‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬شهادت‭ ‬پسر‭ ‬ارشد،‭ ‬پدر‭ ‬هم‭ ‬در‭ ‬كنار‭ ‬آنها‭ ‬به‭ ‬جبهه‭ ‬می‏رود‭. ‬داود‭ ‬اما‭ ‬تنها‭ ‬پسر‭ ‬خانواده‭ ‬نبود‭ ‬كه‭ ‬داوطلب‭ ‬جنگ‭ ‬در‭ ‬جبهه‎های‭ ‬حق‭ ‬علیه‭ ‬باطل‭ ‬بود‭. ‬پسر‭ ‬دوم‭ ‬خانواده،‭ ‬رسول‭ ‬هم‭ ‬درست‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬شهادت‭ ‬برادر‭ ‬در‭ ‬سال‭ ‬63،‭ ‬به‭ ‬جبهه‭ ‬اعزام‭ ‬می‎شود‭. ‬مادر‭ ‬سه‭ ‬شهید‭ ‬می‏گوید‭:‬‌‭ ‬ارسول‭ ‬سال‭ ‬65،‭ ‬در‭ ‬عملیات‭ ‬كربلای‭ ‬پنج‭ ‬مجروح‭ ‬شد‭. ‬هنوز‭ ‬خوب‭ ‬نشده‭ ‬بود‭ ‬كه‭ ‬دوباره‭ ‬به‭ ‬جبهه‭ ‬برگشت‭ ‬تا‭ ‬زمانی‭ ‬كه‭ ‬به‭ ‬شهادت‭ ‬رسید‭.‬ب‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬رسول،‭ ‬علیرضا‭ ‬هم‭ ‬به‭ ‬برادرش‭ ‬می‏پیوندد‭. ‬منهی‭ ‬از‭ ‬علیرضا‭ ‬كه‭ ‬می‏گوید،‭ ‬صورتش‭ ‬باز‭ ‬می‎شود‭. ‬انگار‭ ‬كه‭ ‬چند‭ ‬سال‭ ‬جوان‭ ‬شده‭ ‬باشد،‭ ‬با‭ ‬شوق‭ ‬از‭ ‬علیرضا‭ ‬می‎گوید‭: ‬اعلیرضا‭ ‬14‭ ‬سالش‭ ‬بود‭ ‬كه‭ ‬به‭ ‬جبهه‭ ‬رفت‭. ‬درسش‭ ‬خیلی‭ ‬خوب‭ ‬و‭ ‬جزو‭ ‬دانش‏آموزان‭ ‬ممتاز‭ ‬مدرسه‏اش‭ ‬بود‭.‬ب‭ ‬پیرزن‭ ‬می‎خندد‭. ‬نگاه‭ ‬می‏كند‭ ‬به‭ ‬عكس‭ ‬پسرانش‭. ‬نگاه‭ ‬خندانش‭ ‬روی‭ ‬صورت‭ ‬پسرانش‭ ‬می‏ماند‭. ‬عمیق‎تر‭ ‬لبخند‭ ‬می‏زند‭. ‬چشمانش‭ ‬ریز‭ ‬می‏‌شود‭ ‬و‭ ‬زیر‭ ‬چشمانش‭ ‬چین‭ ‬می‏افتد‭: ‬ا5‭/‬5‭/‬67،‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬امضای‭ ‬قطعنامه‭ ‬598،‭ ‬رسول‭ ‬و‭ ‬علیرضا‭ ‬با‭ ‬هم‭ ‬به‭ ‬شهادت‭ ‬رسیدند‭. ‬دامادم‭ ‬هم‭ ‬با‭ ‬آن‏ها‭ ‬بود‭. ‬او‭ ‬هم‭ ‬مجروح‭ ‬شد‭.‬ب‭ ‬خبر‭ ‬شهادت‭ ‬پسرها‭ ‬را‭ ‬به‭ ‬مادر‭ ‬می‏دهند،‭ ‬ولی‭ ‬پیكر‭ ‬شهیدان‭ ‬دست‭ ‬دشمن‭ ‬می‎ماند‭. ‬40‭ ‬روز‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬شهادت‭ ‬بچه‎ها،‭ ‬مبادله‭ ‬پیكرها‭ ‬انجام‭ ‬می‎شود‭. ‬در‭ ‬مقابل‭ ‬35‌پیكر‭ ‬عراقی،‭ ‬35شهید‭ ‬از‭ ‬كشور‭ ‬عراق‭ ‬تحویل‭ ‬گرفته‭ ‬می‎‏شود‭. ‬رسول‭ ‬و‭ ‬علیرضا‭ ‬به‭ ‬آغوش‭ ‬مادر‭ ‬برمی‏گردند‭.‬