یكی از مواردی كه باعث می‌شود برخی افراد از گزارش خشونت، كودك آزاری، سالمند آزاری، معلول آزاری، همسر آزاری و خودكشی طفره بروند، این است كه فكر می‌كنند شاید اطلاعات آنها لو برود و همین ترس كه البته منطقی هم هست، گاهی اوقات باعث می‌شود خیلی از آزارها و خشونت‌ها سر به مهر باقی بماند.
هدی فرح‌پور به عنوان كسی كه سال‌ها در اورژانس اجتماعی فعال است، در این خصوص می‌گوید: زمانی كه فردی برای گزارش یك حادثه با اورژانس اجتماعی تماس می‌گیرد، معمولا كارشناس از او اطلاعات هویت و تماس می‌گیرد. همین مسأله گاهی فرد را از ادامه گزارش منصرف می‌كند. شهروندان بهتر است بدانند اطلاعاتی كه از فرد پشت خط گرفته می‌شود صرفا به این دلیل است كه اگر كارشناسان در روند رسیدگی به پرونده احتیاج به كمك بیشتری داشته باشند، بتوانند از آن استفاده كنند.
این اطلاعات به هیچ عنوان در اختیار كسی قرار نمی‌گیرد، حتی اگر فرد برای دریافت این اطلاعات به مراجع قضایی شكایت كند. این یك وظیفه انسانی است؛ چون این خط به كسانی خدمات می‌دهد كه خودشان به دلیل كودك بودن، به‌دلیل ناتوان و ضعیف بودن در مقابل ظلم، عاجز هستند. البته به‌تازگی در‌خصوص كودك‌آزاری قانونی تصویب شده كه افراد را ملزم به گزارش دادن هر نوع از كودك‌آزاری می‌كند. یعنی از حالت یك وظیفه انسانی بیرون آمده و وظیفه قانونی هر فرد است.