از سیمرغ تا سی مرغ!
هدی برهانی / آموزگار
از همان بچگی مامان كتاب‌های زیادی برایم می‌خواند. «حسنی ما یه بره داشت» برایم خیلی دوست‌داشتنی بود. شاید اولین تصویر دوست‌داشتنی كودكی من، نقاشی بابای حسنی بود كه «دود چپق هوا می‌كرد»! بعدتر «دزد و مرغ فلفلی» آمد كه آن روزها هر بچه كتاب‌دوستی در آرزویش بود. حتی قصه «سلیمون» كه توی ایوان خانه خوابیده بود. یادش به‌خیر چه ذوقی می‌كردم وقتی مامان می‌خواند «سلیمون بابا سلیمون، هنوز خوابی پسر جون؟». آن روزها خاطرات كودكی ما را منوچهر احترامی لای شعرهای كتاب‌هایش قایم كرده بود.
اولین كتابی كه خودم به تنهایی از اول تا آخرش را خواندم تقریبا 20 صفحه بود. داستان «زال و سیمرغ». البته راستش را بخواهید نام كتاب در ذهنم نبود، یعنی اصلا انگار آن كتاب را در خانه نداشتیم. نمی‌دانم آن شب چطور آن را خوانده بودم. شاید امانتی برادر بزرگ‌ترم بود از كتابخانه مدرسه. هرچه بود پس از سال‌ها با یك جستجوی ساده اینترنتی پیدایش كردم. كتابی كه نقاشی‌های «نورالدین زرین‌كلك» خاصش كرده بود و من هنوز بعد از این همه سال آن تصویرها را در ذهن دارم. این كتاب اولین كتابی بود كه به‌تنهایی خودم آن را خواندم.
اما كتاب دیگری كه از كودكی تا همین امروز با من بوده، كتاب عجیب و غریبی است. كتابی كه بعد از باسواد شدنم می‌توانستم به جز خیره شدن به عكس‌های بی‌نظیرش، نوشته‌هایش را هم بخوانم. كتاب آشپزی «رزا منتظمی»! شاید خنده‌دار به نظر برسد، اما در روزگاری كه هنوز پای اینستاگرام به زندگی مردم باز نشده بود، مادر آشپزی ایران
«هنر آشپزی» را نوشت تا همه بتوانند از مربای به تا كرپ با سوسیس را در خانه‌هایشان درست كنند. مامان از طرفداران پروپاقرص رزا منتظمی بود. هنوز هم وقتی می‌خواهد غذای خاصی را درست كند، هنر آشپزی سهمیه‌ای‌اش را از قفسه كتابخانه بیرون می‌كشد و به هیچ‌كس جز خانم منتظمی اعتماد ندارد. این قضیه سهمیه‌ای بودن كتاب را مدت كوتاهی است كه فهمیده‌ام. این‌كه هنر آشپزی آن‌قدر پرطرف‌دار بوده كه در روزهای كمبود كاغذ مجبور شده‌اند آن را با دفترچه بفروشند. فكرش را بكنید! كدام كتاب را سراغ دارید كه این همه هوادار داشته باشد؟
خاطرات من از خواندن هنر آشپزی تمام نشدنی است. خیلی وقت‌ها می‌نشستم عكس‌های كتاب را نگاه می‌كردم و به جان مامان غر می‌زدم كه مثلا كی «سالاد میوه» درست می‌كنی یا گاهی كه دستور پخت بنیه سیب را می‌خواندم درحالی‌كه اصلا نمی‌دانستم بنیه یعنی چه! خلاصه این‌كه كتاب هنر آشپزی شاید اولین كتاب یا محبوب‌ترین كتاب من نباشد، اما بی‌شك تاثیرگذارترین كتاب زندگی‌ام است. كتابی كه وقتی بزرگ شدم دیگر برایم سرگرمی نبود، بلكه یك مرجع كامل و درست بود از دستور غذاهای مختلف. كتابی كه معلوم بود یك نفر آن را با تمام حسن نیت و صداقتش نوشته. برای همین است كه اگر روزی از من بپرسند در زندگی‌ات به كدام كتاب وفادارتر بوده‌ای؟ بی‌درنگ پاسخ دهم «هنر آشپزی»!
اولین كتابی كه خودم به تنهایی از اول تا آخرش را خواندم تقریبا 20 صفحه بود. داستان «زال و سیمرغ». البته راستش را بخواهید نام كتاب در ذهنم نبود، یعنی اصلا انگار آن كتاب را در خانه نداشتیم. نمی‌دانم آن شب چطور آن را خوانده بودم. شاید امانتی برادر بزرگ‌ترم بود از كتابخانه مدرسه. هرچه بود پس از سال‌ها با یك جستجوی ساده اینترنتی پیدایش كردم. كتابی كه نقاشی‌های «نورالدین زرین‌كلك» خاصش كرده بود و من هنوز بعد از این همه سال آن تصویرها را در ذهن دارم. این كتاب اولین كتابی بود كه به‌تنهایی خودم آن را خواندم.
اما كتاب دیگری كه از كودكی تا همین امروز با من بوده، كتاب عجیب و غریبی است. كتابی كه بعد از باسواد شدنم می‌توانستم به جز خیره شدن به عكس‌های بی‌نظیرش، نوشته‌هایش را هم بخوانم. كتاب آشپزی «رزا منتظمی»! شاید خنده‌دار به نظر برسد، اما در روزگاری كه هنوز پای اینستاگرام به زندگی مردم باز نشده بود، مادر آشپزی ایران
«هنر آشپزی» را نوشت تا همه بتوانند از مربای به تا كرپ با سوسیس را در خانه‌هایشان درست كنند. مامان از طرفداران پروپاقرص رزا منتظمی بود. هنوز هم وقتی می‌خواهد غذای خاصی را درست كند، هنر آشپزی سهمیه‌ای‌اش را از قفسه كتابخانه بیرون می‌كشد و به هیچ‌كس جز خانم منتظمی اعتماد ندارد. این قضیه سهمیه‌ای بودن كتاب را مدت كوتاهی است كه فهمیده‌ام. این‌كه هنر آشپزی آن‌قدر پرطرف‌دار بوده كه در روزهای كمبود كاغذ مجبور شده‌اند آن را با دفترچه بفروشند. فكرش را بكنید! كدام كتاب را سراغ دارید كه این همه هوادار داشته باشد؟
خاطرات من از خواندن هنر آشپزی تمام نشدنی است. خیلی وقت‌ها می‌نشستم عكس‌های كتاب را نگاه می‌كردم و به جان مامان غر می‌زدم كه مثلا كی «سالاد میوه» درست می‌كنی یا گاهی كه دستور پخت بنیه سیب را می‌خواندم درحالی‌كه اصلا نمی‌دانستم بنیه یعنی چه! خلاصه این‌كه كتاب هنر آشپزی شاید اولین كتاب یا محبوب‌ترین كتاب من نباشد، اما بی‌شك تاثیرگذارترین كتاب زندگی‌ام است. كتابی كه وقتی بزرگ شدم دیگر برایم سرگرمی نبود، بلكه یك مرجع كامل و درست بود از دستور غذاهای مختلف. كتابی كه معلوم بود یك نفر آن را با تمام حسن نیت و صداقتش نوشته. برای همین است كه اگر روزی از من بپرسند در زندگی‌ات به كدام كتاب وفادارتر بوده‌ای؟ بی‌درنگ پاسخ دهم «هنر آشپزی»!