اصول بابا بودن!
سیدسپهر جمعهزاده
روزی حكیم به انجمن حمایت از پدران رفت تا با معرفی خود از حقوق و مزایای پدربودن بهرهمند گردد.
+ حكیم: «بنده احساس پدرانگی شدیدی در خود یافتهام. لطفا، گواهیاش را صادر كنید.»
_ اداره مذكور:«چه خوشاشتها! دیر آمدهای زود هم میخواهی بروی؟ ابتدا باید آن حس را در تو راستیآزمایی كنیم. حال از سوابقت بگو .»
حكیم دستی به سبیلهایش كشید تا اولین نشانه مردیاش را به رخ بكشد و سپس عارض شد:
«حكیم هستم دارنده حس پدرانه؛ مجهز به دو دستگاه پیژامه راهراه سفید، دو عدد زیرپیراهن چهارخانه آبی (از آن نخنماها) و 11 جفت جوراب سرمهای و دو فروند عرقگیر رنگباخته.
سابقه خاموش كردن كولر در ساعت ۱۲ظهر روز ۱ تیرماه سال گذشته را دارم كه در این اقدام، یكی از بستگانمان از شدت گرما ذوب شد!
همچنین ركورد تماشای اخبار را نیز درگینس به ثبت رساندهام كه حتی در زمان پخش بازی ایران و اسپانیا نیز دست از این مسخرهبازیام برنداشتم. این ثبت ركورد به حدی بوده كه سازمان صدا و سیما، حقیر را به عنوان آرشیو خبر سال برگزید.
و دیگر اینكه سازمان حقوق بشر در آخرین تماس خود با بنده اعلام كرد كه قول شرف میدهیم نتایج تك تك مذاكرات بین المللی یا بین الدُولی و همینطور آرشیو كامل اطلاعات امنیتی دنیا و حومهاش را در اختیارت قرار دهیم؛ فقط جان مادرت بگذار بقیه هم تلویزیون ببینند!
راستی كنترل تمام دستگاههای صوتی _ تصویری و حرارتی خانه نیز دست خودم بوده و هست و خواهد بود. حتی برای سُفره غذا، در سرویس بهداشتی و رادیو هم كنترلهایی اختراع كردهام كه توضیحات آن در این مجال نمیگنجد.
ادامه بدهم یا كافیست؟!»
كارشناسان سازمان مذكور، از شدت شگرفی سوابق حكیم، دچار سندروم استندال شدند. (سندروم استندال یك بیماری روانی است كه وقتی فرد در مقابل یك اثر هنری زیبا یا یك استعداد فخیم قرار میگیرد دچار تپش قلب، سرگیجه، تعجب و حتی توهم میشود.)، پس به حكیم عارض شدند كه اگر اینسؤال را هم جواب بدهی، باور میكنیم كه تو یك پدر واقعی هستی.
بگو تا بدانیم:«پاكترین روز سال چه روزی است؟»حكیم كه ربط سوال را به جایگاه پدر بودن درك نمیكرد، ابتدا سكته ریزی زد اما یادش افتاد كه حكیم قصه است و نمیشود چیزی را نداند.
فلذا پاسخ داد: «پاكترین روز سال، دقیقا فردای روز مرد است؛ زیرا مادر و تمام فرزندان خانواده، فیالجمله برای پدرخانواده جوراب نو هدیه میخرند و زیستبوم هستی را برای یك روز هم كه شده از شمیم روحانگیز پا، تهی میسازند.»
در این هنگام بود كه رئیس سازمان حمایت از پدران، استعفانامه خود را نوشت و از شدت استعداد حكیم، جای خود را به او داد.
در جلسه تودیع و معارفه رئیس جدید سازمان، سؤالی كوچك اما مهم در ذهن حكیم شكل گرفت. لذا حكیم در میان تمام آن شلوغیها فرمود: «جسارتا بنده هنوز ازدواج هم نكردهام. آیا این مسأله در روند پدری بنده خللی وارد نمیكند؟»
این سؤال حكیم بیپاسخ ماند. لاجرم از آن تاریخ تاكنون، از آن سازمان و كارشناسان و خانوادههای ایشان و دوستان و نزدیكان و اهالی آن بلاد و بلادهای اطراف، هیچ اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
پ ن: دم همه باباهای مهربون گرم! یادمون نره اونها برای این نقش مهم هیچ حمایتی نمیشن. لااقل خودمون هواشونو داشته باشیم.