printlogo


داستان ادامه‌دار کوت عبدا...

 
 به قول فرهنگنامه‌ها، ریشه واژه «کوت» هندی است. البته بعضی منابع ریشه آن را به زبان پهلوی نسبت می‌دهند. هر چه باشد پس از ظهور تمدن اسلامی این واژه هم مثل دیگر واژه‌هایی که از زبان‌های دیگر وارد زبان عربی شدند، به گستره زبان عربی اضافه شد و در چارچوب‌های واژه‌سازی عربی قرار گرفت.
معنای آن در زبان‌های باستانی به معنی دژ و قلعه و حصار بوده اما بعدها در زبان‌های جدید معنی شهر و دیار هم به خود گرفت. به همین دلیل در کشورهای عربی و دیگر کشورهای قلمرو فرهنگ اسلامی شهرهای زیادی داریم که یا اسم‌شان کوت است یا تلفیقی از این کلمه. مثل شهر کوت در عراق یا کویت در کشور کویت یا اصلا در همین کشور خودمان، محله کوت عبدا... در اهواز.  البته تفاوت‌هایی هم در اسامی این شهرها هست که چارچوب‌های زبانی آن را ساخته‌اند؛ مثلا کوت عبدا... که برای وجه تسمیه آن نقل‌های متفاوتی وجود دارد، در کلمه به معنی شهر عبدا... است و الکویت که در آن از قالب تصغیر کلمه استفاده شده در کلمه به معنای شهر کوچک است. یعنی دقیق‌تر اگر بخواهیم نگاه کنیم، کسی که کویت را نامگذاری کرده بر این باور بوده که شهری که دارد نامگذاریش می‌کند،‌ بسیار کوچک‌تر از کوت است. حالا اگر کسی بخواهد دقیق‌تر به لطایف زبانی پی ببرد، کافی است سری به شهر الکویت، پایتخت کشور کویت بزند و پس از آن پایش را چند قدم این‌طرف اروند بگذارد و در کرانه کارون گذری از اهواز و محله کوت‌عبدا... داشته باشد. چندی پیش که داد بی‌آبی و بهداشت نامناسب از کوت‌عبدا... بلند شد و برخی خبرنگاران آینه دردهای مردم آنجا شدند، ما هم به اندازه وسع خودمان دردهای این شهر را جار زدیم و مسوولان کشوری و استانی شنیدند و وعده و وعیدهایی از بهبود اوضاع معیشت مردم آنجا دادند. از آنجا هم که جار بیش از حد باعث دستمایه شدن موضوع برای سوءاستفاده‌گران می‌شود و تأثیر بیشتری در بهبود حال مردم ندارد، پس از وعده‌های مسوولان ساکت نشستیم و نظاره‌گر بهبود اوضاع شدیم. اما حالا با گذشت این همه مدت از رسانه‌ای شدن مشکلات محله کوت‌عبدا...، در گزارش تصویری خبرگزاری صدا و سیما که پانزدهم فروردین‌ماه 1400 منتشر شده، کماکان مشکلات این محله قابل مشاهده است. یکی از دشواری‌هایی که عکاس‌های خبری در کارشان دارند این است که وقتی قرار است مشکلات منطقه‌ای را به تصویر بکشند، باید با هزار روش دنبال موضوعات جزئی بگردند و طوری قاب ببندند که بشود گوشه‌ای از مشکل را نشان داد. اما نکته‌ای که با نگاه کردن به این عکس‌ها قابل درک است این است که بازتاب مشکلات این محله نیاز به قاب‌بندی اصولی ندارد. هر کسی می‌تواند لنز دوربینش را هر طرفی بچرخاند و بی‌هدف عکس بگیرد. بدون شک در هر کدام از این قاب‌های بی‌هدف، گوشه‌ای از مشکلات شهر به‌وضوح قابل مشاهده است.