم نمی‌شد بپرسم برای چیست. خلاصه وقتی رفتم استودیو دیدم آقای آتش‌افروز آنجا نشسته‌اند. بعد ایشان اولین تست صدا را از من گرفت.» همین به اولین ورود او به رادیو تبدیل می‌شود. بعد از آن، او دو سه بار در هفته، بعد از مدرسه به رادیو می‌رفت و گویندگی می‌كرد. به جز گویندگی به مرور زمان، كار گزارشگری و نویسندگی هم به مسؤولیتهایش اضافه شد. سال 1368، بعد از قبولی در دانشكده سینما و تئاتر دانشگاه هنر قبول و از شهرش، مشهد به تهران آمد. همان زمان در گروه‌های ادب و هنر و اجتماعی رادیو هم همكاری كرد. او اما فعالیت در تلویزیون را در سال ۱۳۷۰ و با برنامه تا هشت و نیم، شروع و بعد با مردم ایران سلام و پارك ملت ادامه پیدا كرد.
احسان علیخانی
همه او را با برنامه ماه عسل میشناسند و به سلطان اشك معروف است! هرچند كه در بسیاری از كارهای مناسبتیاش سعی كرده تا این لقب را از بین ببرد، اما ظاهرا موفق نشده، باز هم اشك همه درآمده است. آن زمان كه 18 ساله بود و داشت برای كنكور انتخاب رشته می‌كرد، برنامهسازی، اولویت اول او نبود، به خاطر همین هم مهندسی بازرگانی خواند. بعدها اما به باشگاه مهرورزان جوان رفت و در آنجا، تیزرسازی، اصول تبلیغات و برنامهسازی را یاد گرفت. در تابستان 83 و در همین باشگاه هم به برنامه نوجوانانه، «پسرای ایرونی» كه از شبكه یك سیما پخش میشد، رفت. در این برنامه او در نقش یك مصاحبهگر به خیابانها می‌رفت و سوالاتی می‌پرسید. بعد از این برنامه او به شبكه سه رفت و در برنامه صبحگاهی به عنوان مجری ظاهر شد. حضور در برنامه ماه عسل اما اوج كارنامه او بود. پیش از این اما علیخانی، در سال 80 در سریال پروندههای مجهول، به كارگردانی جمال شورجه، نقش كوتاهی داشت.
در آن زمان او به عنوان دستیار تولید و عوامل پشت صحنه كار می‌كرد. هرچند كه علیخانی بارها گفته كه به كارگردانی و بازیگری، به عنوان شغل دوم نگاه میكرده، حالا اما، مستندسازی، مجریگری و برنامهسازی، تبدیل به اولین انتخاب‌های او شده‌اند.
حتی اگر كسی حال و حوصله برنامههای علمی را نداشته باشد، می‌تواند برای برنامه صفاریانپور وقت بگذارد و از این وقتگذرانی هم لذت ببرد. سیاوش و محمدفواد، دوقلوهای برنامه‌ساز، در بهار سال 1376، بعد از ظهور ستاره دنبالهدار هیل باپ، در صدا و سیما
ظاهر شدند.
ماجرا مانند ظهور ستاره دنبالهدار خیلی عجیب نبود. هر دو به ساختمان صدا و سیما رفتند، اما این دوقلو بودنشان، باعث شد تا به ساختمان راه پیدا كنند و در همین جا هم بود كه تقاضای ساخت برنامه درباره این ستاره دنبالهدار را به مدیران شبكه دو پیشنهاد دادند. مدیران شبكه ده دقیقهای به آنها وقت دادند تا درباره طرحشان صحبت كنند.
رضایت در همین ده دقیقه حاصل شد و استقبال از برنامه باعث شد تا راه برای ساخت برنامههای دیگر به وجود بیاید. سیاوش اما خود در دانشگاه كارگردانی خوانده و علاقه او به نجوم هم به 15 سالگی برمی‌گردد. همه این‌ها باعث شد تا نتیجه برنامهسازی در حوزه علم و نجوم باشد. ماجرای مجری شدن او از همه جالبتر است. در برنامه آسمان شب كه یك برنامه علمی بود و از شبكه چهار سیما هم پخش میشد، آنها هر چه گشتند، نتوانستند یك مجری پیدا كنند.
همین شد تا سیاوش خود در قالب یك مجری دست به كار شود. محمد فواد و سیاوش، هر دو برای
اولین بار در برنامه پارك ملت شبكه دو ظاهر شدند و دیده‌شدن شان به وسیله مخاطب عام هم در این برنامه بود.
