حرف از اعمال محدودیت برای مهار کرونا بسیار است، اما فاصله بین نوشتن و اجرای این محدودیت‌ها بسیار است
مرگ‌های واقعی، محدودیت‌های کاغذی
روزهای سیاه کرونا ادامه دارد. فارغ از این‌که مسوولان وزارت بهداشت می‌گویند ماجرای افزایش مرگ و میرهای کرونا حداقل تا سه هفته دیگر ادامه دارد چیزی که باعث نگرانی شده نه تداوم این افزایش مرگ‌ها که بی‌تاثیری احتمالی محدودیت‌های اعمال شده است. محدودیت‌هایی که بسیاری از کارشناسان معتقدند باید با نظارت دقیق اعمال شود نه این‌که روی کاغذ و در سطح خبر بماند. شایعه تعطیلی دو هفتهای تهران حالا نزدیک به یک ماه است که شنیده می‌شود. مدیران شهری و کارشناسان بحران و البته پزشکان معتقدند باید شهر تهران دو هفته تعطیل شود تا شاید از روند سرعت انتشار ویروس بتوان تا حدودی جلوگیری کرد، در همه این یک ماه اما هنوز خبری از سوی ستاد ملی مقابله با کرونا مبنی بر تعطیلی شهر به گوش نمی‌رسد. همان محدودیت‌های اعلام شده از دو روز پیش هم بدون نظارت درست رها شده است، در حالی که قرار بود دیروز محدودیت مشاغل گروه دو در تهران اعمال شود این کار هم صورت نگرفت تا محدودیت‌های اعمال شده به همان دورکاری 50درصدی کارمندان محدود بماند و بس.
اوضاع وخیم است
419 کشته و شناسایی بیش از 8000 مبتلای جدید در یک روز در حالی اتفاق می‌افتد که 27 استان کشور در وضعیت قرمز به سر می‌برند. 6400 بیمار کرونا در تهران بستری‌اند که ۱۷۰۰نفرشان در آی‌سی‌یوها هستند. این تمام قصه نیست و آنطور که از حرف‌های مسوولان می‌توان متوجه شد وضعیت بدتری هم در راه است. فرشاد علامه، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید تقریبا همه تخت‌هایی را که در بیمارستان‌هایمان برای کرونا اختصاص داده بودیم، پر شدند و دائما در حال اضافه کردن تخت از بخش‌های دیگر هستیم. پیام طبرسی، رئیس بخش عفونی بیمارستان مسیح دانشوری هم می‌گوید تعداد مراجعان به اورژانس‌ها افزایش یافته و بیماری در حال چرخش سریع است. علیرضا زالی، فرمانده ستاد مقابله با کرونای تهران هم دیروز اعلام کرد یکی از نگرانی‌های کادر سلامت تامین ذخایر دارویی و تجهیزات پزشکی در زمستان است.
محدودیت، اراده می‌خواهد
تاب‌آوری مراکز درمانی به پایین‌ترین سطح خود رسیده است، تقریبا تمام کارشناسان حوزه مدیریت بحران می‌گویند تنها راه باقی‌مانده در تهران تعطیلی دو هفتهای این شهر است. دیروز جلسه مشترک اعضای شورای شهر با مجمع نمایندگان تهران هم با محوریت ضرورت تعطیلی دو هفتهای پایتخت برگزار شد. همچنین فرمانده ستاد مدیریت بیماری کرونا در تهران گفته با هدف کنترل اپیدمی و بازیابی توان و رمق تیم بهداشت و درمان، پیشنهاد ما تعطیلی دو تا سه هفتهای تهران است. پس چرا تهران تعطیل نمی‌شود؟ چرا تصمیمی در راستای نظرات کارشناسان این حوزه صورت نمی‌گیرد؟
شریف مطوف، کارشناس مدیریت بحران معتقد است «در این ماجرا اراده انجام به کار و اقدام انجام به کار دو مقوله جداگانه است و از آنچه برمی‌آید می‌توان به آشکاری متوجه شد که اراده‌ای برای انجام کار وجود ندارد.» او به جام جم می‌گوید: «حتی وقتی خودشان هم از اعمال محدودیت‌ها در تهران می‌گویند به آن باور ندارند و به همین دلیل نظارتی روی آن صورت نمی‌گیرد. این نبود باور مسوولان به مخاطبان هم سرایت پیدا کرده است و آنها هم به این نکته آگاه شده‌اند که مسؤولان اراده‌ای در اعمال محدودیت‌ها ندارند.» آنطور که این کارشناس مدیریت بحران به ما می‌گوید: «بروز این نبود کارآمدی نزد این افراد آنقدر زیاد و آشکار است که شهروندان تصور می‌کنند حتما تعمدی در کار است.» مصداق گفته‌های او را در برخی از آمارهای استخراج شده هم می‌توان دید، در حالی که تاکید بسیاری بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی نزد ناوگان حمل و نقل شهری می‌شود اما ضعف نظارتی در حمل و نقل شهری باعث شده فقط در استان مازندران تنها 40 درصد رانندگان از ماسک استفاده کنند!
