مرجانه گلچین، بازیگر سریال نوروزی «مرّ قانون» از حال و هوای این روزهایش می‌گوید
با همه مردم قوم و خویشم
ادامه از صفحه 5
خانم گلچین، از نقشی كه ایفایش را در این مجموعه تلویزیونی به‌‌عهده دارید، بگویید. این شخصیت چه ویژگی‌هایی دارد؟
نقشی كه ایفا می‌كنم، مادر یك خانواده است كه در عین حال پرستاری از یك خانم سالمند را (كه نقشش را در مجموعه ناهید مسلمی ایفا می‌كند) بر عهده دارد. شخصیت او شامل تمام دغدغه‌هایی است كه هر مادری برای جوانانش دارد و شخصیت خاص و پیچیده‌ای نیست. در هر صورت موضوع ما خانواده است و اتفاقاتی كه پیرامون یك خانواده رخ می‌دهد را به نمایش می‌گذاریم.
شما در این سال‌ها در مجموعه‌های مختلفی بازی كرده‌اید كه اتفاقا بخش عمده‌ای از آنها هم مجموعه‌های نوروزی بودند. تفاوتی كه در این نقش و مجموعه دیدید و نظرتان را برای حضور در آن جلب كرد، چه بود؟
قصه‌اش. قصه در هر اثری در اولویت اول قرار دارد و چون مجموعه‌ای است كه به مشكلات مردم می‌پردازد، فضایش را پسندیدم. این مجموعه به داستان بازنشستگی مسؤولان كشور می‌پردازد و ماجرایی است كه من حداقل در فضای اطراف خودم نمونه‌هایی از آن را دیده بودم و درگیرش بودم.
این‌طور كه به نظر می‌رسد مر قانون، مجموعه‌ای است كه گرچه برای پخش در فضای نوروز تدارك دیده می‌شود، اما داستان متفاوتی دارد و شوخی‌های سیاسی هم بخشی از قصه‌اش را تشكیل می‌دهند. فكر می‌كنید این اثر چقدر خواهد توانست در جلب نظر مخاطبان موفق باشد؟
كار در فضای مجموعه‌های مناسبتی چون نوروز و رمضان همیشه برایم جذاب است؛ زیرا پربیننده‌ترین زمان پخش را داردو در چنین شرایطی مجموعه وقتی جالب‌تر می‌شود كه حرف یا پیام جدیدی هم برای گفتن داشته باشد یا حتی شمایل قصه‌اش جدید باشد.
مر قانون نسبت به اوضاع و احوالی كه شاید بسیاری از خانواده‌ها با آن مواجه باشند، نقد اجتماعی دارد و گرچه درخصوص خط قصه خیلی نمی‌توانم توضیح بدهم، اما حساسیت‌هایی در متن آن وجود دارد كه مطمئنا حرف‌های زیادی در آن نهفته است. مسائلی چون جوانان، خانواده و به‌ویژه كار و بازنشستگی و مسائل و مشكلاتی كه می‌تواند در پی داشته باشد.
پس بحث روز جامعه است...
بله، بحثی كه امسال خیلی در خصوصش صحبت شد. خوشحالم، چون بخش اصلی جذابیت یك كار بر دوش فیلمنامه است. البته متن این اثر در حین كار نوشته و تكمیل می‌شود و این اتفاقی است كه این سال‌ها در مجموعه‌های مختلفی رخ می‌دهد. من این اتفاق را دوست ندارم، چون اجازه نمی‌دهد از قبل خودمان را آماده و درگیرش كنیم. با این حال هم نویسنده‌ها و هم تیم تولید مر قانون نهایت سعی‌شان را می‌كنند كه به موضوع كلی مجموعه وفادار باشند. امیدمان این است كه این اتفاق در ادامه هم امتداد داشته باشد.
به نظرتان چقدر دیده خواهد شد؟
دیده شدن هر اثری به كیفیت آن بستگی دارد. من پیش از این هم تجربه‌هایی با آقای مهام، تهیه‌كننده این مجموعه داشتم و همه تجربه‌هایی بودند كه مورد استقبال واقع شدند. حتی می‌بینیم كه شبكه آی‌فیلم هنوز دارد این آثار را به طور مرتب پخش می‌كند. دغدغه ما این است كه در مر قانون هم این اتفاق بیفتد و تا این‌جای كار خدا را شكر می‌كنم كه حال خودمان خوب است. طبیعتا وقتی حالت خوب باشد و پشت صحنه خوبی داشته باشی، این حال به مخاطبان هم منتقل می‌شود.
