واكنش كارگردان فیلم «انحصار ورثه»
محمدعلی شعبانی، كارگردان فیلم «انحصار‌ورثه» به انتشار بدون اجازه این فیلم در فضای مجازی اعتراض كرد.
آن‌طور كه ایلنا گزارش داده، در بخشی از یادداشت محمد علی شعبانی كارگردان فیلم انحصار ورثه كه برای ایلنا ارسال شده آمده است: من و فیلمم دو سال انتظار كشیدیم تا در جایی بهتر از آپارات و یوتیوب خدمت مردم عزیزم مشرف می‌شدیم، اما زندگی در نیمه‌های عمر به من آموخت زورم به همه نمی‌رسد، به‌خصوص جریان واپس‌گرایی كه همه عالم را سیاه و سفید می‌بیند!
ظاهرا هضم انحصار ورثه برای این بعضی‌ها ثقیل بوده و هست. پذیرفت صیرورت و دگرگونی، پذیرش این‌كه منتقد همیشه دشمن نیست برای واپس‌گرایان سخت است و من امیدی بیهوده داشتم.
وقتی با یك بی‌اخلاقی از طرف آدمی كه نمی‌شناسمش فیلم به دست مردم رسید زیر لب زمزمه كردم: «رشته امّیدِ بی‌حاصل گسستن/ بهتر از بیهوده دل بستن». باری چه دردسرتان بدهم انصافا از انتشار فیلم هم غمگینم و هم نیستم، قسمت این بود. نشر فیلم ذهنم را از اكرانش خالی كرد و پذیرشم را بالاتر برد.
امیدوارم روزی فرا برسد كه بتوانم بدون نگرانی فیلم بسازم و ظرفیت نقد در كشورم آن همه بالا رود كه فیلمسازان بعدی رنج نسل ما را نكشند. حالا دیگر فرصتی برای گلایه نیست، باید كار كرد با همه سنگ‌اندازی‌ها، با همه تنگ‌نظری‌ها و با همه خودی غیر خودی كردن‌ها.
فیلم را ببینید (در قاب بزرگ و با صدای خوب) من (لااقل) گلایه‌ای ندارم و خوب مثل همیشه با انگیزه و امید مشغول تلاش خواهم بود، این دست‌اندازها اگر قرار بود ما را از مسیر و هدف‌مان منحرف كند سال‌ها پیش این اتفاق می‌افتاد.
آن‌طور كه ایلنا گزارش داده، در بخشی از یادداشت محمد علی شعبانی كارگردان فیلم انحصار ورثه كه برای ایلنا ارسال شده آمده است: من و فیلمم دو سال انتظار كشیدیم تا در جایی بهتر از آپارات و یوتیوب خدمت مردم عزیزم مشرف می‌شدیم، اما زندگی در نیمه‌های عمر به من آموخت زورم به همه نمی‌رسد، به‌خصوص جریان واپس‌گرایی كه همه عالم را سیاه و سفید می‌بیند!
ظاهرا هضم انحصار ورثه برای این بعضی‌ها ثقیل بوده و هست. پذیرفت صیرورت و دگرگونی، پذیرش این‌كه منتقد همیشه دشمن نیست برای واپس‌گرایان سخت است و من امیدی بیهوده داشتم.
وقتی با یك بی‌اخلاقی از طرف آدمی كه نمی‌شناسمش فیلم به دست مردم رسید زیر لب زمزمه كردم: «رشته امّیدِ بی‌حاصل گسستن/ بهتر از بیهوده دل بستن». باری چه دردسرتان بدهم انصافا از انتشار فیلم هم غمگینم و هم نیستم، قسمت این بود. نشر فیلم ذهنم را از اكرانش خالی كرد و پذیرشم را بالاتر برد.
امیدوارم روزی فرا برسد كه بتوانم بدون نگرانی فیلم بسازم و ظرفیت نقد در كشورم آن همه بالا رود كه فیلمسازان بعدی رنج نسل ما را نكشند. حالا دیگر فرصتی برای گلایه نیست، باید كار كرد با همه سنگ‌اندازی‌ها، با همه تنگ‌نظری‌ها و با همه خودی غیر خودی كردن‌ها.
فیلم را ببینید (در قاب بزرگ و با صدای خوب) من (لااقل) گلایه‌ای ندارم و خوب مثل همیشه با انگیزه و امید مشغول تلاش خواهم بود، این دست‌اندازها اگر قرار بود ما را از مسیر و هدف‌مان منحرف كند سال‌ها پیش این اتفاق می‌افتاد.
ضمیمه ویژه نامه
تیتر خبرها
