درعین حال تقریبا هیچ تحقیقی مبنی بر مفید بودن تماشای تلویزیون برای کودکان زیر دو سال وجود ندارد. تحقیقات در مورد رشد اولیه مغز نشان می‌‌دهد نوزادان و کودکان نوپا برای رشد سالم مغز و توسعه مهارت‌های اجتماعی، عاطفی و شناختی مناسب، نیاز حیاتی به تعامل مستقیم با والدین و سایر مراقبان خود دارند. تماشای تلویزیون تعامل کودک با والدین یا مراقبان را کاهش می‌دهد، در صورتی که این تعامل نقش اساسی در رشد کودک ایفا می‌کند. کودکان زیر دو سال به لمس، چشیدن، بوییدن و کشف محیط خود نیاز دارند. تجربه اصلی آنها باید بازی و تعامل با انسان باشد. وقتی کودکان برنامه‌های پرسرعت زیادی را تماشا می‌کنند که به سرعت از صحنه‌ای به صحنه دیگر تغییر می‌کنند، ممکن است بعدها دچار مشکلات تمرکزی شوند.
مطالعه‌ای که توسط محققان موسسه بهداشت کودک دانشگاه واشنگتن انجام شد، ارتباط بین تماشای تلویزیون و مشکلات توجه را مطرح می‌کند. هر ساعت تماشای تلویزیون در سنین یک تا سه سالگی، خطرمشکلات توجه را درهفت سالگی تا 10درصد افزایش می‌دهد.بحث خشونت و اثر پذیری از رسانه‌ها در این زمینه موضوع دیگری است که در مورد تماشای تلویزیون، استفاده از تلفن همراه یا بازی‌های رایانه‌ای در کودکان نگران‌کننده است. در مطالعه‌ای که بر رفتار کودکان پیش‌دبستانی که به طور مکرر برنامه‌های تلویزیونی خشونت‌آمیز تماشا می‌کردند یا بازی‌های ویدئویی خشونت‌آمیز انجام می‌دادند، نشان داده شد این کودکان 11 برابر بیشتر از کودکانی که اغلب در معرض آنها قرار نمی‌گیرند، رفتارهای تهاجمی و ضد‌اجتماعی بروز می‌دهند. بنابر آنچه گفته شد، در کودکان زیر دو سال استفاده از تلویزیون توصیه نمی‌شود و برای کودکان بزرگ‌تر، حداکثر یک تا دو ساعت در روز توصیه می‌شود.
علاوه بر این، توصیه می‌شود زمانی که کودکان پای تلویزیون می‌نشینند، در کنار آنها باشید و با آنها تلویزیون تماشا کنید و در مورد برنامه‌هایی که تماشا می‌کنند، با کودک خود صحبت کنید تا بتوانید کنترلی مناسب‌تر روی آنچه آنها تماشا می‌کنند، داشته باشید.علاوه بر اینها تلویزیون را در فضای مشترک خانه قرار دهید و آن را در اتاق خواب کودک نگذارید.از همه مهم‌تر این‌که خود شما به عنوان والد باید زمان‌های استفاده از گوشی‌ تلفن‌همراه و تلویزیون را کاهش دهید و زمان بیشتری را برای بازی با بچه‌ها، کتاب خواندن با آنها و بیرون رفتن با بچه‌ها اختصاص دهید.