پیام‌هایی از هزار سال قبل
حسن آخوندپور، کارگردان مجموعه عشق کوفی هم درباره این سریال می‌گوید: یکی از تفاوت‌های اساسی این مجموعه با مجموعه‌های دیگر در فیلمنامه است.
قصه این سریال براساس تخیل نویسندگان است و بیشتر شخصیت‌های اصلی تخیلی است و براساس تفکر و تخیل نویسندگان نوشته شده است. درست است که در عشق کوفی قصه هزار سال پیش را روایت می‌کنیم اما مخاطب با دیدن این قصه، پیام امروزی هم دریافت می‌کند. قصه عشق، قدرت، نفرت، خیانت و... تاریخ انقضا ندارد. از زمانی که بشر به وجود آمده است، این مفاهیم هم بوده اند. اگر قصه قدرت، حکومت و عشق را در هزار سال پیش مطرح می‌کنیم، صرفا نمی‌توانیم بگوییم آدم‌های هزار سال پیش این گونه بوده اند. این سریال قطعا پیام امروزی هم دارد. مدلش تاریخی است، ولی حاوی پیام‌هایی است که به درد مخاطب امروز می‌خورد. اگر چنین باشد، ارزشمند است. ضمن این‌که در این چند سالی که کار تاریخی ساخته نشده است کار‌های مذهبی امروزی داشته ایم. این مفاهیم در مملکت ما رها نمی‌شوند؛ همیشه فیلم و سریال درباره آنها ساخته می‌شود. این‌که چقدر موفق بوده اند، بحث دیگری است؛ ولی به نظرم قشنگ آن است که شما با فرم تاریخی مضامین امروزی را روایت کنید. ما در عشق کوفی این کار را کرده ایم و امیدوارم مخاطب این پیام‌ها را بگیرد.
وی درباره تجربه خودش از ساخت یک مجموعه تاریخی بیان می‌کند: من تاکنون تجربه ساخت یک مجموعه براساس گونه تاریخی را نداشتم اما دوست داشتم در این فضا هم کار کنم و در فضای متفاوت با کارهایی که تا حالا تولید کرده بودم، تجربه کسب کنم.
آخوندپور درخصوص فیلمبرداری هم می‌افزاید: حدود ۱۸۰جلسه فیلمبرداری داشتیم، بیشتر قسمت‌ها در شهرک غزالی فیلمبرداری شد و بقیه داستان هم در شهرک سینمایی نور و آبادان بود. برای خود من این کار پروژه راحتی بود. از ابتدا هم خیلی برایم سخت نبود. یعنی طوری نبود که دودل باشم که می‌توانم آن را انجام بدهم یا نه. وقتی هم که کار را تمام کردم، همین طور بود. وقتی عوامل به کارشان مسلط باشند، فرقی نمی‌کند ژانر تاریخی باشد یا ملودرام اجتماعی؛ هرچه باشد آدم می‌رود و کارش را انجام می‌دهد. در کار‌های تاریخی بعضی حساسیت‌ها روی فرم دیالوگ گفتن‌ها وجود دارد که شاید کار فیلمبرداری را کمی طولانی‌تر کند، ولی واقعا چالش دیگری وجود ندارد. اگر منابع مالی تأمین شود و گروه همدل باشد، می‌توان کار را جمع کرد. کارگردان عشق کوفی درباره اهمیت تولید آثار تاریخی مذهبی هم می‌گوید: بیشترین اهمیت آن دو مورد است؛ اول نیاز خود مخاطب. برای مخاطب فرقی ندارد کار تاریخی ایرانی باشد یا خارجی، از اسلام بگوید یا مسیحیت؛ این‌که از تاریخ و گذشته حرف می‌زنی، برایش جذاب است. دوم این‌که می‌شود با ساخت سریال‌های تاریخی بخشی از گذشته سرزمین مادری یا سرزمینی را که برای جامعه و فرهنگ آن جامعه اهمیت دارد به تصویر کشید؛ یعنی به تصویرکشیدن تاریخ هم خودش اهمیت دارد و مردم به آن علاقه‌مند هستند. این دو دلیل باعث می‌شود ساخت این سریال‌ها اهمیت داشته باشد.
وی درباره تجربه خودش از ساخت یک مجموعه تاریخی بیان می‌کند: من تاکنون تجربه ساخت یک مجموعه براساس گونه تاریخی را نداشتم اما دوست داشتم در این فضا هم کار کنم و در فضای متفاوت با کارهایی که تا حالا تولید کرده بودم، تجربه کسب کنم.
آخوندپور درخصوص فیلمبرداری هم می‌افزاید: حدود ۱۸۰جلسه فیلمبرداری داشتیم، بیشتر قسمت‌ها در شهرک غزالی فیلمبرداری شد و بقیه داستان هم در شهرک سینمایی نور و آبادان بود. برای خود من این کار پروژه راحتی بود. از ابتدا هم خیلی برایم سخت نبود. یعنی طوری نبود که دودل باشم که می‌توانم آن را انجام بدهم یا نه. وقتی هم که کار را تمام کردم، همین طور بود. وقتی عوامل به کارشان مسلط باشند، فرقی نمی‌کند ژانر تاریخی باشد یا ملودرام اجتماعی؛ هرچه باشد آدم می‌رود و کارش را انجام می‌دهد. در کار‌های تاریخی بعضی حساسیت‌ها روی فرم دیالوگ گفتن‌ها وجود دارد که شاید کار فیلمبرداری را کمی طولانی‌تر کند، ولی واقعا چالش دیگری وجود ندارد. اگر منابع مالی تأمین شود و گروه همدل باشد، می‌توان کار را جمع کرد. کارگردان عشق کوفی درباره اهمیت تولید آثار تاریخی مذهبی هم می‌گوید: بیشترین اهمیت آن دو مورد است؛ اول نیاز خود مخاطب. برای مخاطب فرقی ندارد کار تاریخی ایرانی باشد یا خارجی، از اسلام بگوید یا مسیحیت؛ این‌که از تاریخ و گذشته حرف می‌زنی، برایش جذاب است. دوم این‌که می‌شود با ساخت سریال‌های تاریخی بخشی از گذشته سرزمین مادری یا سرزمینی را که برای جامعه و فرهنگ آن جامعه اهمیت دارد به تصویر کشید؛ یعنی به تصویرکشیدن تاریخ هم خودش اهمیت دارد و مردم به آن علاقه‌مند هستند. این دو دلیل باعث می‌شود ساخت این سریال‌ها اهمیت داشته باشد.
