در باب لذت خواندن

در باب لذت خواندن

«کتابخوان معمولی» نه منتقد است و نه کارشناس؛ کتاب‌خواندن برای او لذتی است برآمده از دل. آن طور که ویرجینیا وولف می‌گوید: «کتابخوان معمولی برای لذت خود می‌‌خواند نه برای کسب معرفت یا تصحیح نظرات دیگران».

زندگی کتابخوان معمولی با کتاب‌ها آمیخته است و مهم‌ترین لحظاتش را با کتاب‌هایش به خاطر می‌آورد. آنه فدیمن هم خود را نه منتقد کتاب و سر ویراستار نامدار آمریکایی که یک کتابخوان معمولی می‌داند. او در این کتاب 18روایت از تجربه‌هایش از زندگی با کتاب را تحریر کرده است. فدیمن از طبقه عجیب کتابخانه‌ها می‌گوید که نشان از درونی‌ترین لایه‌های صاحبانش دارد. از دستور زبان چنان دلنشین سخن می‌گوید که فراموش می‌کنی این همان ملال‌انگیزترین بخش زبان است. او حتی زمان رسمیت ازدواج با همسرش را زمان «وصلت» کتاب‌های‌شان می‌داند: «کتاب‌های من و او کتاب‌های ما شده بودند، حالا دیگر واقعا متاهل شده بودیم». فدیمن گاهی از لذت خواندن آثار کلاسیک می‌گوید و گاهی از ولع عقده‌وارش به خواندن کاتالوگ‌های تبلیغاتی. نثر صمیمی، پراحساس و طنزآمیز، او ما را به یاد بهترین لحظات‌مان با کتاب‌ها می‌اندازد، حتی اگر چندان اهل فضل و ادب نباشیم، درست مثل کتابخوان معمولی.

نویسنده:  آنه فدیمن
ناشر: ترجمان
مترجم: محمد معماریان
سال انتشار: 1399