موضوعات اجتماعی برای خودتان چقدر دغدغه است؟ به عنوان یك هنرمند فكر می‌كنید چرا مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی ما عموما از موضوعات و دغدغه‌های جامعه دور مانده‌اند و اشاره‌ای به مشكلات ندارند؟
جواب این سؤال را من نباید بدهم. این سؤال همیشه گوشه ذهن خودم هم هست و به نظرم اگر در زمان‌هایی مردم فاصله می‌گیرند، شاید دلیلش این باشد كه موضوعات اجتماعی را به آن شكلی كه اتفاق می‌افتد، در مجموعه‌ها نمی‌بینیم. هرچقدر خودمان را به اتفاقات روز جامعه نزدیك‌تر كنیم، طبیعتا نتیجه مطلوب‌تری هم می‌گیریم و در مر قانون سعی كردیم این اتفاق بیفتد.
شما در این سال‌ها به یكی از چهره‌هایی تبدیل شده‌اید كه به شدت مورد قبول مخاطبان تلویزیون هستید و عده زیادی وقتی تصویر شما را در تیزر مجموعه‌ای می‌بینند، به تماشای آن اثر ترغیب می‌شوند. این محبوبیت و مقبول واقع شدن برای خودتان چه حسی دارد؟
شما لطف دارید. طبیعتا یك هنرمند باید جایی باشد كه می‌داند مردم دوستش دارند. ممكن است خود من به شخصه الان برخلاف چند سال اخیر دیگر خیلی در فضای كارهای كمدی نباشم و كارهای جدی را بیشتر ترجیح بدهم، اما باز باید جایی بایستم كه مردم دوستم دارند و از این كه شریك لحظات شاد مردم هستم، بی‌شك حس خیلی خوبی دارم. همیشه از نظرات مردم استقبال می‌كنم.
همان‌طور كه خودتان اشاره كردید، در سال‌های اخیر به سمت تجربه فضاهای جدی‌تر هم رفتید كه جدی‌ترین نمونه آن، مجموعه «نفس گرم» به كارگردانی محمدمهدی عسگرپور بود. دلیلی كه باعث شده در شرایط كنونی نقش‌های جدی‌تر را ترجیح دهید چیست؟
قبل از هر چیز به حس خود آدم بازمی‌گردد. سال‌ها پیش وقتی به سمت فضای كمدی آمدم، خودم آن فضا را بیشتر ترجیح می‌دادم. هر انسانی بنا به شرایطی چون نوع زندگی و دیگر اتفاقاتی كه در زندگی هر كسی می‌افتد، دوره‌های مختلفی را تجربه می‌كند. الان من در دوره‌ای هستم كه نقش‌های جدی را ترجیح می‌دهم.
مثلا چه‌جور نقش‌هایی؟ توضیح می‌دهید؟
نقش‌های متفاوت. اساس انتخابم متفاوت بودن است و برای مثال اگر نفس گرم خروجی خوبی داشته، دلم نمی‌خواهد دوباره در همان فضا قرار بگیرم و در آن نوع نقش تكرار شوم. نقشی كه یك بازیگر بازی می‌كند باید نقشی باشد كه وقتی برمی‌گردد و به كارنامه‌اش نگاه می‌كند، همچنان برایش لذتبخش باشد. ضمن این‌كه غافلگیر كردن مخاطب هم برایم مهم است و دوست دارم مخاطبانم من را به شكل دیگری تجربه كنند.
انجام این گفت‌وگو با روز تولدتان هم مصادف شد و بیراه نیست اگر چند سؤالی هم به این بهانه از شما بپرسیم. الان كه به گذشته نگاه می‌كنید، هنوز از انتخاب مسیرتان و آمدن به سمت بازیگری رضایت دارید؟
بله؛ از بازیگر شدن نه تنها پشیمان نیستم، بلكه همچنان دوستش دارم و اگر چند بار دیگر متولد شوم هم اگرچه در دانشگاه كارگردانی سینما خوانده‌ام، باز بازیگری را انتخاب می‌كنم.
