واژه‌ها در همه کُنش‌ها حتی کُنش‌های بی‌ارتباط با زبان هم انعکاس می‌یابند و به یمن ادبیات، زبان چنان متحول می‌شود که امکان حظ و لذت و شادی را در ما می‌افزاید و این یکی از اثرات سودمند ادبیات در سطح زبان است. ژان ریکاردو معتقد است که زبان دو نوع قابلیت دارد و هر‌کسی با انتخابی ذاتی، به یکی از این دو گرایش دارد؛ گروهی زبان را وسیله می‌دانند برای توضیح، تعلیم یا انتقال پیام و گروه دیگر به وظیفه ابزاری زبان بدگمان‌اند. این گروه اندک، زبان را چون ماده خامی می‌دانند که با شکیبایی و دقت بسیار آن را می‌ورزند و به‌عمل می‌آورند. این گروه نویسنده‌اند. آرش محمودی نویسنده مجموعه داستان «نیوکاسل» اساس روایت را می‌شناسد. داستان‌ها علاوه بر رعایت مؤلفه‌ها، سوژه‌های بکر و نابی دارند که با زبان و نثری منسجم از شروع تا پایان‌بندی، خواننده را همراه می‌سازند. راوی در داستان‌های این مجموعه به وضعیت و موقعیت فعلی‌اش تا حدودی آگاه است و بدون قضاوت نظاره‌گر تنشی است که به‌مرور جهانش را در‌برمی‌گیرد. علاوه بر این شخصیت‌ها در مواجهه با بحران‌های پیش‌رو، افشا می‌شوند و جهان پیرامون‌شان را آشکار می‌کنند. بحران‌هایی که از آغاز تا پایان در خدمت ایده اصلی داستان، به صورت پلکانی و با شیبی ملایم پیش می‌روند. توصیف‌های بدیع و پرداختن به جزئیات درهمه داستان‌های این مجموعه کاملا مشهود است. محمودی درباره داستان‌های این مجموعه چنین می‌گوید: «داستان‌های این مجموعه دربردارنده رخدادهای بسیار مهمی در تاریخ معاصر ماست که هیچ‌گاه و در هیچ‌جا مکتوب نشده‌اند.» وی معتقد است ادبیات از ثبت وقایع ورساندن آنها به دست مخاطب آغاز می‌شود و باید برای اصلاح خطاها و ارائه راهکارها کوشا باشد. محمودی شیوه روایت را به‌خوبی بلد است. نیوکاسل شامل 9داستان کوتاه است که اکثرشان موفق به دریافت جوایز معتبر کشوری شده‌اند. این مجموعه حاصل 10سال تلاش و صبر نویسنده در زمینه ادبیات داستانی است.

سعیده اسداللهی‌ - منتقد ادبی