به بهانه بازپخش «مدینه»
نزولخواری در دایره گچی
مجموعه «مدینه» یکی از آثار پر بازیگر رسانهملی است که برای اولین بار رمضان93 از شبکه یک سیما پخش شد و این روزها از شبکه آیفیلم درحال بازپخش است.
این سریال به کارگردانی سیروس مقدم تولید شده و بازیگرانی چون پریوش نظریه، آتیلا پسیانی، مهرداد صدیقیان، مهدی سلطانی، رضا رویگری، سیدمهرداد ضیایی، گلاره عباسی، لیندا کیانی، مجید صالحی، شبنم مقدمی، آناهیتا افشار، مریم کاویانی، بهزاد فراهانی، مریم بوبانی، آرام جعفری، داریوش سلیمی، شیوا ابراهیمی و... در آن به ایفای نقش پرداختهاند.
مدینه (پریوش نظریه) و روحی (شبنم مقدمی) هر دو خود را مادر بهمن (مهرداد صدیقیان) میدانند. بهمن ابتدا به مدینه گرایش و تعلق بیشتری دارد اما روحیه دنیاگرایانه و سودجویانه روحی او را به خود جذب میکند. درواقع این دو مادر، دو گرایش متضاد در وجود انسان هستند. مدینه نماد اخلاق گرایی و خرد است و روحی، تجلی احساس و وسوسه. مدینه، تلاشی موفق در ترکیب ارزشهای دینی و واقعیتهای اجتماعی است. سیروس مقدم در این سریال بهخوبی توانسته بلای جامعه سوز رباخواری را به یک درام مهیج و پر تنش تبدیل کند.
محور داستان در سریال مدینه، عقوبت رو به افزون گناهان است؛ گناهی که همچون ذرهای برف به حرکت در میآید و هر قدر ادامه مییابد، بزرگتر میشود و در نهایت به بهمنی سهمگین تبدیل شده و افراد گناهکار را در خود مدفون میکند. البته در برخی آثار، تم تاوان گناه، شمایلی شعارگونه و غیر قابل باور مییابد اما در سریال مدینه چون همه ماجراها حول زندگی روزمره و فعالیتهای اقتصادی یک خانواده رخ میدهد، با وقایعی قابل باور و به دور از شعر و شعار مواجه هستیم. ایجاد مثلث عاطفی میان فرزند و دو زن که یکی مادر حقیقی و دیگری مادر معنوی اوست در این سریال تازگی داشت. البته درگیری دو زن بر سر ادعای مادر بودن برای اولین بار در نمایشنامه «دایره گچی» نوشته برتولت برشت مطرح شده بود و براساس آن فیلمها و نمایشهای مختلفی ساخته شده است. سریال مدینه هم اقتباس تازهای از دایره گچی قفقازی به حساب میآید. با این تفاوت که در اینجا مادر واقعی فرزند از ابتدا معلوم بوده و این بار موضوع کشمکش نجات فرزند است.
مهدی امیدی - کارشناس مدینه (پریوش نظریه) و روحی (شبنم مقدمی) هر دو خود را مادر بهمن (مهرداد صدیقیان) میدانند. بهمن ابتدا به مدینه گرایش و تعلق بیشتری دارد اما روحیه دنیاگرایانه و سودجویانه روحی او را به خود جذب میکند. درواقع این دو مادر، دو گرایش متضاد در وجود انسان هستند. مدینه نماد اخلاق گرایی و خرد است و روحی، تجلی احساس و وسوسه. مدینه، تلاشی موفق در ترکیب ارزشهای دینی و واقعیتهای اجتماعی است. سیروس مقدم در این سریال بهخوبی توانسته بلای جامعه سوز رباخواری را به یک درام مهیج و پر تنش تبدیل کند.
محور داستان در سریال مدینه، عقوبت رو به افزون گناهان است؛ گناهی که همچون ذرهای برف به حرکت در میآید و هر قدر ادامه مییابد، بزرگتر میشود و در نهایت به بهمنی سهمگین تبدیل شده و افراد گناهکار را در خود مدفون میکند. البته در برخی آثار، تم تاوان گناه، شمایلی شعارگونه و غیر قابل باور مییابد اما در سریال مدینه چون همه ماجراها حول زندگی روزمره و فعالیتهای اقتصادی یک خانواده رخ میدهد، با وقایعی قابل باور و به دور از شعر و شعار مواجه هستیم. ایجاد مثلث عاطفی میان فرزند و دو زن که یکی مادر حقیقی و دیگری مادر معنوی اوست در این سریال تازگی داشت. البته درگیری دو زن بر سر ادعای مادر بودن برای اولین بار در نمایشنامه «دایره گچی» نوشته برتولت برشت مطرح شده بود و براساس آن فیلمها و نمایشهای مختلفی ساخته شده است. سریال مدینه هم اقتباس تازهای از دایره گچی قفقازی به حساب میآید. با این تفاوت که در اینجا مادر واقعی فرزند از ابتدا معلوم بوده و این بار موضوع کشمکش نجات فرزند است.