چه کسی باید تعطیل کند؟
حرف از تعطیلی تهران که می‌شود دوگانه اقتصاد و سلامت هم آشکار می‌شود. برخی معتقدند نبود تعطیلی پایتخت تنها به دلیل ضربه اقتصادی است که دولت متحمل می‌شود. حالا اما حدود یک ماه است که شایعه تعطیلی پایتخت به گوش می‌رسد و رنگ واقعیت نمی‌گیرد. هر بار محدودیت‌های جزئی جایگزین تعطیلی تهران می‌شود. محدودیت‌هایی که با واسطه نبود نظارت صحیح به درستی اجرا نمی‌شود. اما چه کسی تصمیم به تعطیلی تهران می‌گیرد؟ علی ربیعی سخنگوی دولت می‌گوید: « تشخیص همه تعطیلی‌ها به عهده کمیته سلامت ستاد ملی مقابله با کروناست که ریاست آن به عهده وزیر بهداشت است.» درحالی تصمیم‌گیری برای تعطیلی تهران به عهده وزارت بهداشت گذاشته شده است که پیش از این مخالفت شورای عالی امنیت ملی دلیل تعطیل نشدن تهران عنوان می‌شده است. در حالی که او می‌گوید: « اساسا شورای عالی امنیت ملی هیچ مصوبه ای در زمینه تعطیل شدن یا نشدن نداشته است، و این خبر شایعه، نگاه تقلیل گرایانه و جهت‌دار نسبت به تصمیمات است.» هر چند تعطیلی پایتخت همراه با رعایت پروتکل‌های بهداشتی از سوی شهروندان می‌تواند تا حدود بسیاری چرخه سرایت را آهسته کند، اما آنطور که علیرضا زالی گفته تعطیلی تهران صرفا برای کنترل اپیدمی نیست بلکه برای فرصت احیا و ایجاد بازیابی توان کادر پزشکی است. آنطور که فرمانده ستاد ملی مقابله با کرونای استان تهران گفته این تعطیلی به جز در مشاغل امدادی، حیاتی و توزیع مواد غذایی باید اجرا شود.
اوضاع وخیم است
419 کشته و شناسایی بیش از 8000 مبتلای جدید در یک روز در حالی اتفاق می‌افتد که 27 استان کشور در وضعیت قرمز به سر می‌برند. 6400 بیمار کرونا در تهران بستری‌اند که ۱۷۰۰نفرشان در آی‌سی‌یوها هستند. این تمام قصه نیست و آنطور که از حرف‌های مسوولان می‌توان متوجه شد وضعیت بدتری هم در راه است. فرشاد علامه، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید تقریبا همه تخت‌هایی را که در بیمارستان‌هایمان برای کرونا اختصاص داده بودیم، پر شدند و دائما در حال اضافه کردن تخت از بخش‌های دیگر هستیم. پیام طبرسی، رئیس بخش عفونی بیمارستان مسیح دانشوری هم می‌گوید تعداد مراجعان به اورژانس‌ها افزایش یافته و بیماری در حال چرخش سریع است. علیرضا زالی، فرمانده ستاد مقابله با کرونای تهران هم دیروز اعلام کرد یکی از نگرانی‌های کادر سلامت تامین ذخایر دارویی و تجهیزات پزشکی در زمستان است.
