مادر زیر كتك‌های پدر جان داد
نجمه ودیعی / مشاور کلانتری صدرای شیراز
«پدرم كارهای ساختمانی انجام می‌داد و مادرم خانه دار بود؛ نه وضع مالی خوبی داشتیم و نه خانواده‌ای كه حمایتمان كند، زمانی كه من و برادرم دو ساله بودیم، پدرم با مشورت دوستانش تصمیم گرفت به شیراز بیاید.»
صدای گریه دختر و پسر نوجوانی از وسط راهرو كلانتری شنیده می‌شد. با راهنمایی یكی از افسران قضایی به اتاق مشاوره كلانتری آمدند. كنار دختر نشستم و اجازه دادم تا آرام شود و بتواند صحبت كند، در حالی كه برادرش همچنان اشك می‌ریخت.
دختر با صدای گرفته شروع به تعریف كرد: من و برادرم دوقلو هستیم و در كلاس دوازدهم مشغول به تحصیلیم. مادرم 37سال داشت و پدرم 45 ساله است.
پدرم كاشی چسبان ماهری بود اما به خاطر اعتیادی كه داشت كسی به او كار نمی‌داد، مادرم چند بار سعی كرد پدرم را ترك دهد اما او هر بار یا از كمپ ترك اعتیاد فرار می‌كرد یا اعتیادش به مواد مخدر بیشتر می‌شد. وضع مالی‌مان بدتر از قبل شد و مادرم تصمیم گرفت خودش سركار برود. با قرض و وام یك ماشین مدل پایین خرید و راننده سرویس مدارس شد. من و برادرم را در خانه می‌گذاشت و می‌رفت سركار. پدرم هم كه چند روز می‌رفت و پیدایش نمی‌شد. مادرم خیاطی هم می‌كرد و هیچ وقت چیزی برای من و برادرم كم نمی‌گذاشت. برادرم با وجود این‌كه سنی نداشت صبح‌ها به مدرسه می‌رفت و عصرها در یك مغازه شاگردی می‌كرد. اوضاع پدرم خیلی بدتر شده بود و شیشه مصرف می‌كرد. هر دفعه من و مادرم را برای این‌كه پول بگیرد كتك می‌زد آخر هم پولی را كه می‌خواست می‌گرفت و تا چند روز خانه نمی‌آمد. مادرم خیلی از این وضعیت خسته شده بود چند بار تصمیم به جدایی گرفت. من چون ناراحتی مادرم را می‌دیدم راضی به جدایی آنها بودم اما برادرم با خواهش و تمنا مادرم را منصرف می‌كرد. دوست نداشت ما فرزندان طلاق شویم. پدرم هم كه از تصمیم مادرم باخبر شده بود او را تهدید كرده بود كه اگر اسم طلاق را بیاوری تو را خواهم كشت. مادرم با همین وضعیت سوخت و ساخت تا این‌كه دو سه شب پیش در حالی كه مادرم در حال آماده كردن شام بود، پدرم به خانه آمد دنبال انگشتر من در كمد می‌گشت و داد می‌زد كه بدهید می‌خواهم ببرم بفروشم، من جلوی در كمد ایستادم و گفتم دیگر اجازه نمی‌دهم كه وسایل ما را بفروشی.
مرا هل داد. سرم به دیوار خورد و پر از خون شد. دوباره حمله كرد و این بار موهای من را گرفت و می‌كشید. از دستش فرار كردم و در خانه را باز كردم، جیغ می‌زدم و كمك می‌خواستم. مادرم به دفاع از من با پدرم درگیر شده بود و وقتی به خانه برگشتم، دیدم پدرم چند ضربه به سر مادرم وارد كرد. هر كار می‌كردم نمی‌توانستم جلویش را بگیرم. همسایه‌ها را هم تهدید كرد و اجازه نداد كمك كنند مادرم غرق در خون روی زمین افتاده بود و برادرم هنوز از سر كار برنگشته بود. من گریه می‌كردم و جیغ می‌زدم كه مامانم را كشتی یك لحظه متوجه شد كه چه اتفاقی افتاده است؛ سریع در خانه را قفل كرد و من و مادرم را تنها گذاشت و فرار كرد. همسایه‌ها در را شكستند و به كمك آمدند با اورژانس تماس گرفتند و مادرم را به بیمارستان منتقل كردیم اما مادرم زیر آن ضربه‌ها دوام نیاورد و فردای آن روز فوت كرد. حالا من و برادرم تك و تنها مانده‌ایم با جنازه مادرم كه در سردخانه است و پدرم كه قاتل فراری است.
