شام آخر ۲۰۲۰

تصویر غریبی است؛گروهی دور یک سفره نشسته‌اند.چهره‌های‌شان خیلی پیدا نیست.روی سفره غذا هست،اما پر و پیمان نیست. چند ظرف رنگی وسط قرار گرفته و جلوی هرکسی هم یک ظرف دیگر.اما اینها تصویر غریب را نساخته‌اند. رویت را که می‌گردانی چشمت به خرابه‌های دورشان می‌افتد.هیچ‌چیز سالم نیست.همه خانه‌ها و ساختمان‌ها خرابه هستندو همه‌جا پر از سنگ و آهن است و دقیقا همان‌جایی که سفره‌شان را پهن کرده‌اند،سطح صاف است.
اینجا سوریه است، شهر اتارب در غرب حلب. جای سالمی در شهر نمانده، اما صفای افطاری دسته‌جمعی از یاد مردمانش نرفته و در میان همین خرابه‌ها کنار هم روزه‌شان را باز می‌کنند و این تصویر را رقم می‌زنند.