سلفی با چوبه دار
وسوسه طلا نوزادی را یتیم كرد
در این ستون زندگی قاتلانی را كه جنایتشان با چوبه دار گره‌خورده است از زبان خودشان مرور می‌كنیم. ماجرای این جنایت بر اساس اعترافات قاتلان در جریان تحقیقات و جلسات دادگاه تنظیم شده است. این هفته سراغ قاتلی رفتیم كه به اتهام قتل مادری به دار مجازات آویخته شد.
اوایل اردیبهشت سال 94 بود، همراه دوستم در حوالی روستای ركابداركلا در میاندورود بودیم كه با زن جوانی رو‌به‌رو شدیم كه به نظر می‌رسید وضع مالی خوبی دارد. او را به عنوان مسافر سوار كردیم. وقتی به محلی خلوت رسیدیم، من به صندلی عقب رفته و با تهدید از زن جوان خواستم كه پول و طلاهایش را به من بدهد. اما او مقاومت كرد. سعی می‌كرد در ماشین را باز كرده و خودش را به بیرون پرت كند. با او درگیر شدم و با چاقو چند ضربه به بدنش زدم. در جنگل نكا، پیكر غرق در خونش را از ماشین بیرون كشیده و به داخل دره‌ای انداختیم و از محل فرار كردیم. بعد از چند ساعت احتمال دادیم شاید زنده باشد به همین خاطر، دوباره به محل جنایت برگشتیم و چند ضربه دیگر به او زدیم تا از مرگش مطمئن شویم.
چند روز بعد ماجرای ناپدید شدن این زن، به سوژه رسانه‌ها تبدیل شد. همه از این ماجرا حرف می‌زدند. متوجه شدیم برای رفتن به دندانپزشكی از خانه بیرون آمده بود. این زن نوزادی داشت كه ما در اوج بی رحمی او را از نعمت داشتن مادر محروم كردیم. وسوسه سرقت طلاهای زن جوان، دست مرا به خون آغشته كرد. شاید اگر مقاومت نمی‌كرد، الان زنده بود و من هم قصاص نمی‌شدم.
پلیس در تعقیب ما بود و هر لحظه احتمال داشت دستگیر شویم. به همین خاطر تصمیم گرفتیم مدتی خانه نشین شویم اما تصویر خودروی ما در دوربین مداربسته مغازه‌ای ثبت شده بود و پلیس با بررسی این فیلم، ما را شناسایی و دستگیر كرد. بعد از دستگیری هیچ راهی برای فرار از حقیقت نداشتیم و اعتراف كردیم. بعد از اعتراف ما، ماموران راهی دره شده و جسد مقتول را بعد از 17 روز پیدا كردند. اهالی محل و اولیای دم درخواست كرده بودند قاتل در ملأ عام اعدام شود. قضات دادگاه هم بعد از محاكمه من را به قصاص محكوم كرده و دوستم هم به زندان محكوم شد.»
با تائید حكم مجازات در دیوان عالی كشور، سحرگاه
14 دی ماه امسال حكم قصاص در ملأ عام اجرا شد.
اوایل اردیبهشت سال 94 بود، همراه دوستم در حوالی روستای ركابداركلا در میاندورود بودیم كه با زن جوانی رو‌به‌رو شدیم كه به نظر می‌رسید وضع مالی خوبی دارد. او را به عنوان مسافر سوار كردیم. وقتی به محلی خلوت رسیدیم، من به صندلی عقب رفته و با تهدید از زن جوان خواستم كه پول و طلاهایش را به من بدهد. اما او مقاومت كرد. سعی می‌كرد در ماشین را باز كرده و خودش را به بیرون پرت كند. با او درگیر شدم و با چاقو چند ضربه به بدنش زدم. در جنگل نكا، پیكر غرق در خونش را از ماشین بیرون كشیده و به داخل دره‌ای انداختیم و از محل فرار كردیم. بعد از چند ساعت احتمال دادیم شاید زنده باشد به همین خاطر، دوباره به محل جنایت برگشتیم و چند ضربه دیگر به او زدیم تا از مرگش مطمئن شویم.
چند روز بعد ماجرای ناپدید شدن این زن، به سوژه رسانه‌ها تبدیل شد. همه از این ماجرا حرف می‌زدند. متوجه شدیم برای رفتن به دندانپزشكی از خانه بیرون آمده بود. این زن نوزادی داشت كه ما در اوج بی رحمی او را از نعمت داشتن مادر محروم كردیم. وسوسه سرقت طلاهای زن جوان، دست مرا به خون آغشته كرد. شاید اگر مقاومت نمی‌كرد، الان زنده بود و من هم قصاص نمی‌شدم.
پلیس در تعقیب ما بود و هر لحظه احتمال داشت دستگیر شویم. به همین خاطر تصمیم گرفتیم مدتی خانه نشین شویم اما تصویر خودروی ما در دوربین مداربسته مغازه‌ای ثبت شده بود و پلیس با بررسی این فیلم، ما را شناسایی و دستگیر كرد. بعد از دستگیری هیچ راهی برای فرار از حقیقت نداشتیم و اعتراف كردیم. بعد از اعتراف ما، ماموران راهی دره شده و جسد مقتول را بعد از 17 روز پیدا كردند. اهالی محل و اولیای دم درخواست كرده بودند قاتل در ملأ عام اعدام شود. قضات دادگاه هم بعد از محاكمه من را به قصاص محكوم كرده و دوستم هم به زندان محكوم شد.»
با تائید حكم مجازات در دیوان عالی كشور، سحرگاه
14 دی ماه امسال حكم قصاص در ملأ عام اجرا شد.