محدودیت، اراده می‌خواهد
تاب‌آوری مراکز درمانی به پایین‌ترین سطح خود رسیده است، تقریبا تمام کارشناسان حوزه مدیریت بحران می‌گویند تنها راه باقی‌مانده در تهران تعطیلی دو هفتهای این شهر است. دیروز جلسه مشترک اعضای شورای شهر با مجمع نمایندگان تهران هم با محوریت ضرورت تعطیلی دو هفتهای پایتخت برگزار شد. همچنین فرمانده ستاد مدیریت بیماری کرونا در تهران گفته با هدف کنترل اپیدمی و بازیابی توان و رمق تیم بهداشت و درمان، پیشنهاد ما تعطیلی دو تا سه هفتهای تهران است. پس چرا تهران تعطیل نمی‌شود؟ چرا تصمیمی در راستای نظرات کارشناسان این حوزه صورت نمی‌گیرد؟
شریف مطوف، کارشناس مدیریت بحران معتقد است «در این ماجرا اراده انجام به کار و اقدام انجام به کار دو مقوله جداگانه است و از آنچه برمی‌آید می‌توان به آشکاری متوجه شد که اراده‌ای برای انجام کار وجود ندارد.» او به جام جم می‌گوید: «حتی وقتی خودشان هم از اعمال محدودیت‌ها در تهران می‌گویند به آن باور ندارند و به همین دلیل نظارتی روی آن صورت نمی‌گیرد. این نبود باور مسوولان به مخاطبان هم سرایت پیدا کرده است و آنها هم به این نکته آگاه شده‌اند که مسؤولان اراده‌ای در اعمال محدودیت‌ها ندارند.» آنطور که این کارشناس مدیریت بحران به ما می‌گوید: «بروز این نبود کارآمدی نزد این افراد آنقدر زیاد و آشکار است که شهروندان تصور می‌کنند حتما تعمدی در کار است.» مصداق گفته‌های او را در برخی از آمارهای استخراج شده هم می‌توان دید، در حالی که تاکید بسیاری بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی نزد ناوگان حمل و نقل شهری می‌شود اما ضعف نظارتی در حمل و نقل شهری باعث شده فقط در استان مازندران تنها 40 درصد رانندگان از ماسک استفاده کنند!
چه کسی باید تعطیل کند؟
حرف از تعطیلی تهران که می‌شود دوگانه اقتصاد و سلامت هم آشکار می‌شود. برخی معتقدند نبود تعطیلی پایتخت تنها به دلیل ضربه اقتصادی است که دولت متحمل می‌شود. حالا اما حدود یک ماه است که شایعه تعطیلی پایتخت به گوش می‌رسد و رنگ واقعیت نمی‌گیرد. هر بار محدودیت‌های جزئی جایگزین تعطیلی تهران می‌شود. محدودیت‌هایی که با واسطه نبود نظارت صحیح به درستی اجرا نمی‌شود. اما چه کسی تصمیم به تعطیلی تهران می‌گیرد؟ علی ربیعی سخنگوی دولت می‌گوید: « تشخیص همه تعطیلی‌ها به عهده کمیته سلامت ستاد ملی مقابله با کروناست که ریاست آن به عهده وزیر بهداشت است.» درحالی تصمیم‌گیری برای تعطیلی تهران به عهده وزارت بهداشت گذاشته شده است که پیش از این مخالفت شورای عالی امنیت ملی دلیل تعطیل نشدن تهران عنوان می‌شده است. در حالی که او می‌گوید: « اساسا شورای عالی امنیت ملی هیچ مصوبه ای در زمینه تعطیل شدن یا نشدن نداشته است، و این خبر شایعه، نگاه تقلیل گرایانه و جهت‌دار نسبت به تصمیمات است.» هر چند تعطیلی پایتخت همراه با رعایت پروتکل‌های بهداشتی از سوی شهروندان می‌تواند تا حدود بسیاری چرخه سرایت را آهسته کند، اما آنطور که علیرضا زالی گفته تعطیلی تهران صرفا برای کنترل اپیدمی نیست بلکه برای فرصت احیا و ایجاد بازیابی توان کادر پزشکی است. آنطور که فرمانده ستاد ملی مقابله با کرونای استان تهران گفته این تعطیلی به جز در مشاغل امدادی، حیاتی و توزیع مواد غذایی باید اجرا شود.