اگر از شیفتگان سینما به‌ویژه فیلم‌های كلاسیك تاریخ سینما هستید، حتما اسم فیلم «كازابلانكا» را شنیده‌اید؛ فیلمی كه بخشی از قصه عاشقانه آن در شهر كازابلانكا به وقوع می‌پیوندد. هر چند در دنیای واقعی همه آن فیلم در یك استودیو در آمریكا ضبط شد، ولی انتخاب نام كازابلانكا برای این اثر باعث شد بسیاری از مخاطبان حداقل به واسطه این فیلم هم كه شده با سرزمین مراكش و شهر معروف دارالبیضا یا همان كازابلانكا در این كشور آشنا شوند؛ سرزمینی كه بهار سال گذشته مقصد سفر منصور ضابطیان، نویسنده و جهانگرد سرشناس ایرانی هم شده است تا او خاطراتش را از این سفر پرماجرا در قالب كتاب «چای نعنا» منتشر كند. 
ضابطیان كه در این سفر به چند شهر مهم و پرجمعیت مراكش رفته است، در چای نعنا علاوه بر شرح كیفیت زندگی مردم مراكش، به توصیف برخی آداب و رسوم جالب ساكنان این سرزمین مسلمان پرداخته است؛ كشوری كه نزدیك‌ترین منطقه قاره آفریقا به اروپاست و نوشیدنی رایج و معروف آن چای نعناست و ضابطیان هم اسم اثرش را از این نوشیدنی رایج مراكشی‌ها وام گرفته است. 
جالب این‌كه راوی این كتاب به عنوان یك جهانگرد حرفه‌ای، در خلال شرح ماجراهای سفر خود، پیشنهادات و راهكارهای خوب و مهمی را در ارتباط با چگونگی راحت‌تر سفر كردن به یك كشور دیگر به شكل غیرمستقیم در اختیار مخاطبانش قرار می‌دهد؛ راهكارهایی در ارتباط با چگونگی رزرو هتل، پیدا كردن دوستانی در سرزمین مقصد، خرید بلیت هواپیما و... كه شما را در استفاده بهینه از فرصت سفر به یك سرزمین جدید یاری می‌كند. این ویژگی مثبت را البته باید در كنار توصیفات دقیق و خواندنی راوی كتاب از برخی تفاوت‌های فرهنگی میان ایران و مراكش كه با قلمی روان و بیانی طنزگونه مطرح می‌شود، قرار دهید تا ارزش این سفرنامه را بیشتر درك كنید.