printlogo


این داستان روی خوش ندارد

ادامه از صفحه 9
 از این منظر می‌توان جوكس را یك رمان شهری و تهران را تا حدودی یكی از شخصیت‌های داستان برشمرد.
داستان، ویژگی خاص دیگری نیز دارد و آن تكرار نام نویسنده برای شخصیت‌های مختلف داستان است: محمد كه راوی داستان است، ممد و ممل كه هر یك مدت كوتاهی در جست‌وجوی محمد و سینا برای امیر با آنها همراه می‌شوند. آیا نویسنده با این انتخاب اسامی قصد نشان‌دادن تشابهات و یگانگی در میان شخصیت‌های مختلف داستان و در واقع جوانان هم‌نسل خود را داشته است یا با میل به جاودانگی در هر شخصیت نشانه‌ای از خویش به امانت گذاشته؟