شاید برای مردمی كه همواره عادت به مقایسه خود با جوامع غربی دارند، خواندن خاطراتی از وقوع اشتباهاتی مشابه در این جوامع كه در چشم آنها اآرمانشهرب هستند، خالی از لطف نباشد. ماركوسمین یكی از خاطرات را این‌گونه نقل می‌كند: اشاید اگر آن 50 درصد تخفیف را نداشتیم، بالا رفتن از برج سیدنی را در برنامه قرار نمی‌دادیم. قیمت هر بلیت با تخفیف ده دلار می‌شود. دو بلیت جدید و عینكی كاغذی كه مخصوص دیدن فیلم سه‌بعدی است را تحویل می‌گیریم. قبل از رفتن به نوك، نوبت سینمای سه‌بعدی است. فیلم كه شروع می‌شود در هر صحنه منتظر جسمی هستیم كه از صفحه نمایش بیرون بزند و به ما نزدیك شود. ولی تا پایان فیلم خبری از بیرون زدن و نزدیك شدن نیست. مسؤول سالن می‌گوید: امتاسفانه امروز به دلیل مشكلات فنی امكان پخش فیلم به صورت سه‌بعدی نبوده و عذرخواهی می‌كنیم.ب مطمئنم اگر این اتفاق در تهران رخ می‌داد، همگی كلی غر می‌زدند اای بابا عجب مملكتی است! اصلا آقا، خانم اینجا جای زندگی نیست، باید رفت از این مملكت!ب به هر حال اینجا كسی غر نزد، شاید هم زده و ما نشنیدیم.ب