صدای گریه دختر و پسر نوجوانی از وسط راهرو كلانتری شنیده می‌شد. با راهنمایی یكی از افسران قضایی به اتاق مشاوره كلانتری آمدند. كنار دختر نشستم و اجازه دادم تا آرام شود و بتواند صحبت كند، در حالی كه برادرش همچنان اشك می‌ریخت.
دختر با صدای گرفته شروع به تعریف كرد: من و برادرم دوقلو هستیم و در كلاس دوازدهم مشغول به تحصیلیم. مادرم 37سال داشت و پدرم 45 ساله است.
پدرم كاشی چسبان ماهری بود اما به خاطر اعتیادی كه داشت كسی به او كار نمی‌داد، مادرم چند بار سعی كرد پدرم را ترك دهد اما او هر بار یا از كمپ ترك اعتیاد فرار می‌كرد یا اعتیادش به مواد مخدر بیشتر می‌شد. وضع مالی‌مان بدتر از قبل شد و مادرم تصمیم گرفت خودش سركار برود. با قرض و وام یك ماشین مدل پایین خرید و راننده سرویس مدارس شد. من و برادرم را در خانه می‌گذاشت و می‌رفت سركار. پدرم هم كه چند روز می‌رفت و پیدایش نمی‌شد. مادرم خیاطی هم می‌كرد و هیچ وقت چیزی برای من و برادرم كم نمی‌گذاشت. برادرم با وجود این‌كه سنی نداشت صبح‌ها به مدرسه می‌رفت و عصرها در یك مغازه شاگردی می‌كرد. اوضاع پدرم خیلی بدتر شده بود و شیشه مصرف می‌كرد. هر دفعه من و مادرم را برای این‌كه پول بگیرد كتك می‌زد آخر هم پولی را كه می‌خواست می‌گرفت و تا چند روز خانه نمی‌آمد. مادرم خیلی از این وضعیت خسته شده بود چند بار تصمیم به جدایی گرفت. من چون ناراحتی مادرم را می‌دیدم راضی به جدایی آنها بودم اما برادرم با خواهش و تمنا مادرم را منصرف می‌كرد. دوست نداشت ما فرزندان طلاق شویم. پدرم هم كه از تصمیم مادرم باخبر شده بود او را تهدید كرده بود كه اگر اسم طلاق را بیاوری تو را خواهم كشت. مادرم با همین وضعیت سوخت و ساخت تا این‌كه دو سه شب پیش در حالی كه مادرم در حال آماده كردن شام بود، پدرم به خانه آمد دنبال انگشتر من در كمد می‌گشت و داد می‌زد كه بدهید می‌خواهم ببرم بفروشم، من جلوی در كمد ایستادم و گفتم دیگر اجازه نمی‌دهم كه وسایل ما را بفروشی.
مرا هل داد. سرم به دیوار خورد و پر از خون شد. دوباره حمله كرد و این بار موهای من را گرفت و می‌كشید. از دستش فرار كردم و در خانه را باز كردم، جیغ می‌زدم و كمك می‌خواستم. مادرم به دفاع از من با پدرم درگیر شده بود و وقتی به خانه برگشتم، دیدم پدرم چند ضربه به سر مادرم وارد كرد. هر كار می‌كردم نمی‌توانستم جلویش را بگیرم. همسایه‌ها را هم تهدید كرد و اجازه نداد كمك كنند مادرم غرق در خون روی زمین افتاده بود و برادرم هنوز از سر كار برنگشته بود. من گریه می‌كردم و جیغ می‌زدم كه مامانم را كشتی یك لحظه متوجه شد كه چه اتفاقی افتاده است؛ سریع در خانه را قفل كرد و من و مادرم را تنها گذاشت و فرار كرد. همسایه‌ها در را شكستند و به كمك آمدند با اورژانس تماس گرفتند و مادرم را به بیمارستان منتقل كردیم اما مادرم زیر آن ضربه‌ها دوام نیاورد و فردای آن روز فوت كرد. حالا من و برادرم تك و تنها مانده‌ایم با جنازه مادرم كه در سردخانه است و پدرم كه قاتل فراری است.