الهه رضایی
تكه كلامش «برید عقب‌تر، باز هم عقب‌تر» بود. خیلی از بچه‌های دهه 60 و 70، با همین تكهكلام، كلی خاطره دارند. رضایی، با یك درخواست ساده، مجری تلویزیون شد. خودش كه تعریف میكند در اردیبهشت یا خرداد سال 58، زیرنویس تلویزیون را میبیند. آن زمان تلویزیون درخواست داده بود تا در برنامه كودكان از مجریان كم‌سن و نوجوان استفاده كند. همین می‌شود كه رضایی هم به همراه دوستش برای تست اجرا، به تلویزیون میرود. رضایی در اجرا قبول شده و می‌شود مجری بچهها. آن زمان او تازه 16 سال داشته است. الهه 16 ساله، برای ماهی 12 جلسه اجرا، حقوق 1200 تومانی میگرفت، یعنی برای هر اجرا، صد تومان به او حقوق میدادند. او تا شش سال به همین شیوه كار كرد تا در سال 64، درنهایت به استخدام صدا و سیما درآمد. سال 1387 هم بازنشسته شد تا به دل مشغولی دیگری، یعنی اداره مهدكودكش برسد.
محمد شهیدی‌فر
شهیدی‌فر بیش از این كه در تلویزیون شناخته شده باشد، در رادیو، شناخته‌شده است. او كارش را هم از رادیو شروع كرد، آن زمانی كه نوجوان بود. داستان ورود او به رادیو جالب است. خودش تعریف میكند: «من مسؤول انجمن اسلامی مدرسه‌مان بودم و طبیعتا
سر صف چیزهایی می‌خواندم. انشا‌هایم هم همیشه ۲۰ بود. چیزهای مشتركی كه همه‌مان داریم. یك روز معلم پرورشی‌مان گفت بروید رادیو مشهد. فكر كردم قرار است مصاحبه‌ای درباره انجمن اسلامی مدرسه انجام شود.
رفتم آنجا، یك آقایی كاغذی را داد و گفت: این را بخوان تمرین كن تا در استودیو ضبط كنیم ... رویم هم نمی‌شد بپرسم برای چیست. خلاصه وقتی رفتم استودیو دیدم آقای آتش‌افروز آنجا نشسته‌اند. بعد ایشان اولین تست صدا را از من گرفت.» همین به اولین ورود او به رادیو تبدیل می‌شود. بعد از آن، او دو سه بار در هفته، بعد از مدرسه به رادیو می‌رفت و گویندگی می‌كرد. به جز گویندگی به مرور زمان، كار گزارشگری و نویسندگی هم به مسؤولیتهایش اضافه شد. سال 1368، بعد از قبولی در دانشكده سینما و تئاتر دانشگاه هنر قبول و از شهرش، مشهد به تهران آمد. همان زمان در گروه‌های ادب و هنر و اجتماعی رادیو هم همكاری كرد. او اما فعالیت در تلویزیون را در سال ۱۳۷۰ و با برنامه تا هشت و نیم، شروع و بعد با مردم ایران سلام و پارك ملت ادامه پیدا كرد.
احسان علیخانی
همه او را با برنامه ماه عسل میشناسند و به سلطان اشك معروف است! هرچند كه در بسیاری از كارهای مناسبتیاش سعی كرده تا این لقب را از بین ببرد، اما ظاهرا موفق نشده، باز هم اشك همه درآمده است. آن زمان كه 18 ساله بود و داشت برای كنكور انتخاب رشته می‌كرد، برنامهسازی، اولویت اول او نبود، به خاطر همین هم مهندسی بازرگانی خواند. بعدها اما به باشگاه مهرورزان جوان رفت و در آنجا، تیزرسازی، اصول تبلیغات و برنامهسازی را یاد گرفت. در تابستان 83 و در همین باشگاه هم به برنامه نوجوانانه، «پسرای ایرونی» كه از شبكه یك سیما پخش میشد، رفت. در این برنامه او در نقش یك مصاحبهگر به خیابانها می‌رفت و سوالاتی می‌پرسید. بعد از این برنامه او به شبكه سه رفت و در برنامه صبحگاهی به عنوان مجری ظاهر شد. حضور در برنامه ماه عسل اما اوج كارنامه او بود. پیش از این اما علیخانی، در سال 80 در سریال پروندههای مجهول، به كارگردانی جمال شورجه، نقش كوتاهی داشت.
در آن زمان او به عنوان دستیار تولید و عوامل پشت صحنه كار می‌كرد. هرچند كه علیخانی بارها گفته كه به كارگردانی و بازیگری، به عنوان شغل دوم نگاه میكرده، حالا اما، مستندسازی، مجریگری و برنامهسازی، تبدیل به اولین انتخاب‌های او شده‌اند.