آزار و اذیت 4 زن در ارابه شیطانی
شكایت‌های مشابه، عاقبت دست جوان شیطان‌صفت را به اتهام آزار و اذیت چهار زن جوان رو كرد و متهم به دام قانون افتاد. او كه در تحقیقات مقدماتی به اتهام خود اعتراف كرده بود، روز گذشته در دادگاه خود را بیگناه خواند.
به گزارش خبرنگار جام‌جم، اواسط سال 97 زن جوانی به نام سپیده به ماموران پلیس تهران مراجعه كرد و از یك راننده ناشناس به اتهام آزار و اذیت شكایت كرد. زن جوان در طرح شكایت خود به ماموران گفت: در اتوبان نواب به عنوان مسافر سوار یك خودروی پرشیا شدم و می‌خواستم كمی جلوتر پیاده شوم. اما یكدفعه راننده چاقو كشید و من را تهدید كرد كه ساكت باشم. بعد به سمت جاده بهشت زهرا رفت و در جای خلوتی از جاده من را در ماشینش مورد آزار و اذیت قرار داد.
رسیدگی به شكایت زن جوان در دستور كار ماموران پلیس قرار گرفت، اما قبل از دستگیری متهم، دو شكایت مشابه دیگر به دست ماموران پلیس رسید. در یكی از آن شكایات زن جوان ادعا كرده بود مردی به عنوان مسافركش او را با خودروی پرشیا از محدوده اتوبان نواب ربوده و در نزدیكی میدان راه‌آهن مورد آزار و اذیت قرار داده است. این در حالی بود كه سومین شاكی هم ادعا می‌كرد در حوالی نواب ربوده شده است.شكایات مشابه شكی برای ماموران نگذاشته بود كه با آزار و اذیت‌های سریالی از سوی یك راننده انجام می‌شود. در همان حال چهارمین نفری كه شكایت خود را به ثبت رساند موفق به یادداشت شماره پلاك خودروی متهم شده بود و بالاخره متهم به دام قانون افتاد و در اعترافاتش گفت: با قصد آزار و اذیت زن‌های جوان، آنها را سوار خودرو می‌كردم و در جای خلوتی از جاده، نیتم را عملی می‌كردم. آنها را از قبل نمی‌شناختم، اما چون ماشینم علامت آژانس داشت، دو نفر از آنها به من اعتماد كردند و برای برگشت از مسیر باز با من تماس گرفتند و من در دومین بار كه سوار ماشینم شدند نیتم را عملی كردم.
با اعتراف متهم، پرونده برای رسیدگی به شعبه نهم دادگاه كیفری یك استان تهران ارجاع شد و روز گذشته متهمان و شاكی در دادگاه حاضر شدند.
ابتدای جلسه رسیدگی سه شاكی حاضر در دادگاه بار دیگر شكایت خود را از متهم مطرح كردند. این در حالی بود كه یكی از شاكیان به دلیل سفر به خارج از كشور در دادگاه حاضر نبود.سپس متهم در جایگاه دفاع حاضر شد و گفت: اتهامم را قبول ندارم. من پیش از این تحت فشار اعتراف كرده بودم، اما آن اعترافات را قبول ندارم. من راننده آژانس بودم و این خانم‌ها به عنوان مسافر سوار ماشین من شدند. دو نفر از آنها تمایل به دوستی با من داشتند، اما ارتباط من با آنها تنها در حد چند تماس و پیامك بود.
قضات دادگاه بعد از شنیدن دفاعیات متهم، قرار وثیقه او را تشدید كردند و برای صدور رای وارد شور شدند.
به گزارش خبرنگار جام‌جم، اواسط سال 97 زن جوانی به نام سپیده به ماموران پلیس تهران مراجعه كرد و از یك راننده ناشناس به اتهام آزار و اذیت شكایت كرد. زن جوان در طرح شكایت خود به ماموران گفت: در اتوبان نواب به عنوان مسافر سوار یك خودروی پرشیا شدم و می‌خواستم كمی جلوتر پیاده شوم. اما یكدفعه راننده چاقو كشید و من را تهدید كرد كه ساكت باشم. بعد به سمت جاده بهشت زهرا رفت و در جای خلوتی از جاده من را در ماشینش مورد آزار و اذیت قرار داد.
رسیدگی به شكایت زن جوان در دستور كار ماموران پلیس قرار گرفت، اما قبل از دستگیری متهم، دو شكایت مشابه دیگر به دست ماموران پلیس رسید. در یكی از آن شكایات زن جوان ادعا كرده بود مردی به عنوان مسافركش او را با خودروی پرشیا از محدوده اتوبان نواب ربوده و در نزدیكی میدان راه‌آهن مورد آزار و اذیت قرار داده است. این در حالی بود كه سومین شاكی هم ادعا می‌كرد در حوالی نواب ربوده شده است.شكایات مشابه شكی برای ماموران نگذاشته بود كه با آزار و اذیت‌های سریالی از سوی یك راننده انجام می‌شود. در همان حال چهارمین نفری كه شكایت خود را به ثبت رساند موفق به یادداشت شماره پلاك خودروی متهم شده بود و بالاخره متهم به دام قانون افتاد و در اعترافاتش گفت: با قصد آزار و اذیت زن‌های جوان، آنها را سوار خودرو می‌كردم و در جای خلوتی از جاده، نیتم را عملی می‌كردم. آنها را از قبل نمی‌شناختم، اما چون ماشینم علامت آژانس داشت، دو نفر از آنها به من اعتماد كردند و برای برگشت از مسیر باز با من تماس گرفتند و من در دومین بار كه سوار ماشینم شدند نیتم را عملی كردم.
با اعتراف متهم، پرونده برای رسیدگی به شعبه نهم دادگاه كیفری یك استان تهران ارجاع شد و روز گذشته متهمان و شاكی در دادگاه حاضر شدند.
ابتدای جلسه رسیدگی سه شاكی حاضر در دادگاه بار دیگر شكایت خود را از متهم مطرح كردند. این در حالی بود كه یكی از شاكیان به دلیل سفر به خارج از كشور در دادگاه حاضر نبود.سپس متهم در جایگاه دفاع حاضر شد و گفت: اتهامم را قبول ندارم. من پیش از این تحت فشار اعتراف كرده بودم، اما آن اعترافات را قبول ندارم. من راننده آژانس بودم و این خانم‌ها به عنوان مسافر سوار ماشین من شدند. دو نفر از آنها تمایل به دوستی با من داشتند، اما ارتباط من با آنها تنها در حد چند تماس و پیامك بود.
قضات دادگاه بعد از شنیدن دفاعیات متهم، قرار وثیقه او را تشدید كردند و برای صدور رای وارد شور شدند.