احساس می‌كنم در بازیگری لحظاتی را جلوی دوربین خلق می‌كنی و امكان تجربه كردن حس‌های عجیب و ویژه‌ای به تو داده می‌شود كه شاید به زبان قابل گفتن نباشد. از این‌كه هربار شخصیت جدیدی به وجود بیاورم، چند ماهی زندگی كنم و بعد بمیرد و كنارش بگذارم و از این‌كه می‌توانم با مردم ارتباط برقرار كنم و مردم نمونه‌هایی از شخصیت‌هایی كه ایفا می‌كنم را در خاله‌ها و عمه‌ها و دیگر اطرافیان‌شان مثال می‌زنند، حس خیلی خوبی می‌گیرم.
انگار بدون این‌كه بخواهم، با تمام مردم قوم و خویش بوده‌ام و از این بابت خیلی خوشحالم. من هیچ‌گاه از گذشته‌ام پشیمان نیستم و معتقدم هر چیزی كه برایم اتفاق افتاده، قسمت من بوده است. مهم‌ترین بخش حضور هر كسی در حرفه‌اش این است كه مثمر ثمر باشد و من طی 50 سال زندگی و 40سال تجربه كاری همراه با مردم زندگی كرده‌ام و این تجربه شیرینی برایم بوده است.
پس پشیمان نیستید؟
طبیعتا هر مسیری فراز و نشیب دارد و هر بازیگری برخی نقش‌ها را بیشتر می‌پسندد و بعضی‌ها را كمتر. با این حال همه این نقش‌ها تجربه‌هایی بوده‌اند كه در كنار یكدیگر امروز من را تشكیل دادند.
به لحاظ كاری حسرتی هم دارید؟
بله؛ هنوز نقش‌های زیادی هستند كه ایفایشان نكرده‌ام و نقش‌هایی هم بودند كه می‌توانستند قسمت من باشند، اما به هر دلیلی نتوانستم و نشد آنها را بازی كنم. این از حسرت‌های من است.
آرزویی كه در روز تولدتان دارید چیست؟
آرزوی اصلی من در وهله اول برای عموم مردم است و در شب تولدم، وقتی داشتم شمع‌های روی كیكم را فوت می‌كردم، برای مردم دعا كردم. فكر می‌كنم همه ارتباطات به صورت زنجیروار به هم متصل هستند و وقتی حال مردم خوب باشد، حال تو هم خوب می‌شود. امیدوارم حال همه‌مان در كنار هم خوب باشد. این دعای من برای یك سال آینده است.
خانم گلچین، از نقشی كه ایفایش را در این مجموعه تلویزیونی به‌‌عهده دارید، بگویید. این شخصیت چه ویژگی‌هایی دارد؟
نقشی كه ایفا می‌كنم، مادر یك خانواده است كه در عین حال پرستاری از یك خانم سالمند را (كه نقشش را در مجموعه ناهید مسلمی ایفا می‌كند) بر عهده دارد. شخصیت او شامل تمام دغدغه‌هایی است كه هر مادری برای جوانانش دارد و شخصیت خاص و پیچیده‌ای نیست. در هر صورت موضوع ما خانواده است و اتفاقاتی كه پیرامون یك خانواده رخ می‌دهد را به نمایش می‌گذاریم.
شما در این سال‌ها در مجموعه‌های مختلفی بازی كرده‌اید كه اتفاقا بخش عمده‌ای از آنها هم مجموعه‌های نوروزی بودند. تفاوتی كه در این نقش و مجموعه دیدید و نظرتان را برای حضور در آن جلب كرد، چه بود؟
قصه‌اش. قصه در هر اثری در اولویت اول قرار دارد و چون مجموعه‌ای است كه به مشكلات مردم می‌پردازد، فضایش را پسندیدم. این مجموعه به داستان بازنشستگی مسؤولان كشور می‌پردازد و ماجرایی است كه من حداقل در فضای اطراف خودم نمونه‌هایی از آن را دیده بودم و درگیرش بودم.
این‌طور كه به نظر می‌رسد مر قانون، مجموعه‌ای است كه گرچه برای پخش در فضای نوروز تدارك دیده می‌شود، اما داستان متفاوتی دارد و شوخی‌های سیاسی هم بخشی از قصه‌اش را تشكیل می‌دهند. فكر می‌كنید این اثر چقدر خواهد توانست در جلب نظر مخاطبان موفق باشد؟
كار در فضای مجموعه‌های مناسبتی چون نوروز و رمضان همیشه برایم جذاب است؛ زیرا پربیننده‌ترین زمان پخش را داردو در چنین شرایطی مجموعه وقتی جالب‌تر می‌شود كه حرف یا پیام جدیدی هم برای گفتن داشته باشد یا حتی شمایل قصه‌اش جدید باشد.
