printlogo


طوبی کرمانی، نماد زن ایرانی عفیف و اجتماعی است


22 شهریور بانو طوبی کرمانی، دبیرکل اتحادیه جهانی زنان مسلمان و مشاور دبیرکل مجمع‌تقریب‌مذاهب‌اسلامی در امور بانوان، به دیدار حق شتافت. او فارغ‌التحصیل رشته فلسفه و کلام و عضو هیات علمی دانشگاه تهران بود و پس از تحمل دوره‌ای بیماری در 73سالگی درگذشت. این بانوی فیلسوف در عمر 73ساله خود مسؤولیت‌هایی نظیر مشاور دبیرکل مجمع‌جهانی تقریب‌مذاهب‌اسلامی، عضو کمیسیون بانوان و جوانان مجمع تشخیص مصلحت نظام، عضو شورای خیرین سلامت کشور، عضو شورای مرکزی شورای‌فرهنگی اجتماعی‌زنان، اولین زن رایزن علمی و فرهنگی در یونان، مدیر مسؤول کتاب علمی پژوهشی «زنان»، مؤلف و مترجم برتر بین‌الملل دانشگاه تهران، مدیرکل سابق امور اجتماعی و ایرانیان خارج از کشور، عضو شورای سیاستگذاری زنان اهل‌بیت علیهم‌السلام و... را تجربه کرد.
انسیه خزعلی از دوستان و همکاران بانو کرمانی در خصوص شخصیت این شخصیت مهم و تاثیرگذار گفت: « آشنایی من با خانم کرمانی به سال‌های 1372، 1373 و فعالیت‌های‌بین‌المللی که در سازمان‌حج داشتیم برمی‌گردد. این همکاری در مجمع‌تقریب، سازمان ارتباطات، اتحادیه زنان مسلمان و... ادامه پیدا کرد؛ در همه این موارد ایشان بسیار خوب درخشیدند و در هر جایی که وارد شدند، کار را ارتقا بخشیدند. خاطرم هست زمانی که ایشان را دعوت کردیم تا در بخش بین‌الملل سازمان حج فعالیت کنند، مقاومت‌هایی از جانب بعضی مدیران در آن بخش وجود داشت اما با توجه به شناختی که از قبل از ایشان داشتم، مطمئن بودم می‌توانند آن بخش را ارتقا بدهند.
 پس از گذشت اولین سال از فعالیت ایشان در سازمان حج، با تمام سختی‌هایی که وجود داشت، مدیر بالادستی‌ام مرا صدا زد و گفت «خیلی خوب است که چنین نیرویی برای  ما  آوردید، اما سؤالی دارم و آن هم این است که ما آقایان همیشه سعی می‌کنیم کسی را معرفی کنیم که پایین‌تر از ما باشد تا مبادا جایمان را بگیرد؛ شما چگونه جرأت کردید چنین کسی را معرفی کنید؟» در پاسخ به ایشان گفتم «اتفاقا ایشان را آوردم که جای مرا بگیرد چرا که شایسته‌تر از من است.»، معتقدم خانم کرمانی همیشه خودشان را با فعالیت بسیار خوبشان به دیگران شناساندند، همین موضوع موجب شد ایشان سال‌های متمادی در سازمان حج بمانند و فعالیت‌های بسیار خوبی در بخش بین‌الملل از جانب‌شان صورت گیرد. او با دلسوزی و با تمام وجود برای مجموعه وقت می‌گذاشت و دیگر کسی نگران نبود که کارها چگونه انجام می‌شود.»