نقدی بر اظهارات نفیو
حمایت دموکراتها از فشار حداکثری علیه ایران
نام ریچارد نفیو برای بسیاری از مخاطبان حوزه سیاست خارجی آمریکا آشناست. او طی سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، مسؤول میز ایران در شورای امنیت ملی (NSC) و فراتر از آن مسؤول توسعه و اجرای استراتژی تحریمهای ایالات متحده علیه کشورمان بود. نفیو در کتاب معروف خود با عنوان هنر تحریمها، نگاهی از درون میدان، از نقش محوری تحریمها در حوزه سیاست خارجی آمریکا داشته است.
ریچارد نفیو در گفتوگو با روزنامه جامجم، به نکاتی اشاره کرده است که بیانگر استراتژیها و حتی تاکتیکهای حزب دموکرات آمریکا ( در قبال ایران ) در صورت پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری آبان ماه آمریکاست. نفیو در این گفتوگو، اساسا تحریم و اصالت آن را نفی نکرده و حتی آن را ابزاری مفید برای وادارسازی ایران به مذاکره دوباره و انعقاد توافقی گسترده میداند! منظور او و دیگر دموکراتها از این توافق جدید کاملا مشخص است؛ توافقی که بتواند استراتژی مهار همهجانبه ایران قدرتمند را محقق کند و ابعاد هستهای، موشکی و منطقهای کشورمان را کاملا محدود سازد.
بنابراین برخلاف آنچه بعضا در فضای داخلی کشورمان و از سوی طرفداران مذاکره با دموکراتها ، انتقادی که ریچارد نفیو علیه ترامپ وارد میسازد معطوف به استفاده نادرست از ابزار تحریم علیه ایران است، نه کلیت این موضوع. حتی او در قسمتی از گفتوگو، استراتژی فشار حداکثری را در صورت انعقاد یک توافق محدودکننده شدید علیه ایران، مفید و کارآمد میداند.
نکته دیگر اینکه نفیو دقیقا مانند ویلیام برنز، جک سالیوان و دیگر اعضای تیم مذاکرهکننده هستهای آمریکا در دوران ریاستجمهوری اوباما ( که محصول مذاکره با آنها انعقاد توافق برجام بود)، سخن از توافق جدید به میان میآورد! به عبارت بهتر، نفیو اساسا اعتباری برای توافقنامهای به نام برجام که خود او از بانیان و امضاکنندگانش بوده است، قائل نیست.
بدیهی است که اظهارات اخیر ریچارد نفیو، پرده از چهره هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه آمریکا در تقابل با کشورمان برمیدارد و جایی برای دوستداران مذاکره با آمریکا برای دل بستن به تغییر دولت این کشور ( در صورت پیروزی بایدن) باقی نمیگذارد.