مر قانون نسبت به اوضاع و احوالی كه شاید بسیاری از خانواده‌ها با آن مواجه باشند، نقد اجتماعی دارد و گرچه درخصوص خط قصه خیلی نمی‌توانم توضیح بدهم، اما حساسیت‌هایی در متن آن وجود دارد كه مطمئنا حرف‌های زیادی در آن نهفته است. مسائلی چون جوانان، خانواده و به‌ویژه كار و بازنشستگی و مسائل و مشكلاتی كه می‌تواند در پی داشته باشد.
پس بحث روز جامعه است...
بله، بحثی كه امسال خیلی در خصوصش صحبت شد. خوشحالم، چون بخش اصلی جذابیت یك كار بر دوش فیلمنامه است. البته متن این اثر در حین كار نوشته و تكمیل می‌شود و این اتفاقی است كه این سال‌ها در مجموعه‌های مختلفی رخ می‌دهد. من این اتفاق را دوست ندارم، چون اجازه نمی‌دهد از قبل خودمان را آماده و درگیرش كنیم. با این حال هم نویسنده‌ها و هم تیم تولید مر قانون نهایت سعی‌شان را می‌كنند كه به موضوع كلی مجموعه وفادار باشند. امیدمان این است كه این اتفاق در ادامه هم امتداد داشته باشد.
به نظرتان چقدر دیده خواهد شد؟
دیده شدن هر اثری به كیفیت آن بستگی دارد. من پیش از این هم تجربه‌هایی با آقای مهام، تهیه‌كننده این مجموعه داشتم و همه تجربه‌هایی بودند كه مورد استقبال واقع شدند. حتی می‌بینیم كه شبكه آی‌فیلم هنوز دارد این آثار را به طور مرتب پخش می‌كند. دغدغه ما این است كه در مر قانون هم این اتفاق بیفتد و تا این‌جای كار خدا را شكر می‌كنم كه حال خودمان خوب است. طبیعتا وقتی حالت خوب باشد و پشت صحنه خوبی داشته باشی، این حال به مخاطبان هم منتقل می‌شود.
موضوعات اجتماعی برای خودتان چقدر دغدغه است؟ به عنوان یك هنرمند فكر می‌كنید چرا مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی ما عموما از موضوعات و دغدغه‌های جامعه دور مانده‌اند و اشاره‌ای به مشكلات ندارند؟
جواب این سؤال را من نباید بدهم. این سؤال همیشه گوشه ذهن خودم هم هست و به نظرم اگر در زمان‌هایی مردم فاصله می‌گیرند، شاید دلیلش این باشد كه موضوعات اجتماعی را به آن شكلی كه اتفاق می‌افتد، در مجموعه‌ها نمی‌بینیم. هرچقدر خودمان را به اتفاقات روز جامعه نزدیك‌تر كنیم، طبیعتا نتیجه مطلوب‌تری هم می‌گیریم و در مر قانون سعی كردیم این اتفاق بیفتد.
شما در این سال‌ها به یكی از چهره‌هایی تبدیل شده‌اید كه به شدت مورد قبول مخاطبان تلویزیون هستید و عده زیادی وقتی تصویر شما را در تیزر مجموعه‌ای می‌بینند، به تماشای آن اثر ترغیب می‌شوند. این محبوبیت و مقبول واقع شدن برای خودتان چه حسی دارد؟
شما لطف دارید. طبیعتا یك هنرمند باید جایی باشد كه می‌داند مردم دوستش دارند. ممكن است خود من به شخصه الان برخلاف چند سال اخیر دیگر خیلی در فضای كارهای كمدی نباشم و كارهای جدی را بیشتر ترجیح بدهم، اما باز باید جایی بایستم كه مردم دوستم دارند و از این كه شریك لحظات شاد مردم هستم، بی‌شك حس خیلی خوبی دارم. همیشه از نظرات مردم استقبال می‌كنم.
