كتابی كه عاشقانه دوستش دارم و چند بار آن را خوانده‌‌ام ـ كاری كه كمتر اتفاق می‌افتد ـ، «خانه ادریسی‌ها» است.

  توضیحات تکمیلی
خانه ادریسی‌ها، مشهورترین رمان غزاله علیزاده است كه سال ۱۳۷۰ در دو جلد به چاپ رسید. علیزاده در داستان‌های كوتاه و بلندش معمار الگوهای درونی و بیرونی فضایی است كه نهایت، نگاه به ناكجا دارد و آنچه از درون ذهن و خیال، نگاهش، به دور و بر خویش و جهان ماوراء است، آنچه بیرون از متن«من» و «ما» و جامعه انسانی نیست. غزاله علیزاده، نقاش چیره‌دست و روایتگری موشكاف در نگارش داستان‌هایي از این دست است. او عینكی بر چشم ما می‌گذارد تا بتوانیم از پس آن ورای شخصیت‌ها را ببینیم و ما را با فضاسازی‌هایش جادو می‌كند.