پنجرها
ین 2 برادر
برادران معظمی را باید از برجسته‌ترین سریال‌سازان قصه‌های امنیتی دانست. احمد معظمی بعد از ساخت مجموعه سارق روح و آن گره‌های معمایی که در قصه می‌افتاد، بیشتر در چشم مخاطبان نشست و مشخص شد که چقدر در این حوزه می‌تواند مخاطبان را به خود جذب کند. بعد از آن سرجوخه که یک قصه متفاوت از غلامرضا و کیان بود و گره‌های امنیتی خاص خود را داشت. محمود معظمی هم با تولید تکیه بر باد، بیشتر از قبل به مخاطبان معرفی شد و توانست با تمام‌رخ و محرمانه در حوزه کارهای امنیتی برجسته شود. او با همان سریال خاطره‌ساز شاید برای شما هم اتفاق بیفتد تجربه سریال‌سازی را داشت اما بعد از آن‌که سراغ ساخت کارهایی مثل تمام‌رخ رفت، بیشتر مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. 

خاطرات
برگرفته از یک قصه واقعی
حتی اسمش هم که می‌آید، مخاطبان به آن جذب می‌شوند؛ انگار ذات سریال‌های امنیتی همین است که مخاطب ترغیب می‌شود کانال را بچرخاند و روی شبکه‌ای نگه دارد که سریالی را با تعقیب و گریز یا دنبال‌کردن پرونده‌های امنیتی تماشا می‌کند. البته خیلی از این سریال‌ها هم لزوما مثل قدیم‌تر‌ها که می‌گفتیم، بزن‌بزن نیست. همین معمایی بودنش برای مخاطب جذاب است تا برای دیدن قسمت بعد صبر کند. اصلا همان جمله اولی که ابتدای برخی از همین سریال‌ها نقش می‌بندد که «این داستان برگرفته از یک قصه واقعی است» جمله کلیدی است تا دست مخاطب روی کنترل کند شود و بخواهد توقفی کند و دست‌کم یک قسمت را ببیند. خیلی از این سریال‌ها برای رسیدن به خطر حقیقی در قصه‌های خود، پرونده‌های زیادی را بالا و پایین کرده‌اند و در نهایت به یک روایت رسیده‌اند. پرونده‌هایی که گاهی ممکن است مخاطب از آن شنیده باشد و گاهی هم برایش تازگی داشته باشد. همین واقعی بودنش هم جذابیت آن‌را دوچندان می‌کند تا علاوه بر تماشای یک روایت داستانی، با برخی پرونده‌ها آشنا شود. 

درنگ
وقتی ماتادور مامور امنیتی می‌شود
اگر سریال ماتادور را نگاه کرده باشید، آن جوان قدبلندی را به‌خاطر می‌آورید که می‌خواست برخی مقامات اروپایی مهمان ایران را هدف قرار دهد و دست به خرابکاری بزند. علیرام نورایی از همان وقت به یک چهره دیدنی در مجموعه‌های امنیتی تبدیل شد. او بعد از ماتادور در سارق روح و گاندو هم حضور داشت و نقش امنیتی این مجموعه‌ها را بازی کرد. نورایی بعد از ماتادور، در دو مجموعه تمام‌رخ و محرمانه با محمود معظمی کار کرد و در هرکدام، نقشی متفاوت داشت؛ مثل نقشی که در محرمانه دارد و بعد از مدت‌ها بازی در نقش منفی سریال‌های امنیتی، نقش یک مامور امنیتی را با گریمی متفاوت بازی می‌کند. شاید خیلی از مخاطبان قبل از تماشای نقش نورایی در سریال محرمانه، تصور می‌کردند که او بیشتر مناسب نقش‌های منفی است. حالا اما آنهایی که یکی دو قسمت از محرمانه را دیده باشند، نقش کاظم را متفاوت از دیگر نقش‌های نورایی می‌دانند. این بازیگر قبل از این هم در فیلم قلاده‌های طلا بازی کرده بود تا یک روایت امنیتی مرتبط با سال‌های قبل را روایت کند. بعد از این فیلم، او بیشتر در مجموعه‌های تلویزیونی بازی کرد تا به پای ثابت قصه‌های امنیتی تبدیل شود. 

دریچه​​​​​​​
ضرباهنگی به شیوه گاندو 
سریال گاندو1 را یادتان هست؟ همان ابتدای سریال و صحنه‌ای که قرار است یک آقازاده گرفته شود، ریتم سریال را آن‌قدر بالا می‌برد که نفس مخاطب در سینه حبس می‌شد. آن‌طور که بعدها عوامل سریال گفته بودند، این صحنه مشابه دستگیری یک آقازاده و براساس یک قصه واقعی بود. برای همین هم توانست مخاطب را پای تماشای این سریال بکشاند تا قصه‌های امنیتی هم ژانر محبوب مخاطبان شود. 

یاد
قصه‌های هیجانی
بگذارید یک بار این سؤال را بپرسیم که چرا وقتی پای سریال‌های امنیتی به میان می‌آید، توجه مخاطب بیشتر از قبل جلب می‌شود و چشم می‌گذارد تا ببیند چه زمانی قرار است پای تلویزیون بنشیند؟ شاید ساده‌ترین پاسخ به این مسأله، نمایش اقتدار در قاب تلویزیون باشد. هیجان و ضرباهنگ تندی که مجموعه‌های امنیتی دارند چیزی نیست که بتوان در ژانر نمایشی درام تجربه کرد. در عین حال، قصه‌های تازه‌تری را می‌توان در قالب ژانر امنیتی به مخاطب نمایش داد و آنها را آگاه کرد که چه چالش‌هایی در صورت آگاه نبودن، در کمین‌شان است. چه آن زمانی که فیلم‌ و سریال‌های پلیسی روی آنتن می‌رفت و چه وقتی سریالی مثل گاندو، ماتادور یا تمام‌رخ در قاب تلویزیون می‌نشست، مخاطب در حین سرگرم شدن، به خیلی از مسائل امنیتی آگاه می‌شد؛ درست مانند بخشی از سریال گاندو که نشان می‌داد فردی که خانه خودش را به یک غریبه اجاره داده، چطور به او شک می‌کند و می‌تواند او را به ماموران امنیتی معرفی کند. این تنها بخشی از کارکرد سریال‌های امنیتی است اما درمجموع باید گفت قصه‌های امنیتی جذابیت خاص خود را دارد. 

سپیده اشرفی - روزنامه نگار