احالا فكر كن یك اتفاقی هم بیفتد. می‌خواهی مدام بالا و پایین را به هم بدوزی كه روی خوش داستان به سمتت بچرخد.ب جوكس با این جمله آغاز می‌شود و با همین جمله به خواننده نوید داستانی پر اتفاق را می‌دهد، اما به او تلنگر می‌زند كه منتظر اتفاق خوب یا روی خوش داستان نباشد و اتفاق اصلی داستان، گم‌شدن امیر را، همان یكی دو صفحه اول رو می‌كند. راوی از همان آغاز، تكلیفش را با مخـــــــــاطب روشــــــن مـــــــــــــــــی‌كند. شخصیت‌های داستان، جوان‌های دانشجوی دهه 90 هستند.
نویسنده در جوكس به موازات جست‌وجوی راوی برای دوستش امیر و ساختن شخصیت او و اطرافیان، قصد بیان دغدغه‌ها و مشكلات جوانان بیست و چند ساله تهرانی در این سال‌ها را دارد. برای نمایش و ساخت داستان، از دو عنصر زبان و شهر تهران بهره می‌گیرد. زبان شخصیت‌های داستان مثل زندگی‌هایشان پر پیچ و تاب است و برای خوانندگانی از یك نسل (و حتی یك دهه) قبل در اولین خوانش سخت به نظر می‌رسد.
با پیش‌رفتن داستان، اتفاقات، ماجراها، دغدغه‌ها و مشكلات جوانان هم‌نسل نویسنده نیز نشان داده می‌شود. از اولین درگیری‌ها با حراست دانشگاه تا آخرین مشاجره با پدر امیر شاهد ناسازگاری و عدم‌درك متقابل و سوء‌تفاهم میان شخصیت‌های اصلی داستان و اطرافیانشان، چه هم‌نسل خودشان و چه از نسل‌های دیگر هستیم. این مشاجرات و درگیری‌ها تا زد و خورد در مهمانی و احتمال مرگ پسری كه در مهمانی با راوی درگیر شده است، پیش رفته و هر یك زوایای جدیدی از شخصیت راوی، سینا و امیر به خواننده نشان می‌دهند. راوی در تمام طول داستان، میان انتخاب ماندن و جست‌وجوی دوستش و شانه‌خالی‌كردن از بار مسؤولیت
در برابر او در نوسان است.
شخصیت امیر و روایت هر یك از شخصیت‌های داستان از او، یادآور داستان افیل در خانه تاریكب است. هر یك از این افراد، انگار فرد متفاوتی را می‌شناسند.
خواننده در طول داستان با شخصیت‌ها در این شناخت جدید از او و در شگفتی‌شان از كارهای عجیبی كه انجام داده و در شوك پایان داستان همراه می‌شود.
نكته جالب توجه دیگر، استفاده از عناصر شهری تهران برای فضاسازی و حتی شخصیت قائل‌شدن برای این عناصر شهری است. تا جایی كه از زبان راوی می‌خوانیم: امدرس هم با همه زیبايیش گاهی مثل من یك اتوبان غمگین می‌شود.ب
هر منطقه‌ای از شهر كه اتفاقات داستان در آن پیش می‌رود، متناسب با شناخت و باور عمومی از آن منطقه و اهالی آن در وقایع داستان درگیر می‌شود.
ادامه در صفحه 11