حمیدرضا شاه‌آبادی درباره معضلات کتابخوانی و سرانه مطالعه بیان کرد:
ما مطالعه را عبوس می‌بینیم
حمیدرضا شاه‌آبادی می‌گوید: بزرگ‌ترین مشکل کتابخوانی در ایران این است که امر مطالعه برای مردم، جدی و حتی عبوس به شمار می‌رود و مردم نمی‌توانند از آن لذت ببرند.
این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان همزمان با هفته کتاب درباره مشکل کتاب نخواندن مردم و پایین بودن سرانه مطالعه با بیان این مطلب گفت: وقتی از مطالعه بحث می‌شود، تصویری که مردم دارند این است که فردی در یک اتاق ساکت و خلوت با یک عینک ضخیم نشسته و یک کتاب قطور می‌خواند. در واقع مطالعه کردن برابر پژوهش، آن‌هم در سطح فرهیختگی برای مردم تعریف شده است.
او سپس گفت: ما باید بیش از هرچیز به لذت مطالعه بپردازیم و برای این کار نیازمند کتاب‌هایی هستیم که در سطح روان و با بیان شیرین، نیازهای روزمره مردم را پاسخ دهند. باید به مردم یاد بدهیم که بتوانند ساعت فراغت خود را با مطالعه پر کنند یا نیاهای روزمره خود را از طریق مطالعه پاسخ دهند. به عنوان مثال، اگر ماشین فردی خراب شد با استفاده از کتاب بتواند تعمیرش کند یا اگر فردی در تربیت فرزندان خود مشکل دارد باید کتاب مناسب با زبان ساده و روان برای این موضوع وجود داشته باشد تا بتواند استفاده کند.
شاه‌آبادی خاطرنشان کرد: مخاطب با خواندن کتاب باید بتواند بخندد، متعجب شود یا وارد دنیایی بشود که به سرگرمی نزدیک است. معمولا داستان‌های ایرانی نمی‌توانند برای مردم جذاب باشند زیرا قصه‌مند نیستند و بیشتر فرم‌محورند یا مخاطب خاصی را هدف قرار می‌دهند. مهم‌ترین اتفاق این است شرایطی فراهم کنیم تا مردم از خواندن لذت ببرند و کتاب خواندن را کاری شاق، توانفرسا و به عنوان رفتاری در سطح فرهیختگی ندانند. همه مردم در هر سطحی از سواد باید بتوانند کتاب‌های مورد علاقه خود را بخوانند و از آن استفاده کنند.
نویسنده «دروازه مردگان» درباره حذف کتاب از سبد خرید خانواده‌ها که گاه به خاطر قیمت بالای کتاب است، بیان کرد: من این‌طور فکر نمی‌کنم. معتقدم فرهنگ مردم ما به‌گونه‌ای است که یا کتاب را هدیه می‌گیرند یا می‌خواهند به رایگان یا با تخفیف بالا به دست بیاورند. گاه در طرح‌های مختلف تا ۵۰درصد هم تخفیف می‌گذارند و این باعث شده مردم عادت کنند نباید برای کتاب پول خرج کرد. مثلا به راحتی برای سیگار و ساندویچ یا هر چیز دیگری پول می‌دهند، اما به کتاب که می‌رسد از گرانی کتاب حرف می‌زنند. شاید کتاب به این دلیل گران به نظر می‌آید که جزو نیازهای مردم نیست و اولویت چندم مردم تعریف می‌شود و مردم می‌توانند آن را نادیده بگیرند و تا حد امکان می‌خواهند کتاب را مجانی تهیه کنند. به نظرم اگر مردم از مطالعه لذت ببرند، به کتاب وابسته می‌شوند و هزینه‌ای بابتش پرداخت می‌کنند، همان‌طور که برای سایر نیازهای خود هزینه می‌کنند.
حمیدرضا شاه آبادی ، نویسنده و پژوهشگر، روز سوم خرداد سال۱۳۴۶ در تهران به دنیا آمد. در جوانی به هنر داستان‌نویسی علاقه‌مند شد و بدون بهره‌گیری از هر نوع استاد یا آموزش، دست به نوشتن چند داستان زد. همزمان تجربه‌هایی را هم در حوزه‌های سینما و تئاتر از سر گذراند. تجربه‌هایی که حاصل آنها ساخت چند فیلم کوتاه و نوشتن چند نمایشنامه و کارگردانی و بازیگری در چند نمایشنامه دیگر بود. تحصیل در رشته تاریخ که از سال۱۳۶۷ آغاز شد او را به علم تاریخ و همین طور وقایع تاریخی علاقه مند کرد. پس از مدتی رابطه نزدیکی بین تاریخ و ادبیات داستانی برقرار کرد و بر فعالیت در دو حوزه داستان نویسی و پژوهش تاریخی متمرکز شد. او در بیشتر داستان‌هایش نگاهی تاریخی دارد؛ حتی اگر همه وقایع داستان در دوره معاصر بگذرند. در پژوهش‌های تاریخی نیز ضمن رعایت مستندات به حوادث و شخصیت‌ها همچون حوادث و شخصیت‌های داستانی نگاه و روایتی نزدیک به داستان از یافته‌هایش ارائه می‌کند.