printlogo


مروری بر رمان گورشاه اثر سیامک گلشیری
کتابی برای نتـــرس‌هـــا
نویسنده: سیامک گلشیری انتشارات: افق 256 صفحه 34000تومان
نجمه نیلی‌پور روزنامه‌نگار

آمد درست صندلی‌اش را گذاشت روبه‌روی صندلی من و شروع كرد: «خانم اجازه! آخه شما یه دلیل بیارین برای این‌كه من دیگه ادامه ندم؟» خودم را سرگرم كتاب‌هایی كردم كه تازه از نشر افق و چند انتشاراتی دیگر به دستم رسیده بود. «خانم؟ خب چرا دلیلتون رو نمیگید؟ اگه بگید شاید منم قانع شدم.» سرم را بالا گرفتم و گفتم: «ببین شكیبا جون، من قرار نیست به خاطر فكر و نظر خودم تو رو از علائقت جدا كنم. اون هم در زمینه كتاب خوندن. راستش رو بخوای من خودم اصلا با كتاب‌های جنایی و پلیسی و فضاهای وحشت كه در داستان ایجاد میشه نمیتونم كنار بیام یعنی حالم بد میشه، مثل وقتی كه موسیقی رپ رو گوش میدم. باورت میشه از گوش دادنش اضطراب می‌گیرم و ترس خاصی می‌افته توی دلم؟ این در حالیه كه یكی از دوستام میگه من هر وقت می‌خوام خودم رو تشویق كنم به انجام كاری، میرم سراغ موسیقی رپ. در واقع ما آدم‌ها همون‌طور كه شكل ظاهریمون فرق داره نیازهای روحیمونم فرق می‌كنه و قطعا توی انتخاب‌هامون اثر میگذاره.» شكیبا سرش را به نشانه فهمیدن صحبت‌ها تكانی داد و گفت: «خانم عوضش من از بچگی یكی از بازی‌های مورد علاقه‌ام دزد و پلیس بود. حالا هم عجیب به داستان‌های پلیسی علاقه دارم و نمی‌تونم از خوندنشون منصرف بشم.» خندیدم و گفتم: «روحیه جالبی داری كه معمولا توی صدتا دانش‌آموز دختر پنج تاشون این‌طورین. یادمه وقتی كه 9 ساله بودم از تلویزیون فیلمی پخش می‌شد به اسم «مزد ترس» یه فیلم پلیسی بود كه توی اون دختر كارآگاه فیلم كشته می‌شد من از همون روز یه ترس عجیبی از پی گرفتن داستان‌های پلیسی به جونم افتاده.» شكیبا خنده‌ای از سر تعجب و تمسخر كرد و گفت: «چه جالب» گفتم: «خیلی خب، بسه دیگه حالا فهمیدی برای چی من طرفدار داستان‌های وحشت نیستم. بلندشو كمك كن تا این كتاب‌ها رو بذارم سرجاش.» شكیبا كتاب‌ها را مرتب كرد و گفت: «خانم این كتاب خون‌آشام سیامك گلشیری خیلی خوب بود. خاله‌ام برای تولدم هدیه آورده بود. میگن این كتاب جدیدش «گورشاه» خیلی وحشتناك‌تر از اون یكیه. یعنی در واقع ادامه همونه. اجازه هست من ببرم بخونمش؟» خندیدم و گفتم: «اگه دختر خوبی بودی و كمكم كردی اجازه میدم ببریش.» شكیبا بدون معطلی «گورشاه» را از لابه‌لای كتاب‌ها بیرون كشید و بقیه كتاب‌ها را دسته كرد و آورد سمت قفسه‌ها. «خانم میدونین موضوع گورشاه چیه؟ در مورد دختراییه كه به‌طور ناگهانی گم می‌شن و با كمك نویسنده كتاب خون‌آشام كه همون سیامك گلشیریه ماجرای گم شدنشون فاش میشه. خانم بیاین با هم بخونیم كتاب رو» شكیبا آن‌قدر با هیجان در مورد كتاب حرف زد كه من هر چقدر تلاش كردم جواب منفی قانع‌كننده‌ای برایش پیدا كنم فایده‌ای نداشت و گفتم: «باشه یه بار دیگه به خاطر تو وارد شدن به دنیای داستان‌های ترسناك و پلیسی‌رو امتحان می‌كنم. بدو برو بشین رو صندلی مخصوص خوانش و شروع كن داستان رو.» شكیبا با شوق خاصی دوید به سمت كتاب و شروع به خواندن كرد: «بازویش را كه هنوز محكم توی دستم نگه داشته بودم، ول كردم. گفتم: «شاید واقعا همین اتفاق افتاده.»
«تو خونه غیبش زده، تو زیرزمین. قسم می‌خورم اونجا بود.»
چشم‌هایش دوباره خیس اشك شده بودند. گفتم: «چطور ممكنه كسی تو زیرزمین گم بشه؟»
«چندبار بهم گفته بود صداهای عجیب و غریب از اونجا می‌شنوه.»
«چه صدایی؟»
«صدای حرف زدن، می‌شنیده یه نفر داشته حرف می‌زده. می‌گفت یه نفر داشته بلند بلند حرف می‌زده.»
خیره شده بود توی چشم‌هایم، طوری كه مطمئن بودم می‌خواست توی آنها ببیند حرفش را باور كرده‌ام یا نه. بعد هم پرسید: «شما حرف‌هامو باور می‌كنین؟»
«ببین. تو این مدت كسی تلفن نكرده؟»
«كی مثلا؟»
«چه می‌دونم. هر كی»
«می‌خواین بگین آدم‌ربایی شده؟ می‌خواین بگین یه نفر اونو دزدیده و باید منتظر می‌شدیم زنگ بزنه پول بخواد؟ می‌خواین همینو بگین؟»
«نه، ولی...»
پرید وسط حرفم. «اگه كسی هم اونو دزدیده بود، باید حتما تا حالا تلفن می‌كرد.» 
یكهو در چنان تكان شدیدی خورد كه هر دو نفرمان برگشتیم سمت آن.
خواندن شكیبا را قطع كردم و گفتم: «شكیبا نمی‌ترسی قاطوش سراغ تو هم بیاد؟» شكیبا با تعجب پرسید: «خانم پس شما كه گفتین نخوندین كتاب رو؟» «حالا هم می‌گم نخوندم 
برای سفارش كتاب نیازه كه خلاصه‌ای از كتاب رو بخونم و انتخابش كنم.» شكیبا، ناشكیب پرسید: «خانم پس بگین چی میشه؟» گفتم: «اون وقت دیگه همه هیجانش از دست میره. فقط همین قدر بدون كه قاطوش مأمور گورشاهه كه قراره خون پنج دختر رو به اون تزریق كنه تا جان دوباره پیدا كنه. حالا این‌كه چطور دخترها رو انتخاب می‌كنه و گورشاه حیات دوباره پیدا می‌كنه یا نه رو دیگه خودت برو بخون. 500 صفحه كتاب توی دو جلده یك هفته فرصت داری امانت ببری. به نظرم می‌رسه این‌قدر هیجان روایت كتاب بالاست كه سر دو روز تمامش كنی.» چشمان شكیبا پر از شور و هیجان خواندن بود و من در این فكر بودم كه ژانر ترس و وحشت چه جذابیتی می‌تواند برای یك دختر 12 ساله داشته باشد؟ كه این‌چنین مشتاق خواندن این كتاب شود.