همان‌طور كه خودتان اشاره كردید، در سال‌های اخیر به سمت تجربه فضاهای جدی‌تر هم رفتید كه جدی‌ترین نمونه آن، مجموعه «نفس گرم» به كارگردانی محمدمهدی عسگرپور بود. دلیلی كه باعث شده در شرایط كنونی نقش‌های جدی‌تر را ترجیح دهید چیست؟
قبل از هر چیز به حس خود آدم بازمی‌گردد. سال‌ها پیش وقتی به سمت فضای كمدی آمدم، خودم آن فضا را بیشتر ترجیح می‌دادم. هر انسانی بنا به شرایطی چون نوع زندگی و دیگر اتفاقاتی كه در زندگی هر كسی می‌افتد، دوره‌های مختلفی را تجربه می‌كند. الان من در دوره‌ای هستم كه نقش‌های جدی را ترجیح می‌دهم.
مثلا چه‌جور نقش‌هایی؟ توضیح می‌دهید؟
نقش‌های متفاوت. اساس انتخابم متفاوت بودن است و برای مثال اگر نفس گرم خروجی خوبی داشته، دلم نمی‌خواهد دوباره در همان فضا قرار بگیرم و در آن نوع نقش تكرار شوم. نقشی كه یك بازیگر بازی می‌كند باید نقشی باشد كه وقتی برمی‌گردد و به كارنامه‌اش نگاه می‌كند، همچنان برایش لذتبخش باشد. ضمن این‌كه غافلگیر كردن مخاطب هم برایم مهم است و دوست دارم مخاطبانم من را به شكل دیگری تجربه كنند.
انجام این گفت‌وگو با روز تولدتان هم مصادف شد و بیراه نیست اگر چند سؤالی هم به این بهانه از شما بپرسیم. الان كه به گذشته نگاه می‌كنید، هنوز از انتخاب مسیرتان و آمدن به سمت بازیگری رضایت دارید؟
بله؛ از بازیگر شدن نه تنها پشیمان نیستم، بلكه همچنان دوستش دارم و اگر چند بار دیگر متولد شوم هم اگرچه در دانشگاه كارگردانی سینما خوانده‌ام، باز بازیگری را انتخاب می‌كنم.
احساس می‌كنم در بازیگری لحظاتی را جلوی دوربین خلق می‌كنی و امكان تجربه كردن حس‌های عجیب و ویژه‌ای به تو داده می‌شود كه شاید به زبان قابل گفتن نباشد. از این‌كه هربار شخصیت جدیدی به وجود بیاورم، چند ماهی زندگی كنم و بعد بمیرد و كنارش بگذارم و از این‌كه می‌توانم با مردم ارتباط برقرار كنم و مردم نمونه‌هایی از شخصیت‌هایی كه ایفا می‌كنم را در خاله‌ها و عمه‌ها و دیگر اطرافیان‌شان مثال می‌زنند، حس خیلی خوبی می‌گیرم.
انگار بدون این‌كه بخواهم، با تمام مردم قوم و خویش بوده‌ام و از این بابت خیلی خوشحالم. من هیچ‌گاه از گذشته‌ام پشیمان نیستم و معتقدم هر چیزی كه برایم اتفاق افتاده، قسمت من بوده است. مهم‌ترین بخش حضور هر كسی در حرفه‌اش این است كه مثمر ثمر باشد و من طی 50 سال زندگی و 40سال تجربه كاری همراه با مردم زندگی كرده‌ام و این تجربه شیرینی برایم بوده است.
پس پشیمان نیستید؟
طبیعتا هر مسیری فراز و نشیب دارد و هر بازیگری برخی نقش‌ها را بیشتر می‌پسندد و بعضی‌ها را كمتر. با این حال همه این نقش‌ها تجربه‌هایی بوده‌اند كه در كنار یكدیگر امروز من را تشكیل دادند.
به لحاظ كاری حسرتی هم دارید؟
بله؛ هنوز نقش‌های زیادی هستند كه ایفایشان نكرده‌ام و نقش‌هایی هم بودند كه می‌توانستند قسمت من باشند، اما به هر دلیلی نتوانستم و نشد آنها را بازی كنم. این از حسرت‌های من است.
آرزویی كه در روز تولدتان دارید چیست؟
آرزوی اصلی من در وهله اول برای عموم مردم است و در شب تولدم، وقتی داشتم شمع‌های روی كیكم را فوت می‌كردم، برای مردم دعا كردم. فكر می‌كنم همه ارتباطات به صورت زنجیروار به هم متصل هستند و وقتی حال مردم خوب باشد، حال تو هم خوب می‌شود. امیدوارم حال همه‌مان در كنار هم خوب باشد. این دعای من برای یك سال آینده است.
